੧੨. ਵਙ੍ਗੀਸਸੁਤ੍ਤਂ

੨੨੦. ਏਕਂ ਸਮਯਂ ਆਯਸ੍ਮਾ ਵਙ੍ਗੀਸੋ ਸਾਵਤ੍ਥਿਯਂ ਵਿਹਰਤਿ ਜੇਤਵਨੇ ਅਨਾਥਪਿਣ੍ਡਿਕਸ੍ਸ ਆਰਾਮੇ. ਤੇਨ ਖੋ ਪਨ ਸਮਯੇਨ ਆਯਸ੍ਮਾ ਵਙ੍ਗੀਸੋ ਅਚਿਰਅਰਹਤ੍ਤਪ੍ਪਤ੍ਤੋ ਹੁਤ੍ਵਾ [ਹੋਤਿ (ਸੀ. ਸ੍ਯਾ. ਕਂ.)] ਵਿਮੁਤ੍ਤਿਸੁਖਂ ਪਟਿਸਂਵੇਦੀ [ਵਿਮੁਤ੍ਤਿਸੁਖਪਟਿਸਂਵੇਦੀ (ਸੀ. ਪੀ.)] ਤਾਯਂ ਵੇਲਾਯਂ ਇਮਾ ਗਾਥਾਯੋ ਅਭਾਸਿ –

‘‘ਕਾਵੇਯ੍ਯਮਤ੍ਤਾ ਵਿਚਰਿਮ੍ਹ ਪੁਬ੍ਬੇ, ਗਾਮਾ ਗਾਮਂ ਪੁਰਾ ਪੁਰਂ;

ਅਥਦ੍ਦਸਾਮ ਸਮ੍ਬੁਦ੍ਧਂ, ਸਦ੍ਧਾ ਨੋ ਉਪਪਜ੍ਜਥ.

‘‘ਸੋ ਮੇ ਧਮ੍ਮਮਦੇਸੇਸਿ, ਖਨ੍ਧਾਯਤਨਧਾਤੁਯੋ [ਖਨ੍ਧੇ ਆਯਤਨਾਨਿ ਧਾਤੁਯੋ (ਸ੍ਯਾ. ਕਂ. ਪੀ. ਕ.)];

ਤਸ੍ਸਾਹਂ ਧਮ੍ਮਂ ਸੁਤ੍ਵਾਨ, ਪਬ੍ਬਜਿਂ ਅਨਗਾਰਿਯਂ.

‘‘ਬਹੁਨ੍ਨਂ ਵਤ ਅਤ੍ਥਾਯ, ਬੋਧਿਂ ਅਜ੍ਝਗਮਾ ਮੁਨਿ;

ਭਿਕ੍ਖੂਨਂ ਭਿਕ੍ਖੁਨੀਨਞ੍ਚ, ਯੇ ਨਿਯਾਮਗਤਦ੍ਦਸਾ.

‘‘ਸ੍ਵਾਗਤਂ ਵਤ ਮੇ ਆਸਿ, ਮਮ ਬੁਦ੍ਧਸ੍ਸ ਸਨ੍ਤਿਕੇ;

ਤਿਸ੍ਸੋ ਵਿਜ੍ਜਾ ਅਨੁਪ੍ਪਤ੍ਤਾ, ਕਤਂ ਬੁਦ੍ਧਸ੍ਸ ਸਾਸਨਂ.

‘‘ਪੁਬ੍ਬੇਨਿਵਾਸਂ ਜਾਨਾਮਿ, ਦਿਬ੍ਬਚਕ੍ਖੁਂ ਵਿਸੋਧਿਤਂ;

ਤੇਵਿਜ੍ਜੋ ਇਦ੍ਧਿਪਤ੍ਤੋਮ੍ਹਿ, ਚੇਤੋਪਰਿਯਾਯਕੋਵਿਦੋ’’ਤਿ.

ਵਙ੍ਗੀਸਸਂਯੁਤ੍ਤਂ ਸਮਤ੍ਤਂ.