੧੦. ਕਣ੍ਹਦਿਨ੍ਨਤ੍ਥੇਰਗਾਥਾ

੧੭੯. ‘‘ਉਪਾਸਿਤਾ ਸਪ੍ਪੁਰਿਸਾ, ਸੁਤਾ ਧਮ੍ਮਾ ਅਭਿਣ੍ਹਸੋ;

ਸੁਤ੍ਵਾਨ ਪਟਿਪਜ੍ਜਿਸ੍ਸਂ, ਅਞ੍ਜਸਂ ਅਮਤੋਗਧਂ.

੧੮੦. ‘‘ਭਵਰਾਗਹਤਸ੍ਸ ਮੇ ਸਤੋ, ਭਵਰਾਗੋ ਪੁਨ ਮੇ ਨ ਵਿਜ੍ਜਤਿ;

ਨ ਚਾਹੁ ਨ ਚ ਮੇ ਭਵਿਸ੍ਸਤਿ, ਨ ਚ ਮੇ ਏਤਰਹਿ ਵਿਜ੍ਜਤੀ’’ਤਿ.

… ਕਣ੍ਹਦਿਨ੍ਨੋ ਥੇਰੋ….

ਵਗ੍ਗੋ ਤਤਿਯੋ ਨਿਟ੍ਠਿਤੋ.

ਤਸ੍ਸੁਦ੍ਦਾਨਂ –

ਉਤ੍ਤਰੋ ਭਦ੍ਦਜਿਤ੍ਥੇਰੋ, ਸੋਭਿਤੋ ਵਲ੍ਲਿਯੋ ਇਸਿ;

ਵੀਤਸੋਕੋ ਚ ਯੋ ਥੇਰੋ, ਪੁਣ੍ਣਮਾਸੋ ਚ ਨਨ੍ਦਕੋ;

ਭਰਤੋ ਭਾਰਦ੍ਵਾਜੋ ਚ, ਕਣ੍ਹਦਿਨ੍ਨੋ ਮਹਾਮੁਨੀਤਿ.