១. បរិសាសុត្តំ

២១១. ‘‘ចត្តារោមេ, ភិក្ខវេ, បរិសទូសនា. កតមេ ចត្តារោ? ភិក្ខុ, ភិក្ខវេ [ឥធ ភិក្ខវេ ភិក្ខុ (បី. ក.)], ទុស្សីលោ បាបធម្មោ បរិសទូសនោ; ភិក្ខុនី, ភិក្ខវេ, ទុស្សីលា បាបធម្មា បរិសទូសនា; ឧបាសកោ, ភិក្ខវេ, ទុស្សីលោ បាបធម្មោ បរិសទូសនោ; ឧបាសិកា, ភិក្ខវេ, ទុស្សីលា បាបធម្មា បរិសទូសនា. ឥមេ ខោ, ភិក្ខវេ, ចត្តារោ បរិសទូសនា.

‘‘ចត្តារោមេ, ភិក្ខវេ, បរិសសោភនា. កតមេ ចត្តារោ? ភិក្ខុ, ភិក្ខវេ, សីលវា កល្យាណធម្មោ បរិសសោភនោ; ភិក្ខុនី, ភិក្ខវេ, សីលវតី កល្យាណធម្មា បរិសសោភនា; ឧបាសកោ, ភិក្ខវេ, សីលវា កល្យាណធម្មោ បរិសសោភនោ; ឧបាសិកា, ភិក្ខវេ, សីលវតី កល្យាណធម្មា បរិសសោភនា. ឥមេ ខោ, ភិក្ខវេ, ចត្តារោ បរិសសោភនា’’តិ. បឋមំ.