੭. ਸੁਪਤਿਸੁਤ੍ਤਵਣ੍ਣਨਾ

੧੪੩. ਉਤੁਗਾਹਾਪਨਤ੍ਥਂ ਧੋਵਿਤ੍ਵਾ, ਨ ਰਜੋਜਲ੍ਲਵਿਕ੍ਖਾਲਨਤ੍ਥਂ. ਤੇਨਾਹ ‘‘ਬੁਦ੍ਧਾਨਂ ਪਨਾ’’ਤਿਆਦਿ. ਧੋਤਪਾਦਕੇ ਗੇਹੇਤਿ ਧੋਤਪਾਦੇਹਿ ਅਕ੍ਕਮਿਤਬ੍ਬਕੇ. ਵਤ੍ਤਭੇਦੋ ਨਾਮ ਨਤ੍ਥਿ ਧਮ੍ਮਸ੍ਸਾਮਿਭਾਵਤੋ. ਵਤ੍ਤਸੀਸੇ ਠਤ੍ਵਾ ਧੋਵਨ੍ਤਿ ਅਞ੍ਞੇਸਂ ਦਿਟ੍ਠਾਨੁਗਤਿਆਪਜ੍ਜਨਤ੍ਥਂ. ਸੋਪ੍ਪਪਰਿਗ੍ਗਾਹਕੇਨਾਤਿ ਏਤ੍ਥ ਸੋਪ੍ਪਂ ਨਾਮ ਨਿਦ੍ਦਾਯ ਅਨ੍ਤਰਨ੍ਤਰਾ ਪਵਤ੍ਤਕਿਰਿਯਮਯਚਿਤ੍ਤਪ੍ਪਵਤ੍ਤਿਰਹਿਤਾ ਨਿਰਨ੍ਤਰਭਵਙ੍ਗਸਨ੍ਤਤੀਤਿ ਤਂ ਸਭਾਵਤੋ ਪਯੋਜਨਤੋ ਕਾਲਪਰਿਚ੍ਛੇਦਤੋ ਪਰਿਗ੍ਗਾਹਕਂ ਉਪਰਿਨਿਦ੍ਦੇਸਸਤਿਸਮ੍ਪਜਞ੍ਞਂ ਸਨ੍ਧਾਯ ਵੁਤ੍ਤਂ ‘‘ਸੋਪ੍ਪਪਰਿਗ੍ਗਾਹਕੇਨ ਸਤਿਸਮ੍ਪਜਞ੍ਞੇਨਾ’’ਤਿ. ਕੇਚਿ ਪਨ ‘‘ਨਿਦ੍ਦਾਸੋਪ੍ਪਨਾ’’ਤਿ ਵਦਨ੍ਤਿ, ਤਂ ਭਗਵਤੋ ਸੋਪ੍ਪਂ ਹੀਲ਼ੇਨ੍ਤੋ ਵਦਤਿ.

ਕਿਂ ਨੂਤਿ ਏਤ੍ਥਂ ਕਿਨ੍ਤਿ ਹੇਤੁਨਿਸ੍ਸਕ੍ਕੇ ਪਚ੍ਚਤ੍ਤਵਚਨਨ੍ਤਿ ਆਹ ‘‘ਕਸ੍ਮਾ ਨੁ ਸੁਪਸੀ’’ਤਿ? ਦੁਬ੍ਭਗੋ ਵੁਚ੍ਚਤਿ ਨਿਸ੍ਸਿਰਿਕੋ ਭਿਨ੍ਨਭਗੋ, ਸੋ ਪਨ ਮਤਸਦਿਸੋ ਵਿਸਞ੍ਞਿਸਦਿਸੋ ਚ ਹੋਤੀਤਿ ਆਹ ‘‘ਮਤੋ ਵਿਯ ਵਿਸਞ੍ਞੀ ਵਿਯ ਚਾ’’ਤਿ.

ਆਦਿਨਾਤਿ ਆਦਿ-ਸਦ੍ਦੇਨ ‘‘ਬਾਹਿਰਸ੍ਸ ਉਪਾਦਾਯ ਅਟ੍ਠਾਰਸਾ’’ਤਿਆਦਿਨਾ (ਵਿਭ. ੮੪੨) ਆਗਤਂ ਤਣ੍ਹਾਕੋਟ੍ਠਾਸਂ ਸਙ੍ਗਣ੍ਹਾਤਿ. ਤਤ੍ਥ ਤਤ੍ਥ ਵਿਸਤ੍ਤਤਾਯਾਤਿ ਤਮ੍ਮਿਂ ਤਸ੍ਮਿਂ ਆਰਮ੍ਮਣੇ ਵਿਸੇਸਤੋ ਆਸਤ੍ਤਭਾਵੇਨ. ਵਿਸਸ੍ਸ ਦੁਕ੍ਖਨਿਬ੍ਬਤ੍ਤਕਕਮ੍ਮਸ੍ਸ ਹੇਤੁਭਾਵਤੋ ਵਿਸਮੂਲਤਾ ਵਿਸਂ ਵਾ ਦੁਕ੍ਖਦੁਕ੍ਖਾਦਿਭੂਤਵੇਦਨਾ ਮੂਲਂ ਏਤਸ੍ਸਾਤਿ ਵਿਸਮੂਲਾ, ਤਣ੍ਹਾ. ਤਸ੍ਸ ਰੂਪਾਦਿਕਸ੍ਸ ਦੁਕ੍ਖਸ੍ਸ ਪਰਿਭੋਗੋ, ਨ ਅਮਤਸ੍ਸਾਤਿ ਵਿਸਪਰਿਭੋਗਤਾ. ਕਤ੍ਥਚਿ ਨੇਤੁਨ੍ਤਿ ਕਤ੍ਥਚਿ ਭਵੇ ਸਬ੍ਬਥਾ ਨੇਤੁਂ? ਪਰਿਕ੍ਖਯਾਤਿ ਸਬ੍ਬਸੋ ਖੀਣਤ੍ਤਾ. ਤੁਯ੍ਹਂ ਕਿਂ ਏਤ੍ਥਾਤਿ ਸਬ੍ਬੁਪਧਿਪਰਿਕ੍ਖਯਾ ਸੁਦ੍ਧਸ੍ਸ ਮਮ ਪਟਿਪਤ੍ਤਿਯਂ ਤੁਯ੍ਹਂ ਕਿਂ ਉਜ੍ਝਾਯਨਂ? ਕੇਵਲਂ ਵਿਘਾਤੋਯੇਵ ਤੇਤਿ ਦਸ੍ਸੇਤਿ.

ਸੁਪਤਿਸੁਤ੍ਤਵਣ੍ਣਨਾ ਨਿਟ੍ਠਿਤਾ.