੬. ਚਤੁਤ੍ਥਉਪੋਸਥਸੁਤ੍ਤਂ

੩੪੭. ਸਾਵਤ੍ਥਿਨਿਦਾਨਂ. ਏਕਮਨ੍ਤਂ ਨਿਸਿਨ੍ਨੋ ਖੋ ਸੋ ਭਿਕ੍ਖੁ ਭਗਵਨ੍ਤਂ ਏਤਦਵੋਚ – ‘‘ਕੋ ਨੁ ਖੋ, ਭਨ੍ਤੇ, ਹੇਤੁ, ਕੋ ਪਚ੍ਚਯੋ, ਯੇਨ ਮਿਧੇਕਚ੍ਚੇ ਓਪਪਾਤਿਕਾ ਨਾਗਾ ਉਪੋਸਥਂ ਉਪਵਸਨ੍ਤਿ ਵੋਸ੍ਸਟ੍ਠਕਾਯਾ ਚ ਭਵਨ੍ਤੀ’’ਤਿ?

‘‘ਇਧ, ਭਿਕ੍ਖੁ, ਏਕਚ੍ਚਾਨਂ ਓਪਪਾਤਿਕਾਨਂ ਨਾਗਾਨਂ ਏਵਂ ਹੋਤਿ – ‘ਮਯਂ ਖੋ ਪੁਬ੍ਬੇ ਕਾਯੇਨ ਦ੍ਵਯਕਾਰਿਨੋ ਅਹੁਮ੍ਹ, ਵਾਚਾਯ ਦ੍ਵਯਕਾਰਿਨੋ, ਮਨਸਾ ਦ੍ਵਯਕਾਰਿਨੋ. ਤੇ ਮਯਂ ਕਾਯੇਨ ਦ੍ਵਯਕਾਰਿਨੋ, ਵਾਚਾਯ ਦ੍ਵਯਕਾਰਿਨੋ, ਮਨਸਾ ਦ੍ਵਯਕਾਰਿਨੋ, ਕਾਯਸ੍ਸ ਭੇਦਾ ਪਰਂ ਮਰਣਾ ਓਪਪਾਤਿਕਾਨਂ ਨਾਗਾਨਂ ਸਹਬ੍ਯਤਂ ਉਪਪਨ੍ਨਾ. ਸਚਜ੍ਜ ਮਯਂ ਕਾਯੇਨ ਸੁਚਰਿਤਂ ਚਰੇਯ੍ਯਾਮ, ਵਾਚਾਯ… ਮਨਸਾ ਸੁਚਰਿਤਂ ਚਰੇਯ੍ਯਾਮ, ਏਵਂ ਮਯਂ ਕਾਯਸ੍ਸ ਭੇਦਾ ਪਰਂ ਮਰਣਾ ਸੁਗਤਿਂ ਸਗ੍ਗਂ ਲੋਕਂ ਉਪਪਜ੍ਜੇਯ੍ਯਾਮ. ਹਨ੍ਦ, ਮਯਂ ਏਤਰਹਿ ਕਾਯੇਨ ਸੁਚਰਿਤਂ ਚਰਾਮ, ਵਾਚਾਯ… ਮਨਸਾ ਸੁਚਰਿਤਂ ਚਰਾਮਾ’ਤਿ. ਅਯਂ ਖੋ, ਭਿਕ੍ਖੁ, ਹੇਤੁ, ਅਯਂ ਪਚ੍ਚਯੋ, ਯੇਨ ਮਿਧੇਕਚ੍ਚੇ ਓਪਪਾਤਿਕਾ ਨਾਗਾ ਉਪੋਸਥਂ ਉਪਵਸਨ੍ਤਿ ਵੋਸ੍ਸਟ੍ਠਕਾਯਾ ਚ ਭਵਨ੍ਤੀ’’ਤਿ. ਛਟ੍ਠਂ.