੧੩. ਪੁਰਿਸਕਾਰਾਨੁਯੋਗਵਣ੍ਣਨਾ

੧੨੩. ਕਰਣਮਤ੍ਤਨ੍ਤਿ ਕਮ੍ਮਾਨਂ ਨਿਪ੍ਫਾਦਕਪ੍ਪਯੋਜਕਭਾਵੇਨ ਪਵਤ੍ਤਾ ਖਨ੍ਧਾ.

੧੨੪. ਪੁਰਿਮਕਮ੍ਮੇਨ ਵਿਨਾ ਪੁਗ੍ਗਲਸ੍ਸ ਜਾਤਿ, ਜਾਤਸ੍ਸ ਚ ਵਿਜ੍ਜਟ੍ਠਾਨਾਦੀਸੁ ਸਮ੍ਮਾ ਮਿਚ੍ਛਾ ਵਾ ਪਵਤ੍ਤਿ ਨਤ੍ਥੀਤਿ ਸਨ੍ਧਾਯ ‘‘ਪੁਰਿਮਕਮ੍ਮਮੇਵ ਤਸ੍ਸਾ’’ਤਿਆਦਿਮਾਹ.

੧੨੫. ਕਮ੍ਮਵਟ੍ਟਸ੍ਸਾਤਿ ਏਤ੍ਥ ਕਮ੍ਮਕਾਰਕਸ੍ਸ ਯੋ ਕਾਰਕੋ, ਤੇਨਪਿ ਅਞ੍ਞਂ ਕਮ੍ਮਂ ਕਾਤਬ੍ਬਂ, ਤਸ੍ਸ ਕਾਰਕੇਨਪਿ ਅਞ੍ਞਨ੍ਤਿ ਏਵਂ ਕਮ੍ਮਵਟ੍ਟਸ੍ਸ ਅਨੁਪਚ੍ਛੇਦਂ ਵਦਨ੍ਤਿ. ਪੁਗ੍ਗਲਸ੍ਸ ਕਾਰਕੋ ਕਮ੍ਮਸ੍ਸ ਕਾਰਕੋ ਆਪਜ੍ਜਤੀਤਿ ਵਿਚਾਰੇਤਬ੍ਬਮੇਤਂ. ਮਾਤਾਪਿਤੂਹਿ ਜਨਿਤਤਾਦਿਨਾ ਤਸ੍ਸ ਕਾਰਕਂ ਇਚ੍ਛਨ੍ਤਸ੍ਸ ਕਮ੍ਮਕਾਰਕਾਨਂ ਕਾਰਕਪਰਮ੍ਪਰਾ ਆਪਜ੍ਜਤੀਤਿ ਇਦਞ੍ਚ ਵਿਚਾਰੇਤਬ੍ਬਂ.

੧੭੦. ਸੁਤ੍ਤਵਿਰੋਧਭਯੇਨਾਤਿ ‘‘ਸੋ ਕਰੋਤਿ ਸੋ ਪਟਿਸਂਵੇਦਯਤੀਤਿ ਖੋ, ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ, ਅਯਮੇਕੋ ਅਨ੍ਤੋ’’ਤਿਆਦੀਹਿ (ਸਂ. ਨਿ. ੨.੪੬) ਵਿਰੋਧਭਯਾ.

੧੭੧. ‘‘ਇਧ ਨਨ੍ਦਤਿ ਪੇਚ੍ਚ ਨਨ੍ਦਤੀ’’ਤਿ (ਧ. ਪ. ੧੮) ਵਚਨਤੋ ਕਮ੍ਮਕਰਣਕਾਲੇ ਵਿਪਾਕਪਟਿਸਂਵੇਦਨਕਾਲੇ ਚ ਸੋਯੇਵਾਤਿ ਪਟਿਜਾਨਾਤੀਤਿ ਅਧਿਪ੍ਪਾਯੋ. ਸਯਂਕਤਂ ਸੁਖਦੁਕ੍ਖਨ੍ਤਿ ਚ ਪੁਟ੍ਠੋ ‘‘ਕਿਂ ਨੁ ਖੋ, ਭੋ ਗੋਤਮ, ਸਯਂਕਤਂ ਸੁਖਂ ਦੁਕ੍ਖਨ੍ਤਿ? ਮਾ ਹੇਵਂ ਕਸ੍ਸਪਾ’’ਤਿਆਦਿਸੁਤ੍ਤਵਿਰੋਧਾ (ਸਂ. ਨਿ. ੨.੧੮) ਪਟਿਕ੍ਖਿਪਤਿ.

