੧੦. ਸਂਵਰਕਥਾਵਣ੍ਣਨਾ

੩੭੯. ਆਟਾਨਾਟਿਯਸੁਤ੍ਤੇ ‘‘ਸਨ੍ਤਿ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਯਕ੍ਖਾ ਯੇਭੁਯ੍ਯੇਨ ਪਾਣਾਤਿਪਾਤਾ ਅਪ੍ਪਟਿਵਿਰਤਾ’’ਤਿ (ਦੀ. ਨਿ. ੩.੨੭੬, ੨੮੬) ਆਗਤਤ੍ਤਾ ਚਾਤੁਮਹਾਰਾਜਿਕਾਨਂ ਸਂਵਰਾਸਂਵਰਸਬ੍ਭਾਵੋ ਅਵਿਵਾਦਸਿਦ੍ਧੋ. ਯਤ੍ਥ ਪਨ ਵਿਵਾਦੋ, ਤਮੇਵ ਦਸ੍ਸੇਨ੍ਤੇਨ ਤਾਵਤਿਂਸਾਦਯੋ ਗਹਿਤਾਤਿ ਇਮਮਤ੍ਥਂ ਦਸ੍ਸੇਤੁਂ ‘‘ਚਾਤੁਮਹਾਰਾਜਿਕਾਨ’’ਨ੍ਤਿ ਵੁਤ੍ਤਂ. ਏਵਂ ਸਤੀਤਿ ਯਦਿ ਤਾਵਤਿਂਸੇਸੁ ਸਂਵਰਾਸਂਵਰੋ ਨਤ੍ਥਿ, ਏਵਂ ਸਨ੍ਤੇ. ਸੁਰਾਪਾਨਨ੍ਤਿ ਏਤ੍ਥਾਪਿ ‘‘ਸੁਯ੍ਯਤੀ’’ਤਿ ਪਦਂ ਆਨੇਤ੍ਵਾ ਸਮ੍ਬਨ੍ਧਿਤਬ੍ਬਂ. ਕਥਂ ਸੁਯ੍ਯਤੀਤਿ? ਵੁਤ੍ਤਞ੍ਹੇਤਂ ਕੁਮ੍ਭਜਾਤਕੇ –

‘‘ਯਂ ਵੇ ਪਿਵਿਤ੍ਵਾ ਪੁਬ੍ਬਦੇਵਾ ਪਮਤ੍ਤਾ,

ਤਿਦਿਵਾ ਚੁਤਾ ਸਸ੍ਸਤਿਯਾ ਸਮਾਯਾ;

ਤਂ ਤਾਦਿਸਂ ਮਜ੍ਜਮਿਮਂ ਨਿਰਤ੍ਥਂ,

ਜਾਨਂ ਮਹਾਰਾਜ ਕਥਂ ਪਿਵੇਯ੍ਯਾ’’ਤਿ. (ਜਾ. ੧.੧੬.੫੮);

ਤਤ੍ਥ ਪੁਬ੍ਬਦੇਵਾ ਨਾਮ ਅਸੁਰਾ. ਤੇ ਹਿ ਤਾਵਤਿਂਸਾਨਂ ਉਪ੍ਪਤ੍ਤਿਤੋ ਪੁਬ੍ਬਦੇਵਾਤਿ ਪਞ੍ਞਾਯਿਂਸੁ. ਪਮਤ੍ਤਾਤਿ ਸੁਰਾਪਾਨੇਨ ਪਮਾਦਂ ਆਪਨ੍ਨਾ. ਤਿਦਿਵਾਤਿ ਮਨੁਸ੍ਸਚਾਤੁਮਹਾਰਾਜਿਕਲੋਕੇ ਉਪਾਦਾਯ ਤਤਿਯਲੋਕਭੂਤਾ ਦੇਵਟ੍ਠਾਨਾ, ਨਾਮਮੇਵ ਵਾ ਏਤਂ ਤਸ੍ਸ ਦੇਵਟ੍ਠਾਨਸ੍ਸ. ਸਸ੍ਸਤਿਯਾਤਿ ਕੇਵਲਂ ਦੀਘਾਯੁਕਤਂ ਸਨ੍ਧਾਯ ਵਦਤਿ. ਸਮਾਯਾ ਸਹ ਅਤ੍ਤਨੋ ਅਸੁਰਮਾਯਾਯ, ਅਸੁਰਮਨ੍ਤੇਹਿ ਸਦ੍ਧਿਂ ਚੁਤਾਤਿ ਅਤ੍ਥੋ. ਅਟ੍ਠਕਥਾਯਞ੍ਚ ਵੁਤ੍ਤਂ ‘‘ਆਗਨ੍ਤੁਕਦੇਵਪੁਤ੍ਤਾ ਆਗਤਾਤਿ ਨੇਵਾਸਿਕਾ ਗਨ੍ਧਪਾਨਂ ਸਜ੍ਜਯਿਂਸੁ. ਸਕ੍ਕੋ ਸਕਪਰਿਸਾਯ ਸਞ੍ਞਮਦਾਸੀ’’ਤਿ. ਤੇਨਾਹ ‘‘ਤੇਸਂ ਸੁਰਾਪਾਨਂ ਅਸਂਵਰੋ ਨ ਹੋਤੀਤਿ ਵਤ੍ਤਬ੍ਬਂ ਹੋਤੀ’’ਤਿ. ਏਤ੍ਥ ਚ ਤਾਵਤਿਂਸਾਨਂ ਪਾਤੁਭਾਵਤੋ ਪਟ੍ਠਾਯ ਸੁਰਾਪਾਨਮ੍ਪਿ ਤਤ੍ਥ ਨਾਹੋਸਿ, ਪਗੇਵ ਪਾਣਾਤਿਪਾਤਾਦਯੋਤਿ ਵਿਰਮਿਤਬ੍ਬਾਭਾਵਤੋ ਏਵ ਤਾਵਤਿਂਸਤੋ ਪਟ੍ਠਾਯ ਉਪਰਿ ਦੇਵਲੋਕੇਸੁ ਸਮਾਦਾਨਸਮ੍ਪਤ੍ਤਵਿਰਤਿਵਸੇਨ ਪੁਰੇਤਬ੍ਬਾ ਸਂਵਰਾ ਨ ਸਨ੍ਤਿ, ਲੋਕੁਤ੍ਤਰਾ ਪਨ ਸਨ੍ਤਿਯੇਵ. ਤਥਾ ਤੇਹਿ ਪਹਾਤਬ੍ਬਾ ਅਸਂਵਰਾ. ਨ ਹਿ ਅਪ੍ਪਹੀਨਾਨੁਸਯਾਨਂ ਮਗ੍ਗਵਜ੍ਝਾ ਕਿਲੇਸਾ ਨ ਸਨ੍ਤੀਤਿ.

ਸਂਵਰਕਥਾਵਣ੍ਣਨਾ ਨਿਟ੍ਠਿਤਾ.

ਤਤਿਯਵਗ੍ਗਵਣ੍ਣਨਾ ਨਿਟ੍ਠਿਤਾ.