੧੪. ਗਨ੍ਧਤ੍ਥੇਨਸੁਤ੍ਤਂ

੨੩੪. ਏਕਂ ਸਮਯਂ ਅਞ੍ਞਤਰੋ ਭਿਕ੍ਖੁ ਕੋਸਲੇਸੁ ਵਿਹਰਤਿ ਅਞ੍ਞਤਰਸ੍ਮਿਂ ਵਨਸਣ੍ਡੇ. ਤੇਨ ਖੋ ਪਨ ਸਮਯੇਨ ਸੋ ਭਿਕ੍ਖੁ ਪਚ੍ਛਾਭਤ੍ਤਂ ਪਿਣ੍ਡਪਾਤਪਟਿਕ੍ਕਨ੍ਤੋ ਪੋਕ੍ਖਰਣਿਂ ਓਗਾਹੇਤ੍ਵਾ ਪਦੁਮਂ ਉਪਸਿਙ੍ਘਤਿ. ਅਥ ਖੋ ਯਾ ਤਸ੍ਮਿਂ ਵਨਸਣ੍ਡੇ ਅਧਿਵਤ੍ਥਾ ਦੇਵਤਾ ਤਸ੍ਸ ਭਿਕ੍ਖੁਨੋ ਅਨੁਕਮ੍ਪਿਕਾ ਅਤ੍ਥਕਾਮਾ ਤਂ ਭਿਕ੍ਖੁਂ ਸਂਵੇਜੇਤੁਕਾਮਾ ਯੇਨ ਸੋ ਭਿਕ੍ਖੁ ਤੇਨੁਪਸਙ੍ਕਮਿ; ਉਪਸਙ੍ਕਮਿਤ੍ਵਾ ਤਂ ਭਿਕ੍ਖੁਂ ਗਾਥਾਯ ਅਜ੍ਝਭਾਸਿ –

‘‘ਯਮੇਤਂ ਵਾਰਿਜਂ ਪੁਪ੍ਫਂ, ਅਦਿਨ੍ਨਂ ਉਪਸਿਙ੍ਘਸਿ;

ਏਕਙ੍ਗਮੇਤਂ ਥੇਯ੍ਯਾਨਂ, ਗਨ੍ਧਤ੍ਥੇਨੋਸਿ ਮਾਰਿਸਾ’’ਤਿ.

‘‘ਨ ਹਰਾਮਿ ਨ ਭਞ੍ਜਾਮਿ, ਆਰਾ ਸਿਙ੍ਘਾਮਿ ਵਾਰਿਜਂ;

ਅਥ ਕੇਨ ਨੁ ਵਣ੍ਣੇਨ, ਗਨ੍ਧਤ੍ਥੇਨੋਤਿ ਵੁਚ੍ਚਤਿ.

‘‘ਯ੍ਵਾਯਂ ਭਿਸਾਨਿ ਖਨਤਿ, ਪੁਣ੍ਡਰੀਕਾਨਿ ਭਞ੍ਜਤਿ;

ਏਵਂ ਆਕਿਣ੍ਣਕਮ੍ਮਨ੍ਤੋ, ਕਸ੍ਮਾ ਏਸੋ ਨ ਵੁਚ੍ਚਤੀ’’ਤਿ.

‘‘ਆਕਿਣ੍ਣਲੁਦ੍ਦੋ ਪੁਰਿਸੋ, ਧਾਤਿਚੇਲਂਵ ਮਕ੍ਖਿਤੋ;

ਤਸ੍ਮਿਂ ਮੇ ਵਚਨਂ ਨਤ੍ਥਿ, ਤ੍ਵਞ੍ਚਾਰਹਾਮਿ ਵਤ੍ਤਵੇ.

‘‘ਅਨਙ੍ਗਣਸ੍ਸ ਪੋਸਸ੍ਸ, ਨਿਚ੍ਚਂ ਸੁਚਿਗਵੇਸਿਨੋ;

ਵਾਲਗ੍ਗਮਤ੍ਤਂ ਪਾਪਸ੍ਸ, ਅਬ੍ਭਾਮਤ੍ਤਂਵ ਖਾਯਤੀ’’ਤਿ.

‘‘ਅਦ੍ਧਾ ਮਂ ਯਕ੍ਖ ਜਾਨਾਸਿ, ਅਥੋ ਮੇ ਅਨੁਕਮ੍ਪਸਿ;

ਪੁਨਪਿ ਯਕ੍ਖ ਵਜ੍ਜਾਸਿ, ਯਦਾ ਪਸ੍ਸਸਿ ਏਦਿਸ’’ਨ੍ਤਿ.

‘‘ਨੇਵ ਤਂ ਉਪਜੀਵਾਮ, ਨਪਿ ਤੇ ਭਤਕਾਮ੍ਹਸੇ;

ਤ੍ਵਮੇਵ ਭਿਕ੍ਖੁ ਜਾਨੇਯ੍ਯ, ਯੇਨ ਗਚ੍ਛੇਯ੍ਯ ਸੁਗ੍ਗਤਿ’’ਨ੍ਤਿ.

ਅਥ ਖੋ ਸੋ ਭਿਕ੍ਖੁ ਤਾਯ ਦੇਵਤਾਯ ਸਂਵੇਜਿਤੋ ਸਂਵੇਗਮਾਪਾਦੀਤਿ.

ਵਨਸਂਯੁਤ੍ਤਂ ਸਮਤ੍ਤਂ.