੧੧. ਦੁਤਿਯਭਿਕ੍ਖਾਦਾਯਿਕਾਵਿਮਾਨਵਤ੍ਥੁ

੨੭੮. ‘‘ਅਭਿਕ੍ਕਨ੍ਤੇਨ ਵਣ੍ਣੇਨ, ਯਾ ਤ੍ਵਂ ਤਿਟ੍ਠਸਿ ਦੇਵਤੇ;

ਓਭਾਸੇਨ੍ਤੀ ਦਿਸਾ ਸਬ੍ਬਾ, ਓਸਧੀ ਵਿਯ ਤਾਰਕਾ.

੨੭੯. ‘‘ਕੇਨ ਤੇਤਾਦਿਸੋ ਵਣ੍ਣੋ…ਪੇ… ਵਣ੍ਣੋ ਚ ਤੇ ਸਬ੍ਬਦਿਸਾ ਪਭਾਸਤੀ’’ਤਿ.

੨੮੧. ਸਾ ਦੇਵਤਾ ਅਤ੍ਤਮਨਾ…ਪੇ… ਯਸ੍ਸ ਕਮ੍ਮਸ੍ਸਿਦਂ ਫਲਂ.

੨੮੨. ‘‘ਅਹਂ ਮਨੁਸ੍ਸੇਸੁ ਮਨੁਸ੍ਸਭੂਤਾ, ਪੁਰਿਮਾਯ ਜਾਤਿਯਾ ਮਨੁਸ੍ਸਲੋਕੇ.

੨੮੩. ‘‘ਅਦ੍ਦਸਂ ਵਿਰਜਂ ਭਿਕ੍ਖੁਂ, ਵਿਪ੍ਪਸਨ੍ਨਮਨਾਵਿਲਂ;

ਤਸ੍ਸ ਅਦਾਸਹਂ ਭਿਕ੍ਖਂ, ਪਸਨ੍ਨਾ ਸੇਹਿ ਪਾਣਿਭਿ.

੨੮੪. ‘‘ਤੇਨ ਮੇਤਾਦਿਸੋ ਵਣ੍ਣੋ…ਪੇ. … ਵਣ੍ਣੋ ਚ ਮੇ ਸਬ੍ਬਦਿਸਾ ਪਭਾਸਤੀ’’ਤਿ.

ਦੁਤਿਯਭਿਕ੍ਖਾਦਾਯਿਕਾਵਿਮਾਨਂ ਏਕਾਦਸਮਂ.

ਚਿਤ੍ਤਲਤਾਵਗ੍ਗੋ ਦੁਤਿਯੋ ਨਿਟ੍ਠਿਤੋ.

ਤਸ੍ਸੁਦ੍ਦਾਨਂ –

ਦਾਸੀ ਚੇਵ ਲਖੁਮਾ ਚ, ਅਥ ਆਚਾਮਦਾਯਿਕਾ;

ਚਣ੍ਡਾਲੀ ਭਦ੍ਦਿਤ੍ਥੀ ਚੇਵ [ਭਦ੍ਦਿਤ੍ਥਿਕਾ ਚ (ਸ੍ਯਾ.)], ਸੋਣਦਿਨ੍ਨਾ ਉਪੋਸਥਾ;

ਨਿਦ੍ਦਾ ਚੇਵ ਸੁਨਿਦ੍ਦਾ ਚ [ਨਨ੍ਦਾ ਚੇਵ ਸੁਨਨ੍ਦਾ ਚ (ਸੀ.)], ਦ੍ਵੇ ਚ ਭਿਕ੍ਖਾਯ ਦਾਯਿਕਾ;

ਵਗ੍ਗੋ ਤੇਨ ਪਵੁਚ੍ਚਤੀਤਿ.

ਭਾਣਵਾਰਂ ਪਠਮਂ ਨਿਟ੍ਠਿਤਂ.