੩. ਦੋਣਪਾਕਸੁਤ੍ਤਂ

੧੨੪. ਸਾਵਤ੍ਥਿਨਿਦਾਨਂ. ਤੇਨ ਖੋ ਪਨ ਸਮਯੇਨ ਰਾਜਾ ਪਸੇਨਦਿ ਕੋਸਲੋ ਦੋਣਪਾਕਕੁਰਂ [ਦੋਣਪਾਕਸੁਦਂ (ਸੀ.), ਦੋਣਪਾਕਂ ਸੁਦਂ (ਪੀ.)] ਭੁਞ੍ਜਤਿ. ਅਥ ਖੋ ਰਾਜਾ ਪਸੇਨਦਿ ਕੋਸਲੋ ਭੁਤ੍ਤਾਵੀ ਮਹਸ੍ਸਾਸੀ ਯੇਨ ਭਗਵਾ ਤੇਨੁਪਸਙ੍ਕਮਿ; ਉਪਸਙ੍ਕਮਿਤ੍ਵਾ ਭਗਵਨ੍ਤਂ ਅਭਿਵਾਦੇਤ੍ਵਾ ਏਕਮਨ੍ਤਂ ਨਿਸੀਦਿ.

ਅਥ ਖੋ ਭਗਵਾ ਰਾਜਾਨਂ ਪਸੇਨਦਿਂ ਕੋਸਲਂ ਭੁਤ੍ਤਾਵਿਂ ਮਹਸ੍ਸਾਸਿਂ ਵਿਦਿਤ੍ਵਾ ਤਾਯਂ ਵੇਲਾਯਂ ਇਮਂ ਗਾਥਂ ਅਭਾਸਿ –

‘‘ਮਨੁਜਸ੍ਸ ਸਦਾ ਸਤੀਮਤੋ,

ਮਤ੍ਤਂ ਜਾਨਤੋ ਲਦ੍ਧਭੋਜਨੇ;

ਤਨੁਕਸ੍ਸ [ਤਨੁ ਤਸ੍ਸ (ਸੀ. ਪੀ.)] ਭਵਨ੍ਤਿ ਵੇਦਨਾ,

ਸਣਿਕਂ ਜੀਰਤਿ ਆਯੁਪਾਲਯ’’ਨ੍ਤਿ.

ਤੇਨ ਖੋ ਪਨ ਸਮਯੇਨ ਸੁਦਸ੍ਸਨੋ ਮਾਣਵੋ ਰਞ੍ਞੋ ਪਸੇਨਦਿਸ੍ਸ ਕੋਸਲਸ੍ਸ ਪਿਟ੍ਠਿਤੋ ਠਿਤੋ ਹੋਤਿ. ਅਥ ਖੋ ਰਾਜਾ ਪਸੇਨਦਿ ਕੋਸਲੋ ਸੁਦਸ੍ਸਨਂ ਮਾਣਵਂ ਆਮਨ੍ਤੇਸਿ – ‘‘ਏਹਿ ਤ੍ਵਂ, ਤਾਤ ਸੁਦਸ੍ਸਨ, ਭਗਵਤੋ ਸਨ੍ਤਿਕੇ ਇਮਂ ਗਾਥਂ ਪਰਿਯਾਪੁਣਿਤ੍ਵਾ ਮਮ ਭਤ੍ਤਾਭਿਹਾਰੇ (ਭਤ੍ਤਾਭਿਹਾਰੇ) [( ) ਸੀ. ਸ੍ਯਾ. ਕਂ. ਪੀ. ਪੋਤ੍ਥਕੇਸੁ ਨਤ੍ਥਿ] ਭਾਸ. ਅਹਞ੍ਚ ਤੇ ਦੇਵਸਿਕਂ ਕਹਾਪਣਸਤਂ (ਕਹਾਪਣਸਤਂ) [( ) ਸੀ. ਸ੍ਯਾ. ਕਂ. ਪੋਤ੍ਥਕੇਸੁ ਨਤ੍ਥਿ] ਨਿਚ੍ਚਂ ਭਿਕ੍ਖਂ ਪਵਤ੍ਤਯਿਸ੍ਸਾਮੀ’’ਤਿ. ‘‘ਏਵਂ ਦੇਵਾ’’ਤਿ ਖੋ ਸੁਦਸ੍ਸਨੋ ਮਾਣਵੋ ਰਞ੍ਞੋ ਪਸੇਨਦਿਸ੍ਸ ਕੋਸਲਸ੍ਸ ਪਟਿਸ੍ਸੁਤ੍ਵਾ ਭਗਵਤੋ ਸਨ੍ਤਿਕੇ ਇਮਂ ਗਾਥਂ ਪਰਿਯਾਪੁਣਿਤ੍ਵਾ ਰਞ੍ਞੋ ਪਸੇਨਦਿਸ੍ਸ ਕੋਸਲਸ੍ਸ ਭਤ੍ਤਾਭਿਹਾਰੇ ਸੁਦਂ ਭਾਸਤਿ –

‘‘ਮਨੁਜਸ੍ਸ ਸਦਾ ਸਤੀਮਤੋ,

ਮਤ੍ਤਂ ਜਾਨਤੋ ਲਦ੍ਧਭੋਜਨੇ;

ਤਨੁਕਸ੍ਸ ਭਵਨ੍ਤਿ ਵੇਦਨਾ,

ਸਣਿਕਂ ਜੀਰਤਿ ਆਯੁਪਾਲਯ’’ਨ੍ਤਿ.

ਅਥ ਖੋ ਰਾਜਾ ਪਸੇਨਦਿ ਕੋਸਲੋ ਅਨੁਪੁਬ੍ਬੇਨ ਨਾਲ਼ਿਕੋਦਨਪਰਮਤਾਯ [ਨਾਲ਼ਿਕੋਦਨਮਤ੍ਤਾਯ (ਕ.)] ਸਣ੍ਠਾਸਿ. ਅਥ ਖੋ ਰਾਜਾ ਪਸੇਨਦਿ ਕੋਸਲੋ ਅਪਰੇਨ ਸਮਯੇਨ ਸੁਸਲ੍ਲਿਖਿਤਗਤ੍ਤੋ ਪਾਣਿਨਾ ਗਤ੍ਤਾਨਿ ਅਨੁਮਜ੍ਜਨ੍ਤੋ ਤਾਯਂ ਵੇਲਾਯਂ ਇਮਂ ਉਦਾਨਂ ਉਦਾਨੇਸਿ – ‘‘ਉਭਯੇਨ ਵਤ ਮਂ ਸੋ ਭਗਵਾ ਅਤ੍ਥੇਨ ਅਨੁਕਮ੍ਪਿ – ਦਿਟ੍ਠਧਮ੍ਮਿਕੇਨ ਚੇਵ ਅਤ੍ਥੇਨ ਸਮ੍ਪਰਾਯਿਕੇਨ ਚਾ’’ਤਿ.