៩. ករជកាយសុត្តំ

២១៩. ‘‘នាហំ, ភិក្ខវេ, សញ្ចេតនិកានំ កម្មានំ កតានំ ឧបចិតានំ អប្បដិសំវេទិត្វា ព្យន្តីភាវំ វទាមិ, តញ្ច ខោ ទិដ្ឋេវ ធម្មេ ឧបបជ្ជេ វា អបរេ វា បរិយាយេ. ន ត្វេវាហំ, ភិក្ខវេ, សញ្ចេតនិកានំ កម្មានំ កតានំ ឧបចិតានំ អប្បដិសំវេទិត្វា ទុក្ខស្សន្តកិរិយំ វទាមិ.

‘‘ស ខោ សោ, ភិក្ខវេ, អរិយសាវកោ ឯវំ វិគតាភិជ្ឈោ វិគតព្យាបាទោ អសម្មូឡ្ហោ សម្បជានោ បដិស្សតោ មេត្តាសហគតេន ចេតសា ឯកំ ទិសំ ផរិត្វា វិហរតិ តថា ទុតិយំ តថា តតិយំ តថា ចតុត្ថំ [ចតុត្ថិំ (?)]. ឥតិ ឧទ្ធមធោ តិរិយំ សព្ពធិ សព្ពត្តតាយ សព្ពាវន្តំ លោកំ មេត្តាសហគតេន ចេតសា វិបុលេន មហគ្គតេន អប្បមាណេន អវេរេន អព្យាបជ្ជេន ផរិត្វា វិហរតិ.

‘‘សោ ឯវំ បជានាតិ – ‘បុព្ពេ ខោ មេ ឥទំ ចិត្តំ បរិត្តំ អហោសិ អភាវិតំ, ឯតរហិ បន មេ ឥទំ ចិត្តំ អប្បមាណំ សុភាវិតំ. យំ ខោ បន កិញ្ចិ បមាណកតំ កម្មំ, ន តំ តត្រាវសិស្សតិ ន តំ តត្រាវតិដ្ឋតី’តិ.

‘‘តំ កិំ មញ្ញថ, ភិក្ខវេ, ទហរតគ្គេ ចេ សោ អយំ [ចេ អយំ (ស្យា.)] កុមារោ មេត្តំ ចេតោវិមុត្តិំ ភាវេយ្យ, អបិ នុ ខោ [អបិ នុ សោ (?)] បាបកម្មំ ករេយ្យា’’តិ? ‘‘នោ ហេតំ, ភន្តេ’’.

‘‘អករោន្តំ ខោ បន បាបកម្មំ អបិ នុ ខោ ទុក្ខំ ផុសេយ្យា’’តិ? ‘‘នោ ហេតំ, ភន្តេ. អករោន្តញ្ហិ, ភន្តេ, បាបកម្មំ កុតោ ទុក្ខំ ផុសិស្សតី’’តិ!

‘‘ភាវេតព្ពា ខោ បនាយំ, ភិក្ខវេ, មេត្តាចេតោវិមុត្តិ ឥត្ថិយា វា បុរិសេន វា. ឥត្ថិយា វា, ភិក្ខវេ, បុរិសស្ស វា នាយំ កាយោ អាទាយ គមនីយោ. ចិត្តន្តរោ អយំ, ភិក្ខវេ, មច្ចោ. សោ ឯវំ បជានាតិ – ‘យំ ខោ មេ ឥទំ កិញ្ចិ បុព្ពេ ឥមិនា ករជកាយេន បាបកម្មំ កតំ, សព្ពំ តំ ឥធ វេទនីយំ; ន តំ អនុគំ ភវិស្សតី’តិ. ឯវំ ភាវិតា ខោ, ភិក្ខវេ, មេត្តា ចេតោវិមុត្តិ អនាគាមិតាយ សំវត្តតិ, ឥធ បញ្ញស្ស ភិក្ខុនោ ឧត្តរិ [ឧត្តរិំ (សី. ស្យា. បី.)] វិមុត្តិំ អប្បដិវិជ្ឈតោ.

‘‘ករុណាសហគតេន ចេតសា… មុទិតាសហគតេន ចេតសា… ឧបេក្ខាសហគតេន ចេតសា ឯកំ ទិសំ ផរិត្វា វិហរតិ តថា ទុតិយំ តថា តតិយំ តថា ចតុត្ថំ. ឥតិ ឧទ្ធមធោ តិរិយំ សព្ពធិ សព្ពត្តតាយ សព្ពាវន្តំ លោកំ ឧបេក្ខាសហគតេន ចេតសា វិបុលេន មហគ្គតេន អប្បមាណេន អវេរេន អព្យាបជ្ជេន ផរិត្វា វិហរតិ.

‘‘សោ ឯវំ បជានាតិ – ‘បុព្ពេ ខោ មេ ឥទំ ចិត្តំ បរិត្តំ អហោសិ អភាវិតំ, ឯតរហិ បន មេ ឥទំ ចិត្តំ អប្បមាណំ សុភាវិតំ. យំ ខោ បន កិញ្ចិ បមាណកតំ កម្មំ, ន តំ តត្រាវសិស្សតិ ន តំ តត្រាវតិដ្ឋតី’តិ.

‘‘តំ កិំ មញ្ញថ, ភិក្ខវេ, ទហរតគ្គេ ចេ សោ អយំ កុមារោ ឧបេក្ខំ ចេតោវិមុត្តិំ ភាវេយ្យ, អបិ នុ ខោ បាបកម្មំ ករេយ្យា’’តិ? ‘‘នោ ហេតំ, ភន្តេ’’.

‘‘អករោន្តំ ខោ បន បាបកម្មំ អបិ នុ ខោ ទុក្ខំ ផុសេយ្យា’’តិ? ‘‘នោ ហេតំ, ភន្តេ. អករោន្តញ្ហិ, ភន្តេ, បាបកម្មំ កុតោ ទុក្ខំ ផុសិស្សតី’’តិ!

‘‘ភាវេតព្ពា ខោ បនាយំ, ភិក្ខវេ, ឧបេក្ខា ចេតោវិមុត្តិ ឥត្ថិយា វា បុរិសេន វា. ឥត្ថិយា វា, ភិក្ខវេ, បុរិសស្ស វា នាយំ កាយោ អាទាយ គមនីយោ. ចិត្តន្តរោ អយំ, ភិក្ខវេ, មច្ចោ. សោ ឯវំ បជានាតិ – ‘យំ ខោ មេ ឥទំ កិញ្ចិ បុព្ពេ ឥមិនា ករជកាយេន បាបកម្មំ កតំ, សព្ពំ តំ ឥធ វេទនីយំ; ន តំ អនុគំ ភវិស្សតី’តិ. ឯវំ ភាវិតា ខោ, ភិក្ខវេ, ឧបេក្ខា ចេតោវិមុត្តិ អនាគាមិតាយ សំវត្តតិ, ឥធ បញ្ញស្ស ភិក្ខុនោ ឧត្តរិ វិមុត្តិំ អប្បដិវិជ្ឈតោ’’តិ. នវមំ.