੩. ਚਿਤ੍ਤਕਧਰਕੁਮ੍ਮਙ੍ਗਪਞ੍ਹੋ
੩. ‘‘ਭਨ੍ਤੇ ਨਾਗਸੇਨ, ‘ਚਿਤ੍ਤਕਧਰਕੁਮ੍ਮਸ੍ਸ [ਚਿਤ੍ਤਕਥਲਕੁਮ੍ਮਸ੍ਸ (ਸੀ. ਪੀ.)] ਏਕਂ ਅਙ੍ਗਂ ਗਹੇਤਬ੍ਬ’ਨ੍ਤਿ ਯਂ ਵਦੇਸਿ, ਕਤਮਂ ਤਂ ਏਕਂ ਅਙ੍ਗਂ ਗਹੇਤਬ੍ਬ’’ਨ੍ਤਿ? ‘‘ਯਥਾ, ਮਹਾਰਾਜ, ਚਿਤ੍ਤਕਧਰਕੁਮ੍ਮੋ ਉਦਕਭਯਾ ਉਦਕਂ ਪਰਿਵਜ੍ਜੇਤ੍ਵਾ ਵਿਚਰਤਿ, ਤਾਯ ਚ ਪਨ ਉਦਕਂ ਪਰਿਵਜ੍ਜਨਾਯ ਆਯੁਨਾ ਨ ਪਰਿਹਾਯਤਿ, ਏਵਮੇਵ ਖੋ, ਮਹਾਰਾਜ, ਯੋਗਿਨਾ ਯੋਗਾਵਚਰੇਨ ਪਮਾਦੇ ਭਯਦਸ੍ਸਾਵਿਨਾ ਭਵਿਤਬ੍ਬਂ, ਅਪ੍ਪਮਾਦੇ ਗੁਣਵਿਸੇਸਦਸ੍ਸਾਵਿਨਾ. ਤਾਯ ਚ ਪਨ ਭਯਦਸ੍ਸਾਵਿਤਾਯ ਨ ਪਰਿਹਾਯਤਿ ਸਾਮਞ੍ਞਾ, ਨਿਬ੍ਬਾਨਸ੍ਸ ਸਨ੍ਤਿਕੇ ਉਪੇਤਿ [ਠਪੇਤਿ (ਕ.)]. ਇਦਂ, ਮਹਾਰਾਜ, ਚਿਤ੍ਤਕਧਰਕੁਮ੍ਮਸ੍ਸ ਏਕਂ ਅਙ੍ਗਂ ਗਹੇਤਬ੍ਬਂ. ਭਾਸਿਤਮ੍ਪੇਤਂ, ਮਹਾਰਾਜ, ਭਗਵਤਾ ਦੇਵਾਤਿਦੇਵੇਨ ਧਮ੍ਮਪਦੇ –
‘‘‘ਅਪ੍ਪਮਾਦਰਤੋ ਭਿਕ੍ਖੁ, ਪਮਾਦੇ ਭਯਦਸ੍ਸਿ ਵਾ;
ਅਭਬ੍ਬੋ ਪਰਿਹਾਨਾਯ, ਨਿਬ੍ਬਾਨਸ੍ਸੇਵ ਸਨ੍ਤਿਕੇ’’’ਤਿ.
ਚਿਤ੍ਤਕਧਰਕੁਮ੍ਮਙ੍ਗਪਞ੍ਹੋ ਚਤੁਤ੍ਥੋ.