੧੦. ਦੁਤਿਯਸੁਕ੍ਕਾਸੁਤ੍ਤਂ

੨੪੪. ਏਕਂ ਸਮਯਂ ਭਗਵਾ ਰਾਜਗਹੇ ਵਿਹਰਤਿ ਵੇਲ਼ੁਵਨੇ ਕਲਨ੍ਦਕਨਿਵਾਪੇ. ਤੇਨ ਖੋ ਪਨ ਸਮਯੇਨ ਅਞ੍ਞਤਰੋ ਉਪਾਸਕੋ ਸੁਕ੍ਕਾਯ ਭਿਕ੍ਖੁਨਿਯਾ ਭੋਜਨਂ ਅਦਾਸਿ. ਅਥ ਖੋ ਸੁਕ੍ਕਾਯ ਭਿਕ੍ਖੁਨਿਯਾ ਅਭਿਪ੍ਪਸਨ੍ਨੋ ਯਕ੍ਖੋ ਰਾਜਗਹੇ ਰਥਿਕਾਯ ਰਥਿਕਂ ਸਿਙ੍ਘਾਟਕੇਨ ਸਿਙ੍ਘਾਟਕਂ ਉਪਸਙ੍ਕਮਿਤ੍ਵਾ ਤਾਯਂ ਵੇਲਾਯਂ ਇਮਂ ਗਾਥਂ ਅਭਾਸਿ –

‘‘ਪੁਞ੍ਞਂ ਵਤ ਪਸਵਿ ਬਹੁਂ, ਸਪ੍ਪਞ੍ਞੋ ਵਤਾਯਂ ਉਪਾਸਕੋ;

ਯੋ ਸੁਕ੍ਕਾਯ ਅਦਾਸਿ ਭੋਜਨਂ, ਸਬ੍ਬਗਨ੍ਥੇਹਿ ਵਿਪ੍ਪਮੁਤ੍ਤਿਯਾ’’ਤਿ [ਵਿਪ੍ਪਮੁਤ੍ਤਾਯਾਤਿ (ਸ੍ਯਾ. ਕਂ.)].