੧੦. ਸੂਰਿਯਸੁਤ੍ਤਂ

੯੧. ਸਾਵਤ੍ਥਿਨਿਦਾਨਂ. ਤੇਨ ਖੋ ਪਨ ਸਮਯੇਨ ਸੂਰਿਯੋ ਦੇਵਪੁਤ੍ਤੋ ਰਾਹੁਨਾ ਅਸੁਰਿਨ੍ਦੇਨ ਗਹਿਤੋ ਹੋਤਿ. ਅਥ ਖੋ ਸੂਰਿਯੋ ਦੇਵਪੁਤ੍ਤੋ ਭਗਵਨ੍ਤਂ ਅਨੁਸ੍ਸਰਮਾਨੋ ਤਾਯਂ ਵੇਲਾਯਂ ਇਮਂ ਗਾਥਂ ਅਭਾਸਿ –

‘‘ਨਮੋ ਤੇ ਬੁਦ੍ਧ ਵੀਰਤ੍ਥੁ, ਵਿਪ੍ਪਮੁਤ੍ਤੋਸਿ ਸਬ੍ਬਧਿ;

ਸਮ੍ਬਾਧਪਟਿਪਨ੍ਨੋਸ੍ਮਿ, ਤਸ੍ਸ ਮੇ ਸਰਣਂ ਭਵਾ’’ਤਿ.

ਅਥ ਖੋ ਭਗਵਾ ਸੂਰਿਯਂ ਦੇਵਪੁਤ੍ਤਂ ਆਰਬ੍ਭ ਰਾਹੁਂ ਅਸੁਰਿਨ੍ਦਂ ਗਾਥਾਹਿ ਅਜ੍ਝਭਾਸਿ –

‘‘ਤਥਾਗਤਂ ਅਰਹਨ੍ਤਂ, ਸੂਰਿਯੋ ਸਰਣਂ ਗਤੋ;

ਰਾਹੁ ਸੂਰਿਯਂ [ਸੁਰਿਯਂ (ਸੀ. ਸ੍ਯਾ. ਕਂ. ਪੀ.)] ਪਮੁਞ੍ਚਸ੍ਸੁ, ਬੁਦ੍ਧਾ ਲੋਕਾਨੁਕਮ੍ਪਕਾ.

‘‘ਯੋ ਅਨ੍ਧਕਾਰੇ ਤਮਸਿ ਪਭਙ੍ਕਰੋ,

ਵੇਰੋਚਨੋ ਮਣ੍ਡਲੀ ਉਗ੍ਗਤੇਜੋ;

ਮਾ ਰਾਹੁ ਗਿਲੀ ਚਰਮਨ੍ਤਲਿਕ੍ਖੇ,

ਪਜਂ ਮਮਂ ਰਾਹੁ ਪਮੁਞ੍ਚ ਸੂਰਿਯ’’ਨ੍ਤਿ.

ਅਥ ਖੋ ਰਾਹੁ ਅਸੁਰਿਨ੍ਦੋ ਸੂਰਿਯਂ ਦੇਵਪੁਤ੍ਤਂ ਮੁਞ੍ਚਿਤ੍ਵਾ ਤਰਮਾਨਰੂਪੋ ਯੇਨ ਵੇਪਚਿਤ੍ਤਿ ਅਸੁਰਿਨ੍ਦੋ ਤੇਨੁਪਸਙ੍ਕਮਿ; ਉਪਸਙ੍ਕਮਿਤ੍ਵਾ ਸਂਵਿਗ੍ਗੋ ਲੋਮਹਟ੍ਠਜਾਤੋ ਏਕਮਨ੍ਤਂ ਅਟ੍ਠਾਸਿ. ਏਕਮਨ੍ਤਂ ਠਿਤਂ ਖੋ ਰਾਹੁਂ ਅਸੁਰਿਨ੍ਦਂ ਵੇਪਚਿਤ੍ਤਿ ਅਸੁਰਿਨ੍ਦੋ ਗਾਥਾਯ ਅਜ੍ਝਭਾਸਿ –

‘‘ਕਿਂ ਨੁ ਸਨ੍ਤਰਮਾਨੋਵ, ਰਾਹੁ ਸੂਰਿਯਂ ਪਮੁਞ੍ਚਸਿ;

ਸਂਵਿਗ੍ਗਰੂਪੋ ਆਗਮ੍ਮ, ਕਿਂ ਨੁ ਭੀਤੋਵ ਤਿਟ੍ਠਸੀ’’ਤਿ.

‘‘ਸਤ੍ਤਧਾ ਮੇ ਫਲੇ ਮੁਦ੍ਧਾ, ਜੀਵਨ੍ਤੋ ਨ ਸੁਖਂ ਲਭੇ;

ਬੁਦ੍ਧਗਾਥਾਭਿਗੀਤੋਮ੍ਹਿ, ਨੋ ਚੇ ਮੁਞ੍ਚੇਯ੍ਯ ਸੂਰਿਯ’’ਨ੍ਤਿ.

ਪਠਮੋ ਵਗ੍ਗੋ.

ਤਸ੍ਸੁਦ੍ਦਾਨਂ –

ਦ੍ਵੇ ਕਸ੍ਸਪਾ ਚ ਮਾਘੋ ਚ, ਮਾਗਧੋ ਦਾਮਲਿ ਕਾਮਦੋ;

ਪਞ੍ਚਾਲਚਣ੍ਡੋ ਤਾਯਨੋ, ਚਨ੍ਦਿਮਸੂਰਿਯੇਨ ਤੇ ਦਸਾਤਿ.