੧੨. ਬਾਹਿਰਾਨਤ੍ਤਹੇਤੁਸੁਤ੍ਤਂ

੧੪੫. ‘‘ਰੂਪਾ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਅਨਤ੍ਤਾ. ਯੋਪਿ ਹੇਤੁ, ਯੋਪਿ ਪਚ੍ਚਯੋ ਰੂਪਾਨਂ ਉਪ੍ਪਾਦਾਯ, ਸੋਪਿ ਅਨਤ੍ਤਾ. ਅਨਤ੍ਤਸਮ੍ਭੂਤਾ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਰੂਪਾ ਕੁਤੋ ਅਤ੍ਤਾ ਭਵਿਸ੍ਸਨ੍ਤਿ! ਸਦ੍ਦਾ… ਗਨ੍ਧਾ… ਰਸਾ… ਫੋਟ੍ਠਬ੍ਬਾ… ਧਮ੍ਮਾ ਅਨਤ੍ਤਾ. ਯੋਪਿ ਹੇਤੁ, ਯੋਪਿ ਪਚ੍ਚਯੋ ਧਮ੍ਮਾਨਂ ਉਪ੍ਪਾਦਾਯ, ਸੋਪਿ ਅਨਤ੍ਤਾ. ਅਨਤ੍ਤਸਮ੍ਭੂਤਾ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਧਮ੍ਮਾ ਕੁਤੋ ਅਤ੍ਤਾ ਭਵਿਸ੍ਸਨ੍ਤਿ! ਏਵਂ ਪਸ੍ਸਂ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਸੁਤਵਾ ਅਰਿਯਸਾਵਕੋ ਰੂਪੇਸੁਪਿ ਨਿਬ੍ਬਿਨ੍ਦਤਿ, ਸਦ੍ਦੇਸੁਪਿ… ਗਨ੍ਧੇਸੁਪਿ… ਰਸੇਸੁਪਿ… ਫੋਟ੍ਠਬ੍ਬੇਸੁਪਿ… ਧਮ੍ਮੇਸੁਪਿ ਨਿਬ੍ਬਿਨ੍ਦਤਿ. ਨਿਬ੍ਬਿਨ੍ਦਂ ਵਿਰਜ੍ਜਤਿ; ਵਿਰਾਗਾ ਵਿਮੁਚ੍ਚਤਿ; ਵਿਮੁਤ੍ਤਸ੍ਮਿਂ ਵਿਮੁਤ੍ਤਮਿਤਿ ਞਾਣਂ ਹੋਤਿ. ‘ਖੀਣਾ ਜਾਤਿ, ਵੁਸਿਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰਿਯਂ, ਕਤਂ ਕਰਣੀਯਂ, ਨਾਪਰਂ ਇਤ੍ਥਤ੍ਤਾਯਾ’ਤਿ ਪਜਾਨਾਤੀ’’ਤਿ. ਦ੍ਵਾਦਸਮਂ.

ਦੇਵਦਹਵਗ੍ਗੋ ਚੁਦ੍ਦਸਮੋ.

ਤਸ੍ਸੁਦ੍ਦਾਨਂ –

ਦੇਵਦਹੋ ਖਣੋ ਰੂਪਾ, ਦ੍ਵੇ ਨਤੁਮ੍ਹਾਕਮੇਵ ਚ;

ਹੇਤੁਨਾਪਿ ਤਯੋ ਵੁਤ੍ਤਾ, ਦੁਵੇ ਅਜ੍ਝਤ੍ਤਬਾਹਿਰਾਤਿ.