੨. ਵੇਣ੍ਡੁਸੁਤ੍ਤਂ

੯੩. ਏਕਮਨ੍ਤਂ ਠਿਤੋ ਖੋ ਵੇਣ੍ਡੁ [ਵੇਣ੍ਹੁ (ਸੀ.)] ਦੇਵਪੁਤ੍ਤੋ ਭਗਵਤੋ ਸਨ੍ਤਿਕੇ ਇਮਂ ਗਾਥਂ ਅਭਾਸਿ –

‘‘ਸੁਖਿਤਾਵ ਤੇ [ਸੁਖਿਤਾ ਵਤ ਤੇ (ਸੀ. ਸ੍ਯਾ. ਕਂ.)] ਮਨੁਜਾ, ਸੁਗਤਂ ਪਯਿਰੁਪਾਸਿਯ;

ਯੁਞ੍ਜਂ [ਯੁਜ੍ਜ (ਸੀ.), ਯੁਞ੍ਜ (ਸ੍ਯਾ. ਕਂ. ਪੀ.)] ਗੋਤਮਸਾਸਨੇ, ਅਪ੍ਪਮਤ੍ਤਾ ਨੁ ਸਿਕ੍ਖਰੇ’’ਤਿ.

‘‘ਯੇ ਮੇ ਪਵੁਤ੍ਤੇ ਸਿਟ੍ਠਿਪਦੇ [ਸਤ੍ਥਿਪਦੇ (ਸੀ. ਸ੍ਯਾ. ਕਂ. ਪੀ.)] (ਵੇਣ੍ਡੂਤਿ ਭਗਵਾ),

ਅਨੁਸਿਕ੍ਖਨ੍ਤਿ ਝਾਯਿਨੋ;

ਕਾਲੇ ਤੇ ਅਪ੍ਪਮਜ੍ਜਨ੍ਤਾ,

ਨ ਮਚ੍ਚੁਵਸਗਾ ਸਿਯੁ’’ਨ੍ਤਿ.