੧੧. ਚੀਰਾਸੁਤ੍ਤਂ

੨੪੫. ਏਵਂ ਮੇ ਸੁਤਂ – ਏਕਂ ਸਮਯਂ ਭਗਵਾ ਰਾਜਗਹੇ ਵਿਹਰਤਿ ਵੇਲ਼ੁਵਨੇ ਕਲਨ੍ਦਕਨਿਵਾਪੇ. ਤੇਨ ਖੋ ਪਨ ਸਮਯੇਨ ਅਞ੍ਞਤਰੋ ਉਪਾਸਕੋ ਚੀਰਾਯ [ਚਿਰਾਯ (ਕ.)] ਭਿਕ੍ਖੁਨਿਯਾ ਚੀਵਰਂ ਅਦਾਸਿ. ਅਥ ਖੋ ਚੀਰਾਯ ਭਿਕ੍ਖੁਨਿਯਾ ਅਭਿਪ੍ਪਸਨ੍ਨੋ ਯਕ੍ਖੋ ਰਾਜਗਹੇ ਰਥਿਕਾਯ ਰਥਿਕਂ ਸਿਙ੍ਘਾਟਕੇਨ ਸਿਙ੍ਘਾਟਕਂ ਉਪਸਙ੍ਕਮਿਤ੍ਵਾ ਤਾਯਂ ਵੇਲਾਯਂ ਇਮਂ ਗਾਥਂ ਅਭਾਸਿ –

‘‘ਪੁਞ੍ਞਂ ਵਤ ਪਸਵਿ ਬਹੁਂ, ਸਪ੍ਪਞ੍ਞੋ ਵਤਾਯਂ ਉਪਾਸਕੋ;

ਯੋ ਚੀਰਾਯ ਅਦਾਸਿ ਚੀਵਰਂ, ਸਬ੍ਬਯੋਗੇਹਿ ਵਿਪ੍ਪਮੁਤ੍ਤਿਯਾ’’ਤਿ [ਵਿਪ੍ਪਮੁਤ੍ਤਾਯਾਤਿ (ਸ੍ਯਾ. ਕਂ.)].