੮. ਪਿਣ੍ਡਸੁਤ੍ਤਂ

੧੫੪. ਏਕਂ ਸਮਯਂ ਭਗਵਾ ਮਗਧੇਸੁ ਵਿਹਰਤਿ ਪਞ੍ਚਸਾਲਾਯਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਗਾਮੇ. ਤੇਨ ਖੋ ਪਨ ਸਮਯੇਨ ਪਞ੍ਚਸਾਲਾਯਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਗਾਮੇ ਕੁਮਾਰਿਕਾਨਂ ਪਾਹੁਨਕਾਨਿ ਭਵਨ੍ਤਿ. ਅਥ ਖੋ ਭਗਵਾ ਪੁਬ੍ਬਣ੍ਹਸਮਯਂ ਨਿਵਾਸੇਤ੍ਵਾ ਪਤ੍ਤਚੀਵਰਮਾਦਾਯ ਪਞ੍ਚਸਾਲਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਗਾਮਂ ਪਿਣ੍ਡਾਯ ਪਾਵਿਸਿ. ਤੇਨ ਖੋ ਪਨ ਸਮਯੇਨ ਪਞ੍ਚਸਾਲੇਯ੍ਯਕਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਗਹਪਤਿਕਾ ਮਾਰੇਨ ਪਾਪਿਮਤਾ ਅਨ੍ਵਾਵਿਟ੍ਠਾ ਭਵਨ੍ਤਿ – ਮਾ ਸਮਣੋ ਗੋਤਮੋ ਪਿਣ੍ਡਮਲਤ੍ਥਾਤਿ.

ਅਥ ਖੋ ਭਗਵਾ ਯਥਾਧੋਤੇਨ ਪਤ੍ਤੇਨ ਪਞ੍ਚਸਾਲਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਗਾਮਂ ਪਿਣ੍ਡਾਯ ਪਾਵਿਸਿ ਤਥਾਧੋਤੇਨ [ਯਥਾਧੋਤੇਨ (?)] ਪਤ੍ਤੇਨ ਪਟਿਕ੍ਕਮਿ. ਅਥ ਖੋ ਮਾਰੋ ਪਾਪਿਮਾ ਯੇਨ ਭਗਵਾ ਤੇਨੁਪਸਙ੍ਕਮਿ; ਉਪਸਙ੍ਕਮਿਤ੍ਵਾ ਭਗਵਨ੍ਤਂ ਏਤਦਵੋਚ – ‘‘ਅਪਿ ਤ੍ਵਂ, ਸਮਣ, ਪਿਣ੍ਡਮਲਤ੍ਥਾ’’ਤਿ? ‘‘ਤਥਾ ਨੁ ਤ੍ਵਂ, ਪਾਪਿਮ, ਅਕਾਸਿ ਯਥਾਹਂ ਪਿਣ੍ਡਂ ਨ ਲਭੇਯ੍ਯ’’ਨ੍ਤਿ. ‘‘ਤੇਨ ਹਿ, ਭਨ੍ਤੇ, ਭਗਵਾ ਦੁਤਿਯਮ੍ਪਿ ਪਞ੍ਚਸਾਲਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਗਾਮਂ ਪਿਣ੍ਡਾਯ ਪਵਿਸਤੁ. ਤਥਾਹਂ ਕਰਿਸ੍ਸਾਮਿ ਯਥਾ ਭਗਵਾ ਪਿਣ੍ਡਂ ਲਚ੍ਛਤੀ’’ਤਿ.

‘‘ਅਪੁਞ੍ਞਂ ਪਸਵਿ ਮਾਰੋ, ਆਸਜ੍ਜ ਨਂ ਤਥਾਗਤਂ;

ਕਿਂ ਨੁ ਮਞ੍ਞਸਿ ਪਾਪਿਮ, ਨ ਮੇ ਪਾਪਂ ਵਿਪਚ੍ਚਤਿ.

‘‘ਸੁਸੁਖਂ ਵਤ ਜੀਵਾਮ, ਯੇਸਂ ਨੋ ਨਤ੍ਥਿ ਕਿਞ੍ਚਨਂ;

ਪੀਤਿਭਕ੍ਖਾ ਭਵਿਸ੍ਸਾਮ, ਦੇਵਾ ਆਭਸ੍ਸਰਾ ਯਥਾ’’ਤਿ.

ਅਥ ਖੋ ਮਾਰੋ ਪਾਪਿਮਾ ‘‘ਜਾਨਾਤਿ ਮਂ ਭਗਵਾ, ਜਾਨਾਤਿ ਮਂ ਸੁਗਤੋ’’ਤਿ ਦੁਕ੍ਖੀ ਦੁਮ੍ਮਨੋ ਤਤ੍ਥੇਵਨ੍ਤਰਧਾਯੀਤਿ.