੬. ਸਪ੍ਪਸੁਤ੍ਤਂ

੧੪੨. ਏਵਂ ਮੇ ਸੁਤਂ – ਏਕਂ ਸਮਯਂ ਭਗਵਾ ਰਾਜਗਹੇ ਵਿਹਰਤਿ ਵੇਲ਼ੁਵਨੇ ਕਲਨ੍ਦਕਨਿਵਾਪੇ. ਤੇਨ ਖੋ ਪਨ ਸਮਯੇਨ ਭਗਵਾ ਰਤ੍ਤਨ੍ਧਕਾਰਤਿਮਿਸਾਯਂ ਅਬ੍ਭੋਕਾਸੇ ਨਿਸਿਨ੍ਨੋ ਹੋਤਿ, ਦੇਵੋ ਚ ਏਕਮੇਕਂ ਫੁਸਾਯਤਿ.

ਅਥ ਖੋ ਮਾਰੋ ਪਾਪਿਮਾ ਭਗਵਤੋ ਭਯਂ ਛਮ੍ਭਿਤਤ੍ਤਂ ਲੋਮਹਂਸਂ ਉਪ੍ਪਾਦੇਤੁਕਾਮੋ ਮਹਨ੍ਤਂ ਸਪ੍ਪਰਾਜਵਣ੍ਣਂ ਅਭਿਨਿਮ੍ਮਿਨਿਤ੍ਵਾ ਯੇਨ ਭਗਵਾ ਤੇਨੁਪਸਙ੍ਕਮਿ. ਸੇਯ੍ਯਥਾਪਿ ਨਾਮ ਮਹਤੀ ਏਕਰੁਕ੍ਖਿਕਾ ਨਾਵਾ, ਏਵਮਸ੍ਸ ਕਾਯੋ ਹੋਤਿ. ਸੇਯ੍ਯਥਾਪਿ ਨਾਮ ਮਹਨ੍ਤਂ ਸੋਣ੍ਡਿਕਾਕਿਲ਼ਞ੍ਜਂ, ਏਵਮਸ੍ਸ ਫਣੋ ਹੋਤਿ. ਸੇਯ੍ਯਥਾਪਿ ਨਾਮ ਮਹਤੀ ਕੋਸਲਿਕਾ ਕਂਸਪਾਤਿ, ਏਵਮਸ੍ਸ ਅਕ੍ਖੀਨਿ ਭਵਨ੍ਤਿ. ਸੇਯ੍ਯਥਾਪਿ ਨਾਮ ਦੇਵੇ ਗਲ਼ਗਲ਼ਾਯਨ੍ਤੇ ਵਿਜ੍ਜੁਲ੍ਲਤਾ ਨਿਚ੍ਛਰਨ੍ਤਿ, ਏਵਮਸ੍ਸ ਮੁਖਤੋ ਜਿਵ੍ਹਾ ਨਿਚ੍ਛਰਤਿ. ਸੇਯ੍ਯਥਾਪਿ ਨਾਮ ਕਮ੍ਮਾਰਗਗ੍ਗਰਿਯਾ ਧਮਮਾਨਾਯ ਸਦ੍ਦੋ ਹੋਤਿ, ਏਵਮਸ੍ਸ ਅਸ੍ਸਾਸਪਸ੍ਸਾਸਾਨਂ ਸਦ੍ਦੋ ਹੋਤਿ.

ਅਥ ਖੋ ਭਗਵਾ ‘‘ਮਾਰੋ ਅਯਂ ਪਾਪਿਮਾ’’ ਇਤਿ ਵਿਦਿਤ੍ਵਾ ਮਾਰਂ ਪਾਪਿਮਨ੍ਤਂ ਗਾਥਾਹਿ ਅਜ੍ਝਭਾਸਿ –

‘‘ਯੋ ਸੁਞ੍ਞਗੇਹਾਨਿ ਸੇਵਤਿ,

ਸੇਯ੍ਯੋ ਸੋ ਮੁਨਿ ਅਤ੍ਤਸਞ੍ਞਤੋ;

ਵੋਸ੍ਸਜ੍ਜ ਚਰੇਯ੍ਯ ਤਤ੍ਥ ਸੋ,

ਪਤਿਰੂਪਞ੍ਹਿ ਤਥਾਵਿਧਸ੍ਸ ਤਂ.

‘‘ਚਰਕਾ ਬਹੂ ਭੇਰਵਾ ਬਹੂ,

ਅਥੋ ਡਂਸਸਰੀਸਪਾ [ਡਂਸ ਸਿਰਿਂਸਪਾ (ਸੀ. ਸ੍ਯਾ. ਕਂ. ਪੀ.)] ਬਹੂ;

ਲੋਮਮ੍ਪਿ ਨ ਤਤ੍ਥ ਇਞ੍ਜਯੇ,

ਸੁਞ੍ਞਾਗਾਰਗਤੋ ਮਹਾਮੁਨਿ.

‘‘ਨਭਂ ਫਲੇਯ੍ਯ ਪਥਵੀ ਚਲੇਯ੍ਯ,

ਸਬ੍ਬੇਪਿ ਪਾਣਾ ਉਦ ਸਨ੍ਤਸੇਯ੍ਯੁਂ;

ਸਲ੍ਲਮ੍ਪਿ ਚੇ ਉਰਸਿ ਪਕਪ੍ਪਯੇਯ੍ਯੁਂ,

ਉਪਧੀਸੁ ਤਾਣਂ ਨ ਕਰੋਨ੍ਤਿ ਬੁਦ੍ਧਾ’’ਤਿ.

ਅਥ ਖੋ ਮਾਰੋ ਪਾਪਿਮਾ ‘‘ਜਾਨਾਤਿ ਮਂ ਭਗਵਾ, ਜਾਨਾਤਿ ਮਂ ਸੁਗਤੋ’’ਤਿ ਦੁਕ੍ਖੀ ਦੁਮ੍ਮਨੋ ਤਤ੍ਥੇਵਨ੍ਤਰਧਾਯੀਤਿ.