੩. ਦੀਘਲਟ੍ਠਿਸੁਤ੍ਤਂ

੯੪. ਏਵਂ ਮੇ ਸੁਤਂ – ਏਕਂ ਸਮਯਂ ਭਗਵਾ ਰਾਜਗਹੇ ਵਿਹਰਤਿ ਵੇਲ਼ੁਵਨੇ ਕਲਨ੍ਦਕਨਿਵਾਪੇ. ਅਥ ਖੋ ਦੀਘਲਟ੍ਠਿ ਦੇਵਪੁਤ੍ਤੋ ਅਭਿਕ੍ਕਨ੍ਤਾਯ ਰਤ੍ਤਿਯਾ ਅਭਿਕ੍ਕਨ੍ਤਵਣ੍ਣੋ ਕੇਵਲਕਪ੍ਪਂ ਵੇਲ਼ੁਵਨਂ ਓਭਾਸੇਤ੍ਵਾ ਯੇਨ ਭਗਵਾ ਤੇਨੁਪਸਙ੍ਕਮਿ; ਉਪਸਙ੍ਕਮਿਤ੍ਵਾ ਭਗਵਨ੍ਤਂ ਅਭਿਵਾਦੇਤ੍ਵਾ ਏਕਮਨ੍ਤਂ ਅਟ੍ਠਾਸਿ. ਏਕਮਨ੍ਤਂ ਠਿਤੋ ਖੋ ਦੀਘਲਟ੍ਠਿ ਦੇਵਪੁਤ੍ਤੋ ਭਗਵਤੋ ਸਨ੍ਤਿਕੇ ਇਮਂ ਗਾਥਂ ਅਭਾਸਿ –

‘‘ਭਿਕ੍ਖੁ ਸਿਯਾ ਝਾਯੀ ਵਿਮੁਤ੍ਤਚਿਤ੍ਤੋ,

ਆਕਙ੍ਖੇ ਚੇ ਹਦਯਸ੍ਸਾਨੁਪਤ੍ਤਿਂ;

ਲੋਕਸ੍ਸ ਞਤ੍ਵਾ ਉਦਯਬ੍ਬਯਞ੍ਚ,

ਸੁਚੇਤਸੋ ਅਨਿਸ੍ਸਿਤੋ ਤਦਾਨਿਸਂਸੋ’’ਤਿ.