੩. ਅਮੂਲ਼੍ਹਵਿਨਯਕਥਾ

੧੯੬. ਭਾਸਿਤਪਰਿਕਨ੍ਤਨ੍ਤਿ ਏਤ੍ਥ ਭਾਸਿਤਪਰਿਕਨ੍ਤਸਦ੍ਦਾਨਂ ਕਰਣਾਪੇਕ੍ਖਤ੍ਤਾ ਵਿਸੁਂ ਕਰਣਂ ਦਸ੍ਸੇਨ੍ਤੋ ਆਹ ‘‘ਵਾਚਾਯ ਭਾਸਿਤਂ, ਕਾਯੇਨ ਪਰਿਕਨ੍ਤ’’ਨ੍ਤਿ. ‘‘ਪਰਿਕ੍ਕਮੇਤ੍ਵਾ ਕਤ’’ਨ੍ਤਿ ਇਮਿਨਾ ਪਰਿਕਮਤੀਤਿ ਪਰਿਕਨ੍ਤਂ, ਪਰਿਕਨ੍ਤਂ ਹੁਤ੍ਵਾ ਕਤਂ ਪਰਿਕਨ੍ਤਨ੍ਤਿ ਵਚਨਤ੍ਥਂ ਦਸ੍ਸੇਤਿ. ਪਰਿਕ੍ਕਮੇਤ੍ਵਾਤਿ ਅਤਿਕ੍ਕਮਿਤ੍ਵਾ. ਸਰਤਾਯਸ੍ਮਾਤਿ ਏਤ੍ਥ ਉਕਾਰਲੋਪਸਨ੍ਧਿਂ ਦਸ੍ਸੇਨ੍ਤੋ ਆਹ ‘‘ਸਰਤੁ ਆਯਸ੍ਮਾ’’ਤਿ. ‘‘ਏਵਰੂਪਿਯਾ ਆਪਤ੍ਤਿਯਾ’’ਤਿ ਇਮਿਨਾ ਆਪਜ੍ਜਿਤਾਤਿ ਏਤ੍ਥ ਤੁਪਚ੍ਚਯਯੋਗਭਾਵਤੋ ਕਮ੍ਮਤ੍ਥਛਟ੍ਠਿਯਾਪਿ ਸਮ੍ਭਵਭਾਵਂ ਦਸ੍ਸੇਤਿ. ਤੁਪਚ੍ਚਯਯੋਗੇ ਕਮ੍ਮਤ੍ਥਛਟ੍ਠੀ ਅਨਿਚ੍ਚਂ ਹੋਤਿ, ਤਸ੍ਮਾ ਪਾਲ਼ਿਯਂ ‘‘ਏਵਰੂਪਿਯਾ ਆਪਤ੍ਤਿਯਾ’’ਤਿ ਕਮ੍ਮਤ੍ਥਛਟ੍ਠੀਭਾਵੇਨ ਅਵਤ੍ਵਾ ‘‘ਏਵਰੂਪਿਂ ਆਪਤ੍ਤਿ’’ਨ੍ਤਿ ਕਮ੍ਮਤ੍ਥਦੁਤਿਯਾਭਾਵੇਨ ਵੁਤ੍ਤਨ੍ਤਿ ਦਟ੍ਠਬ੍ਬਂ. ਤਸ੍ਸਾਤਿ ‘‘ਆਪਜ੍ਜਿਤ੍ਵਾ’’ਤਿ ਪਾਠਸ੍ਸ. ‘‘ਪਠਮਂ ਪਚ੍ਛਾ’’ਤਿ ਪਦੇਹਿ ਅਧਿਪ੍ਪਾਯਤ੍ਥਂ ਦਸ੍ਸੇਤਿ. ਚੋਦਕਸ੍ਸ ਕਥਂ ਵਿਨੇਤਿ ਵਿਨਾਸੇਤੀਤਿ ਵਿਨਯੋ, ਚੋਦਕਸ੍ਸ ਕਥਂ ਵਿਨੇਤਿ ਵਿਨਾਸੇਤਿ ਅਨੇਨਾਤਿ ਵਾ ਵਿਨਯੋ. ਪਠਮਂ ਮੂਲ਼੍ਹਭਾਵਂ ਉਪਗਨ੍ਤ੍ਵਾ ਪਚ੍ਛਾ ਅਮੂਲ਼੍ਹਸ੍ਸ ਦਾਤਬ੍ਬੋ ਵਿਨਯੋ ਅਮੂਲ਼੍ਹਵਿਨਯੋ.