੩-੫. ਯੋਧਾਜੀਵਸੁਤ੍ਤਾਦਿਵਣ੍ਣਨਾ

੩੫੫-੩੫੭. ਯੁਜ੍ਝਨਂ ਯੋਧੋ, ਸੋ ਆਜੀਵੋ ਏਤਸ੍ਸਾਤਿ ਯੋਧਾਜੀਵੋ. ਤੇਨਾਹ – ‘‘ਯੁਦ੍ਧੇਨ ਜੀਵਿਕਂ ਕਪ੍ਪਨਕੋ’’ਤਿ, ਉਸ੍ਸਾਹਂ ਵਾਯਾਮਂ ਕਰੋਤੀਤਿ ਯੁਜ੍ਝਨਵਸੇਨ ਉਸ੍ਸਾਹਂ ਵਾਯਾਮਂ ਕਰੋਤਿ. ਪਰਿਯਾਪਾਦੇਨ੍ਤੀਤਿ ਮਰਣਪਰਿਯਨ੍ਤਿਕਂ ਆਪਦਂ ਪਾਪੇਨ੍ਤਿ. ਤੇਨਾਹ ‘‘ਮਰਣਂ ਪਟਿਪਜ੍ਜਾਪੇਨ੍ਤੀ’’ਤਿ. ਦੁਟ੍ਠੁ ਠਪਿਤਨ੍ਤਿ ਦੁਟ੍ਠਾਕਾਰੇਨ ਅਤ੍ਤਨੋ ਪਰੇਸਞ੍ਚ ਅਤ੍ਥਾਵਹਭਾਵਂ ਨ ਗਤਂ ਪਟਿਪਨ੍ਨਂ. ਪਰੇਹਿ ਸਙ੍ਗਾਮੇ ਜਿਤਾ ਹਤਾ ਏਤ੍ਥ ਜਾਯਨ੍ਤੀਤਿ ਪਰਜਿਤੋ ਨਾਮ ਨਿਰਯੋ. ਅਸਿਧਨੁਗਦਾਯਸਙ੍ਕੁਚਕ੍ਕਾਨਿ ਪਞ੍ਚਾਵੁਧਾਨਿ. ਤਂ ਸਨ੍ਧਾਯਾਤਿ ਤਂ ਯੋਧਾਜੀਵਂ ਪੁਗ੍ਗਲਂ ਸਨ੍ਧਾਯ. ਏਤਂ ‘‘ਯੋ ਸੋ’’ਤਿਆਦਿ ਵੁਤ੍ਤਂ. ਚਤੁਤ੍ਥਪਞ੍ਚਮੇਸੂਤਿ ਹਤ੍ਥਾਰੋਹਅਸ੍ਸਾਰੋਹਸੁਤ੍ਤੇਸੁ. ਏਸੇਵ ਨਯੋਤਿ ਏਸੋ ਤਤਿਯੇ ਵੁਤ੍ਤੋ ਏਵ ਅਤ੍ਥਤੋ ਵਿਸੇਸਾਭਾਵਤੋ.

ਯੋਧਾਜੀਵਸੁਤ੍ਤਾਦਿਵਣ੍ਣਨਾ ਨਿਟ੍ਠਿਤਾ.