੧੨. ਤਤਿਯਨਾਗਵਿਮਾਨਵਤ੍ਥੁ

੯੭੬. ‘‘ਕੋ ਨੁ ਦਿਬ੍ਬੇਨ ਯਾਨੇਨ, ਸਬ੍ਬਸੇਤੇਨ ਹਤ੍ਥਿਨਾ;

ਤੁਰਿਯਤਾਲ਼ਿਤਨਿਗ੍ਘੋਸੋ, ਅਨ੍ਤਲਿਕ੍ਖੇ ਮਹੀਯਤਿ.

੯੭੭. ‘‘ਦੇਵਤਾ ਨੁਸਿ ਗਨ੍ਧਬ੍ਬੋ, ਅਦੁ [ਆਦੁ (ਸੀ. ਸ੍ਯਾ.)] ਸਕ੍ਕੋ ਪੁਰਿਨ੍ਦਦੋ;

ਅਜਾਨਨ੍ਤਾ ਤਂ ਪੁਚ੍ਛਾਮ, ਕਥਂ ਜਾਨੇਮੁ ਤਂ ਮਯ’’ਨ੍ਤਿ.

੯੭੮. ‘‘ਨਮ੍ਹਿ ਦੇਵੋ ਨ ਗਨ੍ਧਬ੍ਬੋ, ਨਾਪਿ [ਨਾਮ੍ਹਿ (ਕ.)] ਸਕ੍ਕੋ ਪੁਰਿਨ੍ਦਦੋ;

ਸੁਧਮ੍ਮਾ ਨਾਮ ਯੇ ਦੇਵਾ, ਤੇਸਂ ਅਞ੍ਞਤਰੋ ਅਹ’’ਨ੍ਤਿ.

੯੭੯. ‘‘ਪੁਚ੍ਛਾਮ ਦੇਵਂ ਸੁਧਮ੍ਮਂ [ਦੇਵ ਸੁਧਮ੍ਮ (ਸ੍ਯਾ.), ਦੇਵ ਸੁਧਮ੍ਮਂ (ਕ.)], ਪੁਥੁਂ ਕਤ੍ਵਾਨ ਅਞ੍ਜਲਿਂ;

ਕਿਂ ਕਤ੍ਵਾ ਮਾਨੁਸੇ ਕਮ੍ਮਂ, ਸੁਧਮ੍ਮਂ ਉਪਪਜ੍ਜਤੀ’’ਤਿ.

੯੮੦. ‘‘ਉਚ੍ਛਾਗਾਰਂ ਤਿਣਾਗਾਰਂ, ਵਤ੍ਥਾਗਾਰਞ੍ਚ ਯੋ ਦਦੇ;

ਤਿਣ੍ਣਂ ਅਞ੍ਞਤਰਂ ਦਤ੍ਵਾ, ਸੁਧਮ੍ਮਂ ਉਪਪਜ੍ਜਤੀ’’ਤਿ.

ਤਤਿਯਨਾਗਵਿਮਾਨਂ ਦ੍ਵਾਦਸਮਂ.