੧੦. ਬਨ੍ਧਨਸੁਤ੍ਤਵਣ੍ਣਨਾ

੧੨੧. ਇਦਨ੍ਤਿ ‘‘ਇਧ, ਭਨ੍ਤੇ’’ਤਿਆਦਿਕਂ ਵਚਨਂ. ਤੇ ਭਿਕ੍ਖੂ ਆਰੋਚੇਸੁਨ੍ਤਿ ਸਮ੍ਬਨ੍ਧੋ. ਤੇਸੂਤਿ ਤੇਸੁ ਰਞ੍ਞਾ ਬਨ੍ਧਾਪਿਤਮਨੁਸ੍ਸੇਸੁ. ਸੁਕਤਕਾਰਣਨ੍ਤਿ ਸੁਕਾਰਣਕਿਰਿਯਂ ਆਰੋਚੇਸੁਂ, ਨ ਕੇਵਲਂ ਤੇਸਂ ਮਨੁਸ੍ਸਾਨਂ ਬਨ੍ਧਾਪਿਤਭਾਵਂ. ਇਦਾਨਿ ਤਮਤ੍ਥਂ ਵਿਤ੍ਥਾਰਤੋ ਦਸ੍ਸੇਤੁਂ ‘‘ਰਞ੍ਞੋ ਕਿਰਾ’’ਤਿਆਦਿ ਵੁਤ੍ਤਂ. ਅਟ੍ਠਵਙ੍ਕੋਤਿ ਅਟ੍ਠਂਸੋ. ਅਨ੍ਤੋਘਰਚਾਰਿਨੋਤਿ ਅਨ੍ਤੇਪੁਰਵਾਸਿਨੋ.

ਉਕ੍ਕਟ੍ਠੇਤਿ ਯੁਦ੍ਧੇ. ਮਨ੍ਤੀਸੂਤਿ ਗੁਤ੍ਤਮਨ੍ਤੀਸੁ. ਅਕੁਤੂਹਲਨ੍ਤਿ ਸਞ੍ਞਤਂ. ਪਿਯਨ੍ਤਿ ਪਿਯਾਯਿਤਬ੍ਬਂ. ਅਨ੍ਨਪਾਨਮ੍ਹਿ ਮਧੁਰੇ ਅਭੁਤ੍ਤੇ ਉਪ੍ਪਨ੍ਨੇ. ਅਤ੍ਥੇਤਿ ਅਤ੍ਥੇ ਕਿਚ੍ਚੇ ਜਾਤੇ ਥਿਰਨ੍ਤਿ ਨ ਕਥੇਨ੍ਤਿ ਕਾਯਬਲਮਤ੍ਤੇਨ ਅਪਨੇਤੁਂ ਸਕ੍ਕੁਣੇਯ੍ਯਤ੍ਤਾ. ਸੁਟ੍ਠੁ ਰਤ੍ਤਰਤ੍ਤਾਤਿ ਅਤਿਵਿਯ ਰਤ੍ਤਾ ਏਵ ਹੁਤ੍ਵਾ ਰਤ੍ਤਾ. ਸਾਰਤ੍ਤੇਨਾਤਿ ਸਾਰਭਾਵੇਨ ਸਾਰਭਾਵਸਞ੍ਞਾਯ. ਓਹਾਰਿਨਨ੍ਤਿ ਹੇਟ੍ਠਾ ਹਰਣਸੀਲਨ੍ਤਿ ਆਹ ‘‘ਚਤੂਸੁ ਅਪਾਯੇਸੁ ਆਕਡ੍ਢਨਕ’’ਨ੍ਤਿ. ਸਿਥਿਲਨ੍ਤਿ ਸਿਥਿਲਾਕਾਰਂ, ਨ ਪਨ ਸਿਥਿਲਂ. ਤੇਨਾਹ ਭਗਵਾ ‘‘ਦੁਪ੍ਪਮੁਞ੍ਚ’’ਨ੍ਤਿ.

ਬਨ੍ਧਨਸੁਤ੍ਤਵਣ੍ਣਨਾ ਨਿਟ੍ਠਿਤਾ.

ਪਠਮਵਗ੍ਗਵਣ੍ਣਨਾ ਨਿਟ੍ਠਿਤਾ.