੧੩-੨੨. ਮੂਲਗਨ੍ਧਦਾਨੂਪਕਾਰਸੁਤ੍ਤਦਸਕਂ

੪੫੦-੪੫੯. ਸਾਵਤ੍ਥਿਨਿਦਾਨਂ. ਏਕਮਨ੍ਤਂ ਨਿਸਿਨ੍ਨੋ ਖੋ ਸੋ ਭਿਕ੍ਖੁ ਭਗਵਨ੍ਤਂ ਏਤਦਵੋਚ – ‘‘ਕੋ ਨੁ ਖੋ, ਭਨ੍ਤੇ, ਹੇਤੁ, ਕੋ ਪਚ੍ਚਯੋ, ਯੇਨ ਮਿਧੇਕਚ੍ਚੋ ਕਾਯਸ੍ਸ ਭੇਦਾ ਪਰਂ ਮਰਣਾ ਮੂਲਗਨ੍ਧੇ ਅਧਿਵਤ੍ਥਾਨਂ ਦੇਵਾਨਂ ਸਹਬ੍ਯਤਂ ਉਪਪਜ੍ਜਤੀ’’ਤਿ? ‘‘ਇਧ, ਭਿਕ੍ਖੁ, ਏਕਚ੍ਚੋ ਕਾਯੇਨ ਸੁਚਰਿਤਂ ਚਰਤਿ, ਵਾਚਾਯ ਸੁਚਰਿਤਂ ਚਰਤਿ, ਮਨਸਾ ਸੁਚਰਿਤਂ ਚਰਤਿ. ਤਸ੍ਸ ਸੁਤਂ ਹੋਤਿ – ‘ਮੂਲਗਨ੍ਧੇ ਅਧਿਵਤ੍ਥਾ ਦੇਵਾ ਦੀਘਾਯੁਕਾ ਵਣ੍ਣਵਨ੍ਤੋ ਸੁਖਬਹੁਲਾ’ਤਿ. ਤਸ੍ਸ ਏਵਂ ਹੋਤਿ – ‘ਅਹੋ ਵਤਾਹਂ ਕਾਯਸ੍ਸ ਭੇਦਾ ਪਰਂ ਮਰਣਾ ਮੂਲਗਨ੍ਧੇ ਅਧਿਵਤ੍ਥਾਨਂ ਦੇਵਾਨਂ ਸਹਬ੍ਯਤਂ ਉਪਪਜ੍ਜੇਯ੍ਯ’ਨ੍ਤਿ. ਸੋ ਅਨ੍ਨਂ ਦੇਤਿ…ਪੇ… ਪਾਨਂ ਦੇਤਿ… ਵਤ੍ਥਂ ਦੇਤਿ… ਯਾਨਂ ਦੇਤਿ… ਮਾਲਂ ਦੇਤਿ… ਗਨ੍ਧਂ ਦੇਤਿ… ਵਿਲੇਪਨਂ ਦੇਤਿ… ਸੇਯ੍ਯਂ ਦੇਤਿ… ਆਵਸਥਂ ਦੇਤਿ… ਪਦੀਪੇਯ੍ਯਂ ਦੇਤਿ. ਸੋ ਕਾਯਸ੍ਸ ਭੇਦਾ ਪਰਂ ਮਰਣਾ ਮੂਲਗਨ੍ਧੇ ਅਧਿਵਤ੍ਥਾਨਂ ਦੇਵਾਨਂ ਸਹਬ੍ਯਤਂ ਉਪਪਜ੍ਜਤਿ. ਅਯਂ ਖੋ, ਭਿਕ੍ਖੁ, ਹੇਤੁ, ਅਯਂ ਪਚ੍ਚਯੋ, ਯੇਨ ਮਿਧੇਕਚ੍ਚੋ ਕਾਯਸ੍ਸ ਭੇਦਾ ਪਰਂ ਮਰਣਾ ਮੂਲਗਨ੍ਧੇ ਅਧਿਵਤ੍ਥਾਨਂ ਦੇਵਾਨਂ ਸਹਬ੍ਯਤਂ ਉਪਪਜ੍ਜਤੀ’’ਤਿ. ਬਾਵੀਸਤਿਮਂ.