੨. ਠਾਨਸੁਤ੍ਤਵਣ੍ਣਨਾ

੧੯੨. ਦੁਤਿਯੇ ਸਂਵਾਸੇਨਾਤਿ ਸਹਵਾਸੇਨ. ਸੀਲਂ ਵੇਦਿਤਬ੍ਬਨ੍ਤਿ ‘‘ਅਯਂ ਸੁਸੀਲੋ ਵਾ ਦੁਸ੍ਸੀਲੋ ਵਾ’’ਤਿ ਸਹ ਵਸਨ੍ਤੇਨ ਉਪਸਙ੍ਕਮਨ੍ਤੇਨ ਜਾਨਿਤਬ੍ਬੋ. ਤਞ੍ਚ ਖੋ ਦੀਘੇਨ ਅਦ੍ਧੁਨਾ, ਨ ਇਤ੍ਤਰਨ੍ਤਿ ਤਞ੍ਚ ਸੀਲਂ ਦੀਘੇਨ ਕਾਲੇਨ ਵੇਦਿਤਬ੍ਬਂ, ਨ ਇਤ੍ਤਰੇਨ. ਦ੍ਵੀਹਤੀਹਞ੍ਹਿ ਸਂਯਤਾਕਾਰੋ ਚ ਸਂਵੁਤਿਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਕਾਰੋ ਚ ਨ ਸਕ੍ਕਾ ਦਸ੍ਸੇਤੁਂ. ਮਨਸਿ ਕਰੋਤਾਤਿ ਤਮ੍ਪਿ ‘‘ਸੀਲਮਸ੍ਸ ਪਰਿਗ੍ਗਹੇਸ੍ਸਾਮੀ’’ਤਿ ਮਨਸਿਕਰੋਨ੍ਤੇਨ ਪਚ੍ਚਵੇਕ੍ਖਨ੍ਤੇਨੇਵ ਸਕ੍ਕਾ ਜਾਨਿਤੁਂ, ਨ ਇਤਰੇਨ. ਪਞ੍ਞਵਤਾਤਿ ਤਮ੍ਪਿ ਸਪ੍ਪਞ੍ਞੇਨੇਵ ਪਣ੍ਡਿਤੇਨ. ਬਾਲੋ ਹਿ ਮਨਸਿਕਰੋਨ੍ਤੋਪਿ ਜਾਨਿਤੁਂ ਨ ਸਕ੍ਕੋਤਿ.

ਸਂਵੋਹਾਰੇਨਾਤਿ ਅਪਰਾਪਰਂ ਕਥਨੇਨ.

‘‘ਯੋ ਹਿ ਕੋਚਿ ਮਨੁਸ੍ਸੇਸੁ, ਵੋਹਾਰਂ ਉਪਜੀਵਤਿ;

ਏਵਂ ਵਾਸੇਟ੍ਠ ਜਾਨਾਹਿ, ਵਾਣਿਜੋ ਸੋ ਨ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ’’ਤਿ. (ਮ. ਨਿ. ੨.੪੫੭; ਸੁ. ਨਿ. ੬੧੯) –

ਏਤ੍ਥ ਹਿ ਬ੍ਯਵਹਾਰੋ ਨਾਮ. ‘‘ਚਤ੍ਤਾਰੋ ਅਰਿਯਵੋਹਾਰਾ, ਚਤ੍ਤਾਰੋ ਅਨਰਿਯਵੋਹਾਰਾ’’ਤਿ (ਦੀ. ਨਿ. ੩.੩੧੩) ਏਤ੍ਥ ਚੇਤਨਾ. ‘‘ਸਙ੍ਖਾ ਸਮਞ੍ਞਾ ਪਞ੍ਞਤ੍ਤਿ ਵੋਹਾਰੋ’’ਤਿ (ਧ. ਸ. ੧੩੧੩-੧੩੧੫; ਮਹਾਨਿ. ੭੩) ਏਤ੍ਥ ਪਞ੍ਞਤ੍ਤਿ. ‘‘ਵੋਹਾਰਮਤ੍ਤੇਨ ਸੋ ਵੋਹਰੇਯ੍ਯਾ’’ਤਿ (ਸਂ. ਨਿ. ੧.੨੫) ਏਤ੍ਥ ਕਥਾਵੋਹਾਰੋ. ਇਧਾਪਿ ਏਸੋਵ ਅਧਿਪ੍ਪੇਤੋ. ਏਕਚ੍ਚਸ੍ਸ ਹਿ ਸਮ੍ਮੁਖਾਕਥਾ ਪਰਮ੍ਮੁਖਾਕਥਾਯ ਨ ਸਮੇਤਿ ਪਰਮ੍ਮੁਖਾਕਥਾ ਸਮ੍ਮੁਖਾਕਥਾਯ. ਤਥਾ ਪੁਰਿਮਕਥਾ ਪਚ੍ਛਿਮਕਥਾਯ, ਪਚ੍ਛਿਮਕਥਾ ਚ ਪੁਰਿਮਕਥਾਯ. ਸੋ ਕਥਨੇਨੇਵ ਸਕ੍ਕਾ ਜਾਨਿਤੁਂ ‘‘ਅਸੁਚਿ ਏਸੋ ਪੁਗ੍ਗਲੋ’’ਤਿ. ਸੁਚਿਸੀਲਸ੍ਸ ਪਨ ਪੁਰਿਮਂ ਪਚ੍ਛਿਮੇਨ, ਪਚ੍ਛਿਮਞ੍ਚ ਪੁਰਿਮੇਨ ਸਮੇਤਿ. ਸਮ੍ਮੁਖਾਕਥਿਤਂ ਪਰਮ੍ਮੁਖਾਕਥਿਤੇਨ ਸਮੇਤਿ, ਪਰਮ੍ਮੁਖਾਕਥਿਤਞ੍ਚ ਸਮ੍ਮੁਖਾਕਥਿਤੇਨ, ਤਸ੍ਮਾ ਕਥਨੇਨ ਸਕ੍ਕਾ ਸੁਚਿਭਾਵੋ ਜਾਨਿਤੁਨ੍ਤਿ ਪਕਾਸੇਨ੍ਤੋ ਏਵਮਾਹ.

