੧੩. ਪਾਟਲਿਯਸੁਤ੍ਤਵਣ੍ਣਨਾ

੩੬੫. ‘‘ਮਾਯਞ੍ਚਾਹਂ ਪਜਾਨਾਮੀ’’ਤਿ ਵਚਨਂ ਕਾਮਂ ਤੇਸਂ ਮਾਯਾਵੀਭਾਵਦਸ੍ਸਨਪਰਂ, ਭਗਵਤੋ ਪਨ ਮਾਯਾਸਾਠੇਯ੍ਯਾਦਿਕਸ੍ਸ ਸਬ੍ਬਸ੍ਸ ਪਾਪਧਮ੍ਮਸ੍ਸ ਬੋਧਿਮੂਲੇ ਏਵ ਸੇਤੁਘਾਤੋ, ਤਸ੍ਮਾ ਸਬ੍ਬਸੋ ਪਹੀਨਮਾਯੋ, ਸਬ੍ਬਞ੍ਞੁਤਾਯ ਮਾਯਂ ਅਞ੍ਞੇ ਚ ਞੇਯ੍ਯੇ ਸਬ੍ਬਸੋ ਜਾਨਾਤਿ. ਤੇਨ ਵੁਤ੍ਤਂ ‘‘ਮਾਯਞ੍ਚਾਹਂ, ਗਾਮਣਿ, ਪਜਾਨਾਮੀ’’ਤਿਆਦਿ. ਮਾਯਞ੍ਚ ਪਜਾਨਾਮੀਤਿ ਨ ਕੇਵਲਮਹਂ ਮਾਯਂ ਏਵ ਜਾਨਾਮਿ, ਅਥ ਖੋ ਅਞ੍ਞਮ੍ਪਿ ਇਦਞ੍ਚਿਦਞ੍ਚ ਜਾਨਾਮੀਤਿ.

ਇਤ੍ਥਿਕਾਮੇਹੀਤਿ ਇਤ੍ਥੀਹਿ ਚੇਵ ਤਦਞ੍ਞਕਾਮੇਹਿ ਚ. ਏਕਸ੍ਮਿਂ ਠਾਨੇਤਿ ਏਕਸ੍ਮਿਂ ਪਦੇਸੇ. ਏਕੇਕਸ੍ਸੇਵ ਆਗਨ੍ਤੁਕਸ੍ਸ ਗਹਟ੍ਠਸ੍ਸ ਵਾ ਪਬ੍ਬਜਿਤਸ੍ਸ ਵਾ. ਸਤ੍ਤਿਅਨੁਰੂਪੇਨਾਤਿ ਵਿਭਵਸਤ੍ਤਿਅਨੁਰੂਪੇਨ. ਬਲਾਨੁਰੂਪੇਨਾਤਿ ਪਰਿਵਾਰਬਲਾਨੁਰੂਪੇਨ. ਸਤ੍ਤਿਅਨੁਰੂਪੇਨਾਤਿ ਵਾ ਸਦ੍ਧਾਸਤ੍ਤਿਅਨੁਰੂਪੇਨ. ਬਲਾਨੁਰੂਪੇਨਾਤਿ ਵਿਭਵਬਲਾਨੁਰੂਪੇਨ. ਧਮ੍ਮੇਸੁ ਸਮਾਧਿ ਦਸਕੁਸਲਧਮ੍ਮੇਸੁ ਸਮਾਧਾਨਂ. ਅਗ੍ਗਹਿਤਚਿਤ੍ਤਤਾ ਪਰਿਯੁਟ੍ਠਕਾਰਿਤਾ. ਤੇਨ ਲੋਕਿਯਸੀਲਵਿਸੁਦ੍ਧਿ ਦਿਟ੍ਠਿਵਿਸੁਦ੍ਧਿ ਚ ਵੁਤ੍ਤਾ. ਤਥਾ ਚਾਹ – ‘‘ਕੋ ਚਾਦਿ ਕੁਸਲਾਨਂ ਧਮ੍ਮਾਨਂ, ਸੀਲਞ੍ਚ ਸੁਵਿਸੁਦ੍ਧਂ ਦਿਟ੍ਠਿ ਚ ਉਜੁਕਾ’’ਤਿ (ਸਂ. ਨਿ. ੫.੩੬੯). ਤਤ੍ਥ ਪਤਿਟ੍ਠਿਤਸ੍ਸ ਉਪਰਿ ਕਤ੍ਤਬ੍ਬਂ ਦਸ੍ਸੇਤੁਂ ‘‘ਧਮ੍ਮਸਮਾਧਿਸ੍ਮਿਂ ਠਿਤੋ’’ਤਿਆਦਿ ਵੁਤ੍ਤਂ. ਅਯਂ ਪਟਿਪਦਾਤਿ ਤਸ੍ਸ ਕਮ੍ਮਫਲਵਾਦਿਨੋ ਸਤ੍ਥੁ ਵਚਨਂ ਸਬ੍ਬੇਸਞ੍ਚ ਅਯਂ ਮਯ੍ਹਂ ਸੀਲਸਂਵਰਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿਹਾਰਭਾਵਨਾਸਙ੍ਖਾਤਾਪਟਿਪਦਾ ਅਨਪਰਾਧਕਤਾਯ ਏਵ ਸਂਵਤ੍ਤਤਿ. ਜਯਗ੍ਗਾਹੋਤਿ ਉਭਯਥਾਪਿ ਮਯ੍ਹਂ ਕਾਚਿ ਜਾਨਿ ਨਤ੍ਥਿ.

