੩. ਦੋਣਪਾਕਸੁਤ੍ਤਵਣ੍ਣਨਾ

੧੨੪. ‘‘ਦੋਣਪਾਕਕੁਰ’’ਨ੍ਤਿ ਏਤ੍ਥ ਵਿਭਤ੍ਤਿਲੋਪਂ ਕਤ੍ਵਾ ਨਿਦ੍ਦੇਸੋਤਿ ਆਹ ‘‘ਦੋਣਪਾਕਂ ਕੁਰ’’ਨ੍ਤਿ. ਦੋਣਸ੍ਸਾਤਿ ਚਤੁਨ੍ਨਂ ਆਲ਼੍ਹਕਾਨਂ, ਸੋਲ਼ਸਨਾਲ਼ੀਨਨ੍ਤਿ ਅਤ੍ਥੋ. ਤਦੁਪਿਯਨ੍ਤਿ ਤਦਨੁਰੂਪਂ, ਤਸ੍ਸ ਵੁਤ੍ਤਪਰਿਮਾਣਸ੍ਸ ਅਨੁਚ੍ਛਵਿਕਨ੍ਤਿ ਅਤ੍ਥੋ. ਪੁਬ੍ਬੇਤਿ ਤਂਦਿਵਸਤੋ ਪੁਰਿਮਤਰਦਿਵਸੇਸੁ. ਬਲਵਾਤਿ ਮਹਾ. ਭਤ੍ਤਪਰਿਲ਼ਾਹੋਤਿ ਭਤ੍ਤਸਮ੍ਮਦਹੇਤੁਕੋ. ਅਸ੍ਸ ਰਞ੍ਞੋ ਉਭੋਸੁ ਪਸ੍ਸੇਸੁ ਗਹਿਤਤਾਲਵਣ੍ਟਾ ਬੀਜਨ੍ਤਿ ਯਮਕਤਾਲਵਣ੍ਟੇਹਿ. ਫਾਸੁਵਿਹਾਰਨ੍ਤਿ ਭੋਜਨੇ ਮਤ੍ਤਞ੍ਞੁਤਾਯ ਲਦ੍ਧਬ੍ਬਸੁਖਵਿਹਾਰਂ. ਭੋਜਨਮਤ੍ਤਞ੍ਞੂ ਹਿ ਸੁਖਵਿਹਾਰੋ ਹੋਤਿ. ਤੇਨਾਹ ‘‘ਤਨੁਕਸ੍ਸ ਭਵਨ੍ਤਿ ਵੇਦਨਾ, ਸਣਿਕਂ ਜੀਰਤਿ ਆਯੁ ਪਾਲਯ’’ਨ੍ਤਿ.

ਤਨੁਕਸ੍ਸਾਤਿ ਤਨੁਕਾ ਅਸ੍ਸ ਪੁਗ੍ਗਲਸ੍ਸ, ਭੁਤ੍ਤਪਚ੍ਚਯਾ ਵਿਸਭਾਗਵੇਦਨਾ ਨ ਹੋਨ੍ਤੀਤਿ ਅਤ੍ਥੋ. ਸਣਿਕਨ੍ਤਿ ਮਨ੍ਦਂ ਮੁਦੁਕਂ, ਅਪਰਿਸ੍ਸਯਮੇਵਾਤਿ ਅਤ੍ਥੋ. ਜੀਰਤੀਤਿ ਪਰਿਭੁਤ੍ਤਾਹਾਰੋ ਪਚ੍ਚਤਿ. ਆਯੁਪਾਲਯਨ੍ਤਿ ਨਿਰੋਧੋ ਅਵੇਦਨੋ ਜੀਵਿਤਂ ਰਕ੍ਖਨ੍ਤੋ. ਅਥ ਵਾ ਸਣਿਕਂ ਜੀਰਤੀਤਿ ਸੋ ਭੋਜਨੇ ਮਤ੍ਤਞ੍ਞੂ ਪੁਗ੍ਗਲੋ ਪਰਿਮਿਤਾਹਾਰਤਾਯ ਸਣਿਕਂ ਚਿਰੇਨ ਜੀਰਤਿ ਜਰਂ ਪਾਪੁਣਾਤਿ ਜੀਵਿਤਂ ਪਾਲੇਨ੍ਤੋ.

ਪਰਿਯਾਪੁਣਿਤ੍ਵਾਤਿ ਏਤ੍ਥ ਯਥਾ ਸਬ੍ਬਂ ਸੋ ਪਰਿਯਾਪੁਣਿ, ਤਤੋ ਪਰਞ੍ਚ ਯਥਾ ਪਟਿਪਜ੍ਜਿ, ਤਂ ਦਸ੍ਸੇਤੁਂ ‘‘ਰਞ੍ਞਾ ਸਦ੍ਧਿ’’ਨ੍ਤਿਆਦਿ ਵੁਤ੍ਤਂ. ਤਾਵਤਕੇ ਤਣ੍ਡੁਲੇ ਹਾਰੇਯ੍ਯਾਸਿ ਤਦੁਪਿਯਞ੍ਚ ਬ੍ਯਞ੍ਜਨਨ੍ਤਿ ਆਨੇਤ੍ਵਾ ਸਮ੍ਬਨ੍ਧੋ.

ਪੁਰਿਸਭਾਗੋ ਏਸਾਤਿ ਮਜ੍ਝਿਮੇਨ ਪੁਰਿਸੇਨ ਭੁਞ੍ਜਿਤਬ੍ਬਭਾਗੋ ਏਸੋ, ਯਦਿਦਂ ਨਾਲ਼ਿਕੋਦਨਮਤ੍ਤਂ. ਸਲ੍ਲਿਖਿਤਸਰੀਰਤਾਤਿ ਭਮਂ ਆਰੋਪੇਤ੍ਵਾ ਉਲ੍ਲਿਖਿਤਸ੍ਸ ਵਿਯ ਸਬ੍ਬਪਰਿਲ਼ਾਹਵੂਪਸਮਸ੍ਸ ਪੁਥੁਲਤਾਪਗਤਸਰੀਰਸ੍ਸ. ਸੀਲਂ ਸਮ੍ਪਰਾਯਿਕਤ੍ਥੋਤਿ ਵੁਤ੍ਤਂ, ਕੁਤੋ ਪਨੇਤ੍ਥ ਸੀਲਨ੍ਤਿ ਆਹ ‘‘ਭੋਜਨੇ’’ਤਿਆਦਿ. ਸੀਲਙ੍ਗਂ ਨਾਮ ਹੋਤੀਤਿ ਚਤੁਪਾਰਿਸੁਦ੍ਧਿਸੀਲਸ੍ਸ ਅਵਯਵੋ ਏਕੋ ਭਾਗੋ ਹੋਤਿ.

ਦੋਣਪਾਕਸੁਤ੍ਤਵਣ੍ਣਨਾ ਨਿਟ੍ਠਿਤਾ.