੧੭੬. ਲਦ੍ਧਿਮਤ੍ਤਮੇਵੇਤਨ੍ਤਿ ਸੋਯੇਵੇਕੋ ਨੇਵ ਸੋ ਹੋਤਿ ਨ ਅਞ੍ਞੋਤਿ ਇਦਂ ਪਨ ਨਤ੍ਥੇਵ, ਤਸ੍ਮਾ ਏਵਂਵਾਦਿਨੋ ਅਸਯਂਕਾਰਨ੍ਤਿਆਦਿ ਆਪਜ੍ਜਤੀਤਿ ਅਧਿਪ੍ਪਾਯੋ. ਅਪਿਚਾਤਿਆਦਿਨਾ ਇਦਂ ਦਸ੍ਸੇਤਿ – ਨ ਪਰਸ੍ਸ ਇਚ੍ਛਾਵਸੇਨੇਵ ‘‘ਸੋ ਕਰੋਤੀ’’ਤਿਆਦਿ ਅਨੁਯੋਗੋ ਵੁਤ੍ਤੋ, ਅਥ ਖੋ ‘‘ਸੋ ਕਰੋਤੀ’’ਤਿਆਦੀਸੁ ਏਕਂ ਅਨਿਚ੍ਛਨ੍ਤਸ੍ਸ ਇਤਰਂ, ਤਞ੍ਚ ਅਨਿਚ੍ਛਨ੍ਤਸ੍ਸ ਅਞ੍ਞਂ ਆਪਨ੍ਨਨ੍ਤਿ ਏਵਂ ਕਾਰਕਵੇਦਕਿਚ੍ਛਾਯ ਠਤ੍ਵਾ ‘‘ਸੋ ਕਰੋਤੀ’’ਤਿਆਦੀਸੁ ਤਂ ਤਂ ਅਨਿਚ੍ਛਾਯ ਆਪਨ੍ਨਵਸੇਨਾਪੀਤਿ. ਅਥ ਵਾ ਨ ਕੇਵਲਂ ‘‘ਸੋ ਕਰੋਤੀ’’ਤਿਆਦੀਨਂ ਸਬ੍ਬੇਸਂ ਆਪਨ੍ਨਤ੍ਤਾ, ਅਥ ਖੋ ਏਕੇਕਸ੍ਸੇਵ ਚ ਆਪਨ੍ਨਤ੍ਤਾ ਅਯਂ ਅਨੁਯੋਗੋ ਕਤੋਤਿ ਦਸ੍ਸੇਤਿ. ਪੁਰਿਮਨਯੇਨੇਵਾਤਿ ਏਤੇਨ ‘‘ਇਧ ਨਨ੍ਦਤੀ’’ਤਿਆਦਿ ਸਬ੍ਬਂ ਪਟਿਜਾਨਨਾਦਿਕਾਰਣਂ ਏਕਤੋ ਯੋਜੇਤਬ੍ਬਨ੍ਤਿ ਦਸ੍ਸੇਤਿ.

ਪੁਰਿਸਕਾਰਾਨੁਯੋਗਵਣ੍ਣਨਾ ਨਿਟ੍ਠਿਤਾ.

ਕਲ੍ਯਾਣਵਗ੍ਗੋ ਨਿਟ੍ਠਿਤੋ.