១៣. ឯកបុគ្គលវគ្គោ

១៧០. ‘‘ឯកបុគ្គលោ, ភិក្ខវេ, លោកេ ឧប្បជ្ជមានោ ឧប្បជ្ជតិ ពហុជនហិតាយ ពហុជនសុខាយ លោកានុកម្បាយ អត្ថាយ ហិតាយ សុខាយ ទេវមនុស្សានំ. កតមោ ឯកបុគ្គលោ? តថាគតោ អរហំ សម្មាសម្ពុទ្ធោ. អយំ ខោ, ភិក្ខវេ, ឯកបុគ្គលោ លោកេ ឧប្បជ្ជមានោ ឧប្បជ្ជតិ ពហុជនហិតាយ ពហុជនសុខាយ លោកានុកម្បាយ អត្ថាយ ហិតាយ សុខាយ ទេវមនុស្សាន’’ន្តិ.

១៧១. ‘‘ឯកបុគ្គលស្ស, ភិក្ខវេ, បាតុភាវោ ទុល្លភោ លោកស្មិំ. កតមស្ស ឯកបុគ្គលស្ស? តថាគតស្ស អរហតោ សម្មាសម្ពុទ្ធស្ស. ឥមស្ស ខោ, ភិក្ខវេ, ឯកបុគ្គលស្ស បាតុភាវោ ទុល្លភោ លោកស្មិ’’ន្តិ.

១៧២. ‘‘ឯកបុគ្គលោ, ភិក្ខវេ, លោកេ ឧប្បជ្ជមានោ ឧប្បជ្ជតិ អច្ឆរិយមនុស្សោ. កតមោ ឯកបុគ្គលោ? តថាគតោ អរហំ សម្មាសម្ពុទ្ធោ. អយំ ខោ, ភិក្ខវេ, ឯកបុគ្គលោ លោកេ ឧប្បជ្ជមានោ ឧប្បជ្ជតិ អច្ឆរិយមនុស្សោ’’តិ.

១៧៣. ‘‘ឯកបុគ្គលស្ស, ភិក្ខវេ, កាលកិរិយា ពហុនោ ជនស្ស អនុតប្បា [អានុតប្បា (សី.)] ហោតិ. កតមស្ស ឯកបុគ្គលស្ស? តថាគតស្ស អរហតោ សម្មាសម្ពុទ្ធស្ស. ឥមស្ស ខោ, ភិក្ខវេ, ឯកបុគ្គលស្ស កាលកិរិយា ពហុនោ ជនស្ស អនុតប្បា ហោតី’’តិ.

១៧៤. ‘‘ឯកបុគ្គលោ, ភិក្ខវេ, លោកេ ឧប្បជ្ជមានោ ឧប្បជ្ជតិ អទុតិយោ អសហាយោ អប្បដិមោ អប្បដិសមោ អប្បដិភាគោ អប្បដិបុគ្គលោ អសមោ អសមសមោ ទ្វិបទានំ អគ្គោ. កតមោ ឯកបុគ្គលោ? តថាគតោ អរហំ សម្មាសម្ពុទ្ធោ. អយំ ខោ, ភិក្ខវេ, ឯកបុគ្គលោ លោកេ ឧប្បជ្ជមានោ ឧប្បជ្ជតិ អទុតិយោ អសហាយោ អប្បដិមោ អប្បដិសមោ អប្បដិភាគោ អប្បដិបុគ្គលោ អសមោ អសមសមោ ទ្វិបទានំ អគ្គោ’’តិ.

១៧៥-១៨៦. ‘‘ឯកបុគ្គលស្ស, ភិក្ខវេ, បាតុភាវា មហតោ ចក្ខុស្ស បាតុភាវោ ហោតិ, មហតោ អាលោកស្ស បាតុភាវោ ហោតិ, មហតោ ឱភាសស្ស បាតុភាវោ ហោតិ, ឆន្នំ អនុត្តរិយានំ បាតុភាវោ ហោតិ, ចតុន្នំ បដិសម្ភិទានំ សច្ឆិកិរិយា ហោតិ, អនេកធាតុបដិវេធោ ហោតិ, នានាធាតុបដិវេធោ ហោតិ, វិជ្ជាវិមុត្តិផលសច្ឆិកិរិយា ហោតិ, សោតាបត្តិផលសច្ឆិកិរិយា ហោតិ, សកទាគាមិផលសច្ឆិកិរិយា ហោតិ, អនាគាមិផលសច្ឆិកិរិយា ហោតិ, អរហត្តផលសច្ឆិកិរិយា ហោតិ. កតមស្ស ឯកបុគ្គលស្ស? តថាគតស្ស អរហតោ សម្មាសម្ពុទ្ធស្ស. ឥមស្ស ខោ, ភិក្ខវេ, ឯកបុគ្គលស្ស បាតុភាវា មហតោ ចក្ខុស្ស បាតុភាវោ ហោតិ, មហតោ អាលោកស្ស បាតុភាវោ ហោតិ, មហតោ ឱភាសស្ស បាតុភាវោ ហោតិ, ឆន្នំ អនុត្តរិយានំ បាតុភាវោ ហោតិ, ចតុន្នំ បដិសម្ភិទានំ សច្ឆិកិរិយា ហោតិ, អនេកធាតុបដិវេធោ ហោតិ, នានាធាតុបដិវេធោ ហោតិ, វិជ្ជាវិមុត្តិផលសច្ឆិកិរិយា ហោតិ, សោតាបត្តិផលសច្ឆិកិរិយា ហោតិ, សកទាគាមិផលសច្ឆិកិរិយា ហោតិ, អនាគាមិផលសច្ឆិកិរិយា ហោតិ, អរហត្តផលសច្ឆិកិរិយា ហោតី’’តិ.

១៨៧. ‘‘នាហំ ភិក្ខវេ, អញ្ញំ ឯកបុគ្គលម្បិ សមនុបស្សាមិ យោ ឯវំ តថាគតេន អនុត្តរំ ធម្មចក្កំ បវត្តិតំ សម្មទេវ អនុប្បវត្តេតិ យថយិទំ, ភិក្ខវេ, សារិបុត្តោ. សារិបុត្តោ, ភិក្ខវេ, តថាគតេន អនុត្តរំ ធម្មចក្កំ បវត្តិតំ សម្មទេវ អនុប្បវត្តេតី’’តិ.

ឯកបុគ្គលវគ្គោ តេរសមោ.