ਥਾਮੋਤਿ ਞਾਣਥਾਮੋ. ਯਸ੍ਸ ਹਿ ਞਾਣਥਾਮੋ ਨਤ੍ਥਿ, ਸੋ ਉਪ੍ਪਨ੍ਨੇਸੁ ਉਪਦ੍ਦਵੇਸੁ ਗਹੇਤਬ੍ਬਂ ਗਹਣਂ ਕਤ੍ਤਬ੍ਬਂ ਕਿਚ੍ਚਂ ਅਪਸ੍ਸਨ੍ਤੋ ਅਦ੍ਵਾਰਕਘਰਂ ਪਵਿਟ੍ਠੋ ਵਿਯ ਚਰਤਿ. ਤੇਨਾਹ ‘‘ਆਪਦਾਸੁ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਥਾਮੋ ਵੇਦਿਤਬ੍ਬੋ’’ਤਿ.

ਸਾਕਚ੍ਛਾਯਾਤਿ ਸਂਕਥਾਯ. ਦੁਪ੍ਪਞ੍ਞਸ੍ਸ ਹਿ ਕਥਾ ਉਦਕੇ ਗੇਣ੍ਡੁ ਵਿਯ ਉਪ੍ਪਿਲਵਤਿ. ਪਞ੍ਞਵਤੋ ਕਥੇਨ੍ਤਸ੍ਸ ਪਟਿਭਾਨਂ ਅਨਨ੍ਤਂ ਹੋਤਿ. ਉਦਕਵਿਪ੍ਫਨ੍ਦਿਤੇਨੇਵ ਹਿ ਮਚ੍ਛੋ ਖੁਦ੍ਦਕੋ ਵਾ ਮਹਨ੍ਤੋ ਵਾਤਿ ਞਾਯਤਿ.

ਞਾਤਿਵਿਨਾਸੋਤਿ ਚੋਰਰੋਗਭਯਾਦੀਹਿ ਞਾਤੀਨਂ ਵਿਨਾਸੋ. ਭੋਗਾਨਂ ਬ੍ਯਸਨਂ ਭੋਗਬ੍ਯਸਨਂ, ਰਾਜਚੋਰਾਦਿਵਸੇਨ ਭੋਗਵਿਨਾਸੋਤਿ ਅਤ੍ਥੋ. ਤੇਨਾਹ ‘‘ਦੁਤਿਯਪਦੇਪਿ ਏਸੇਵ ਨਯੋ’’ਤਿ. ਪਞ੍ਹੁਮ੍ਮਗ੍ਗੋਤਿ ਪਞ੍ਹਗਵੇਸਨਂ, ਞਾਤੁਂ ਇਚ੍ਛਿਤਸ੍ਸ ਅਤ੍ਥਸ੍ਸ ਵੀਮਂਸਨਨ੍ਤਿ ਅਤ੍ਥੋ. ਅਤਪ੍ਪਕਨ੍ਤਿ ਅਤਿਤ੍ਤਿਕਰਟ੍ਠੇਨ ਅਤਪ੍ਪਕਂ ਸਾਦੁਰਸਭੋਜਨਂ ਵਿਯ. ਸਣ੍ਹਨ੍ਤਿ ਸੁਖੁਮਸਭਾਵਂ.

ਠਾਨਸੁਤ੍ਤਵਣ੍ਣਨਾ ਨਿਟ੍ਠਿਤਾ.