੧੦. ਦੁਤਿਯਪਜ੍ਜੁਨ੍ਨਧੀਤੁਸੁਤ੍ਤਂ

੪੦. ਏਵਂ ਮੇ ਸੁਤਂ – ਏਕਂ ਸਮਯਂ ਭਗਵਾ ਵੇਸਾਲਿਯਂ ਵਿਹਰਤਿ ਮਹਾਵਨੇ ਕੂਟਾਗਾਰਸਾਲਾਯਂ. ਅਥ ਖੋ ਚੂਲ਼ਕੋਕਨਦਾ [ਚੁਲ੍ਲਕੋਕਨਦਾ (ਸੀ. ਸ੍ਯਾ. ਕਂ.)] ਪਜ੍ਜੁਨ੍ਨਸ੍ਸ ਧੀਤਾ ਅਭਿਕ੍ਕਨ੍ਤਾਯ ਰਤ੍ਤਿਯਾ ਅਭਿਕ੍ਕਨ੍ਤਵਣ੍ਣਾ ਕੇਵਲਕਪ੍ਪਂ ਮਹਾਵਨਂ ਓਭਾਸੇਤ੍ਵਾ ਯੇਨ ਭਗਵਾ ਤੇਨੁਪਸਙ੍ਕਮਿ; ਉਪਸਙ੍ਕਮਿਤ੍ਵਾ ਭਗਵਨ੍ਤਂ ਅਭਿਵਾਦੇਤ੍ਵਾ ਏਕਮਨ੍ਤਂ ਅਟ੍ਠਾਸਿ. ਏਕਮਨ੍ਤਂ ਠਿਤਾ ਖੋ ਸਾ ਦੇਵਤਾ ਚੂਲ਼ਕੋਕਨਦਾ ਪਜ੍ਜੁਨ੍ਨਸ੍ਸ ਧੀਤਾ ਭਗਵਤੋ ਸਨ੍ਤਿਕੇ ਇਮਾ ਗਾਥਾਯੋ ਅਭਾਸਿ –

‘‘ਇਧਾਗਮਾ ਵਿਜ੍ਜੁਪਭਾਸਵਣ੍ਣਾ, ਕੋਕਨਦਾ ਪਜ੍ਜੁਨ੍ਨਸ੍ਸ ਧੀਤਾ;

ਬੁਦ੍ਧਞ੍ਚ ਧਮ੍ਮਞ੍ਚ ਨਮਸ੍ਸਮਾਨਾ, ਗਾਥਾਚਿਮਾ ਅਤ੍ਥਵਤੀ ਅਭਾਸਿ.

‘‘ਬਹੁਨਾਪਿ ਖੋ ਤਂ ਵਿਭਜੇਯ੍ਯਂ, ਪਰਿਯਾਯੇਨ ਤਾਦਿਸੋ ਧਮ੍ਮੋ;

ਸਂਖਿਤ੍ਤਮਤ੍ਥਂ [ਸਂਖਿਤ੍ਤਮਤ੍ਤਂ (ਕ.)] ਲਪਯਿਸ੍ਸਾਮਿ, ਯਾਵਤਾ ਮੇ ਮਨਸਾ ਪਰਿਯਤ੍ਤਂ.

‘‘ਪਾਪਂ ਨ ਕਯਿਰਾ ਵਚਸਾ ਮਨਸਾ,

ਕਾਯੇਨ ਵਾ ਕਿਞ੍ਚਨ ਸਬ੍ਬਲੋਕੇ;

ਕਾਮੇ ਪਹਾਯ ਸਤਿਮਾ ਸਮ੍ਪਜਾਨੋ,

ਦੁਕ੍ਖਂ ਨ ਸੇਵੇਥ ਅਨਤ੍ਥਸਂਹਿਤ’’ਨ੍ਤਿ.

ਸਤੁਲ੍ਲਪਕਾਯਿਕਵਗ੍ਗੋ ਚਤੁਤ੍ਥੋ.

ਤਸ੍ਸੁਦ੍ਦਾਨਂ –

ਸਬ੍ਭਿਮਚ੍ਛਰਿਨਾ ਸਾਧੁ, ਨ ਸਨ੍ਤੁਜ੍ਝਾਨਸਞ੍ਞਿਨੋ;

ਸਦ੍ਧਾ ਸਮਯੋ ਸਕਲਿਕਂ, ਉਭੋ ਪਜ੍ਜੁਨ੍ਨਧੀਤਰੋਤਿ.