៧. ទុតិយកាលសុត្តំ

១៤៧. ‘‘ចត្តារោមេ, ភិក្ខវេ, កាលា សម្មា ភាវិយមានា សម្មា អនុបរិវត្តិយមានា អនុបុព្ពេន អាសវានំ ខយំ បាបេន្តិ. កតមេ ចត្តារោ? កាលេន ធម្មស្សវនំ, កាលេន ធម្មសាកច្ឆា, កាលេន សម្មសនា, កាលេន វិបស្សនា – ឥមេ ខោ, ភិក្ខវេ, ចត្តារោ កាលា សម្មា ភាវិយមានា សម្មា អនុបរិវត្តិយមានា អនុបុព្ពេន អាសវានំ ខយំ បាបេន្តិ.

‘‘សេយ្យថាបិ, ភិក្ខវេ, ឧបរិបព្ពតេ ថុល្លផុសិតកេ ទេវេ វស្សន្តេ តំ ឧទកំ យថានិន្នំ បវត្តមានំ បព្ពតកន្ទរបទរសាខា បរិបូរេតិ; បព្ពតកន្ទរបទរសាខា បរិបូរា កុសោព្ភេ បរិបូរេន្តិ; កុសោព្ភា បរិបូរា មហាសោព្ភេ បរិបូរេន្តិ; មហាសោព្ភា បរិបូរា កុន្នទិយោ បរិបូរេន្តិ; កុន្នទិយោ បរិបូរា មហានទិយោ បរិបូរេន្តិ; មហានទិយោ បរិបូរា សមុទ្ទំ [សមុទ្ទំ សាគរំ (សី. បី. ក.), សមុទ្ទសាគរំ (ស្យា. កំ.)] បរិបូរេន្តិ. ឯវមេវំ ខោ, ភិក្ខវេ, ឥមេ ចត្តារោ កាលា សម្មា ភាវិយមានា សម្មា អនុបរិវត្តិយមានា អនុបុព្ពេន អាសវានំ ខយំ បាបេន្តី’’តិ. សត្តមំ.