੮. ਮਹਦ੍ਧਨਸੁਤ੍ਤਂ

੨੮. ‘‘ਮਹਦ੍ਧਨਾ ਮਹਾਭੋਗਾ, ਰਟ੍ਠਵਨ੍ਤੋਪਿ ਖਤ੍ਤਿਯਾ;

ਅਞ੍ਞਮਞ੍ਞਾਭਿਗਿਜ੍ਝਨ੍ਤਿ, ਕਾਮੇਸੁ ਅਨਲਙ੍ਕਤਾ.

‘‘ਤੇਸੁ ਉਸ੍ਸੁਕ੍ਕਜਾਤੇਸੁ, ਭਵਸੋਤਾਨੁਸਾਰਿਸੁ;

ਕੇਧ ਤਣ੍ਹਂ [ਰੋਧਤਣ੍ਹਂ (ਸ੍ਯਾ. ਕਂ.), ਗੇਧਤਣ੍ਹਂ (ਕ.)] ਪਜਹਿਂਸੁ [ਪਵਾਹਿਂਸੁ (ਸ੍ਯਾ. ਕਂ. ਕ.)], ਕੇ ਲੋਕਸ੍ਮਿਂ ਅਨੁਸ੍ਸੁਕਾ’’ਤਿ.

‘‘ਹਿਤ੍ਵਾ ਅਗਾਰਂ ਪਬ੍ਬਜਿਤਾ, ਹਿਤ੍ਵਾ ਪੁਤ੍ਤਂ ਪਸੁਂ ਵਿਯਂ;

ਹਿਤ੍ਵਾ ਰਾਗਞ੍ਚ ਦੋਸਞ੍ਚ, ਅਵਿਜ੍ਜਞ੍ਚ ਵਿਰਾਜਿਯ;

ਖੀਣਾਸਵਾ ਅਰਹਨ੍ਤੋ, ਤੇ ਲੋਕਸ੍ਮਿਂ ਅਨੁਸ੍ਸੁਕਾ’’ਤਿ.