੪-੬. ਦੁਕ੍ਖਛਨ੍ਦਾਦਿਸੁਤ੍ਤਂ

੧੭੧-੧੭੩. ‘‘ਯਂ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਦੁਕ੍ਖਂ, ਤਤ੍ਰ ਵੋ ਛਨ੍ਦੋ ਪਹਾਤਬ੍ਬੋ, ਰਾਗੋ ਪਹਾਤਬ੍ਬੋ, ਛਨ੍ਦਰਾਗੋ ਪਹਾਤਬ੍ਬੋ. ਕਿਞ੍ਚ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਦੁਕ੍ਖਂ? ਚਕ੍ਖੁ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਦੁਕ੍ਖਂ; ਤਤ੍ਰ ਵੋ ਛਨ੍ਦੋ ਪਹਾਤਬ੍ਬੋ, ਰਾਗੋ ਪਹਾਤਬ੍ਬੋ, ਛਨ੍ਦਰਾਗੋ ਪਹਾਤਬ੍ਬੋ…ਪੇ… ਜਿਵ੍ਹਾ ਦੁਕ੍ਖਾ…ਪੇ… ਮਨੋ ਦੁਕ੍ਖੋ; ਤਤ੍ਰ ਵੋ ਛਨ੍ਦੋ ਪਹਾਤਬ੍ਬੋ, ਰਾਗੋ ਪਹਾਤਬ੍ਬੋ, ਛਨ੍ਦਰਾਗੋ ਪਹਾਤਬ੍ਬੋ. ਯਂ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਦੁਕ੍ਖਂ ਤਤ੍ਰ ਵੋ ਛਨ੍ਦੋ ਪਹਾਤਬ੍ਬੋ, ਰਾਗੋ ਪਹਾਤਬ੍ਬੋ, ਛਨ੍ਦਰਾਗੋ ਪਹਾਤਬ੍ਬੋ’’ਤਿ.