੬. ਸਤਪਤ੍ਤਙ੍ਗਪਞ੍ਹੋ

੬. ‘‘ਭਨ੍ਤੇ ਨਾਗਸੇਨ, ‘ਸਤਪਤ੍ਤਸ੍ਸ ਏਕਂ ਅਙ੍ਗਂ ਗਹੇਤਬ੍ਬ’ਨ੍ਤਿ ਯਂ ਵਦੇਸਿ, ਕਤਮਂ ਤਂ ਏਕਂ ਅਙ੍ਗਂ ