੪. ਮਨਾਪਦਾਯੀਸੁਤ੍ਤਵਣ੍ਣਨਾ

੪੪. ਚਤੁਤ੍ਥੇ ਝਾਨਮਨੇਨ ਨਿਬ੍ਬਤ੍ਤਂ ਮਨੋਮਯਨ੍ਤਿ ਆਹ ‘‘ਸੁਦ੍ਧਾਵਾਸੇਸੁ ਏਕਂ ਝਾਨਮਨੇਨ ਨਿਬ੍ਬਤ੍ਤਂ ਦੇਵਕਾਯ’’ਨ੍ਤਿ. ਸਤਿਪਿ ਹਿ ਸਬ੍ਬਸਤ੍ਤਾਨਂ ਅਭਿਸਙ੍ਖਾਰਮਨਸਾ ਨਿਬ੍ਬਤ੍ਤਭਾਵੇ ਬਾਹਿਰਪਚ੍ਚਯੇਹਿ ਵਿਨਾ ਮਨਸਾਵ ਨਿਬ੍ਬਤ੍ਤਤ੍ਤਾ ‘‘ਮਨੋਮਯਾ’’ਤਿ ਵੁਚ੍ਚਨ੍ਤਿ ਰੂਪਾਵਚਰਸਤ੍ਤਾ. ਯਦਿ ਏਵਂ ਕਾਮਭਵੇ ਓਪਪਾਤਿਕਸਤ੍ਤਾਨਮ੍ਪਿ ਮਨੋਮਯਭਾਵੋ ਆਪਜ੍ਜਤੀਤਿ ਚੇ? ਨ, ਤਤ੍ਥ ਬਾਹਿਰਪਚ੍ਚਯੇਹਿ ਨਿਬ੍ਬਤ੍ਤੇਤਬ੍ਬਤਾਸਙ੍ਕਾਯ ਏਵ ਅਭਾਵਤੋ ‘‘ਮਨਸਾਵ ਨਿਬ੍ਬਤ੍ਤਾ’’ਤਿ ਅਵਧਾਰਣਾਸਮ੍ਭਵਤੋ. ਨਿਰੁਲ਼੍ਹੋ ਵਾਯਂ ਲੋਕੇ ਮਨੋਮਯਵੋਹਾਰੋ ਰੂਪਾਵਚਰਸਤ੍ਤੇਸੁ. ਤਥਾ ਹਿ ‘‘ਅਨ੍ਨਮਯੋ, ਪਾਣਮਯੋ, ਮਨੋਮਯੋ, ਆਨਨ੍ਦਮਯੋ, ਵਿਞ੍ਞਾਣਮਯੋ’’ਤਿ ਪਞ੍ਚਧਾ ਅਤ੍ਤਾਨਂ ਵੇਦਵਾਦਿਨੋਪਿ ਵਦਨ੍ਤਿ. ਉਚ੍ਛੇਦਵਾਦਿਨੋਪਿ ਵਦਨ੍ਤਿ ‘‘ਦਿਬ੍ਬੋ ਰੂਪੀ ਮਨੋਮਯੋ’’ਤਿ (ਦੀ. ਨਿ. ੧.੮੭). ਤੀਸੁ ਵਾ ਕੁਲਸਮ੍ਪਤ੍ਤੀਸੂਤਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਖਤ੍ਤਿਯਵੇਸ੍ਸਸਙ੍ਖਾਤੇਸੁ ਸਮ੍ਪਨ੍ਨਕੁਲੇਸੁ. ਛਸੁ ਵਾ ਕਾਮਸਗ੍ਗੇਸੂਤਿ ਛਸੁ ਕਾਮਾਵਚਰਦੇਵੇਸੁ.

ਮਨਾਪਦਾਯੀਸੁਤ੍ਤਵਣ੍ਣਨਾ ਨਿਟ੍ਠਿਤਾ.