੧੧. ਦੁਤਿਯਨਾਗਵਿਮਾਨਵਤ੍ਥੁ

੯੬੮. ‘‘ਮਹਨ੍ਤਂ ਨਾਗਂ ਅਭਿਰੁਯ੍ਹ, ਸਬ੍ਬਸੇਤਂ ਗਜੁਤ੍ਤਮਂ;

ਵਨਾ ਵਨਂ ਅਨੁਪਰਿਯਾਸਿ, ਨਾਰੀਗਣਪੁਰਕ੍ਖਤੋ;

ਓਭਾਸੇਨ੍ਤੋ ਦਿਸਾ ਸਬ੍ਬਾ, ਓਸਧੀ ਵਿਯ ਤਾਰਕਾ.

੯੬੯. ‘‘ਕੇਨ ਤੇਤਾਦਿਸੋ ਵਣ੍ਣੋ…ਪੇ…ਵਣ੍ਣੋ ਚ ਤੇ ਸਬ੍ਬਦਿਸਾ ਪਭਾਸਤੀ’’ਤਿ.

੯੭੧. ਸੋ ਦੇਵਪੁਤ੍ਤੋ ਅਤ੍ਤਮਨੋ, ਵਙ੍ਗੀਸੇਨੇਵ ਪੁਚ੍ਛਿਤੋ;

ਪਞ੍ਹਂ ਪੁਟ੍ਠੋ ਵਿਯਾਕਾਸਿ, ਯਸ੍ਸ ਕਮ੍ਮਸ੍ਸਿਦਂ ਫਲਂ.

੯੭੨. ‘‘ਅਹਂ ਮਨੁਸ੍ਸੇਸੁ ਮਨੁਸ੍ਸਭੂਤੋ, ਉਪਾਸਕੋ ਚਕ੍ਖੁਮਤੋ ਅਹੋਸਿਂ;

ਪਾਣਾਤਿਪਾਤਾ ਵਿਰਤੋ ਅਹੋਸਿਂ, ਲੋਕੇ ਅਦਿਨ੍ਨਂ ਪਰਿਵਜ੍ਜਯਿਸ੍ਸਂ.

੯੭੩. ‘‘ਅਮਜ੍ਜਪੋ ਨੋ ਚ ਮੁਸਾ ਅਭਾਣਿਂ [ਅਭਾਸਿਂ (ਸੀ. ਕ.)], ਸਕੇਨ ਦਾਰੇਨ ਚ ਤੁਟ੍ਠੋ ਅਹੋਸਿਂ;

ਅਨ੍ਨਞ੍ਚ ਪਾਨਞ੍ਚ ਪਸਨ੍ਨਚਿਤ੍ਤੋ, ਸਕ੍ਕਚ੍ਚ ਦਾਨਂ ਵਿਪੁਲਂ ਅਦਾਸਿਂ.

੯੭੪. ‘‘ਤੇਨ ਮੇਤਾਦਿਸੋ ਵਣ੍ਣੋ…ਪੇ…ਵਣ੍ਣੋ ਚ ਮੇ ਸਬ੍ਬਦਿਸਾ ਪਭਾਸਤੀ’’ਤਿ.

ਦੁਤਿਯਨਾਗਵਿਮਾਨਂ ਏਕਾਦਸਮਂ.