ਪਞ੍ਚ ਧਮ੍ਮਾ ਧਮ੍ਮਸਮਾਧਿ ਨਾਮ, ਵਿਪਸ੍ਸਨਾਮਗ੍ਗਫਲਧਮ੍ਮਮਤ੍ਤਂ ਵਾ. ਤਤਿਯਵਿਕਪ੍ਪੇ ਸੀਲਾਦਿਵਿਸੁਦ੍ਧਿਯਾ ਸਦ੍ਧਿਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿਹਾਰਾ ਯਥਾਵੁਤ੍ਤਤਿਵਿਧਧਮ੍ਮਾਵਹਤ੍ਤਾ ਏਵ ਧਮ੍ਮਸਮਾਧਿ ਨਾਮ. ਪੂਰੇਨ੍ਤਸ੍ਸ ਉਪ੍ਪਨ੍ਨਾ ਚਿਤ੍ਤੇਕਗ੍ਗਤਾਤਿ ਵੁਤ੍ਤਖਣਿਕਚਿਤ੍ਤੇਕਗ੍ਗਤਾ. ਸਾਪਿ ਚਿਤ੍ਤਸ੍ਸ ਸਮਾਧਾਨਤੋ ‘‘ਚਿਤ੍ਤਸਮਾਧੀ’’ਤਿ ਵੁਤ੍ਤਾ, ਤਸ੍ਸ ਪਟਿਪਕ੍ਖਂ ਵਿਕ੍ਖਮ੍ਭਨ੍ਤੀ ਸਮੁਚ੍ਛਿਨ੍ਦਨ੍ਤੀ ਚ ਹੁਤ੍ਵਾ ਪਵਤ੍ਤਾ ਯਥਾਵੁਤ੍ਤਸਮਾਧਿ ਏਵ ਵਿਸੇਸੇਨ ਚਿਤ੍ਤਸਮਾਧਿ ਨਾਮ.

ਪਾਟਲਿਯਸੁਤ੍ਤਵਣ੍ਣਨਾ ਨਿਟ੍ਠਿਤਾ.

ਗਾਮਣਿਸਂਯੁਤ੍ਤਵਣ੍ਣਨਾ ਨਿਟ੍ਠਿਤਾ.