੧੦. ਏਣਿਜਙ੍ਘਸੁਤ੍ਤਂ

੩੦. ‘‘ਏਣਿਜਙ੍ਘਂ ਕਿਸਂ ਵੀਰਂ, ਅਪ੍ਪਾਹਾਰਂ ਅਲੋਲੁਪਂ;

ਸੀਹਂ ਵੇਕਚਰਂ ਨਾਗਂ, ਕਾਮੇਸੁ ਅਨਪੇਕ੍ਖਿਨਂ;

ਉਪਸਙ੍ਕਮ੍ਮ ਪੁਚ੍ਛਾਮ, ਕਥਂ ਦੁਕ੍ਖਾ ਪਮੁਚ੍ਚਤੀ’’ਤਿ.

‘‘ਪਞ੍ਚ ਕਾਮਗੁਣਾ ਲੋਕੇ, ਮਨੋਛਟ੍ਠਾ ਪਵੇਦਿਤਾ;

ਏਤ੍ਥ ਛਨ੍ਦਂ ਵਿਰਾਜੇਤ੍ਵਾ, ਏਵਂ ਦੁਕ੍ਖਾ ਪਮੁਚ੍ਚਤੀ’’ਤਿ.

ਸਤ੍ਤਿਵਗ੍ਗੋ ਤਤਿਯੋ.

ਤਸ੍ਸੁਦ੍ਦਾਨਂ –

ਸਤ੍ਤਿਯਾ ਫੁਸਤਿ ਚੇਵ, ਜਟਾ ਮਨੋਨਿਵਾਰਣਾ;

ਅਰਹਨ੍ਤੇਨ ਪਜ੍ਜੋਤੋ, ਸਰਾ ਮਹਦ੍ਧਨੇਨ ਚ;

ਚਤੁਚਕ੍ਕੇਨ ਨਵਮਂ, ਏਣਿਜਙ੍ਘੇਨ ਤੇ ਦਸਾਤਿ.