៣. អប្បមេយ្យសុត្តំ

១១៦. ‘‘តយោមេ, ភិក្ខវេ, បុគ្គលា សន្តោ សំវិជ្ជមានា លោកស្មិំ. កតមេ តយោ? សុប្បមេយ្យោ, ទុប្បមេយ្យោ, អប្បមេយ្យោ. កតមោ ច, ភិក្ខវេ, បុគ្គលោ សុប្បមេយ្យោ? ឥធ, ភិក្ខវេ, ឯកច្ចោ បុគ្គលោ ឧទ្ធតោ ហោតិ ឧន្នឡោ ចបលោ មុខរោ វិកិណ្ណវាចោ មុដ្ឋស្សតិ អសម្បជានោ អសមាហិតោ វិព្ភន្តចិត្តោ បាកតិន្ទ្រិយោ. អយំ វុច្ចតិ, ភិក្ខវេ, បុគ្គលោ សុប្បមេយ្យោ.

‘‘កតមោ ច, ភិក្ខវេ, បុគ្គលោ ទុប្បមេយ្យោ? ឥធ, ភិក្ខវេ, ឯកច្ចោ បុគ្គលោ អនុទ្ធតោ ហោតិ អនុន្នឡោ អចបលោ អមុខរោ អវិកិណ្ណវាចោ ឧបដ្ឋិតស្សតិ សម្បជានោ សមាហិតោ ឯកគ្គចិត្តោ សំវុតិន្ទ្រិយោ. អយំ វុច្ចតិ, ភិក្ខវេ, បុគ្គលោ ទុប្បមេយ្យោ.

‘‘កតមោ ច, ភិក្ខវេ, បុគ្គលោ អប្បមេយ្យោ? ឥធ, ភិក្ខវេ, ភិក្ខុ អរហំ ហោតិ ខីណាសវោ. អយំ វុច្ចតិ, ភិក្ខវេ, បុគ្គលោ អប្បមេយ្យោ. ឥមេ ខោ, ភិក្ខវេ, តយោ បុគ្គលា សន្តោ សំវិជ្ជមានា លោកស្មិ’’ន្តិ. តតិយំ.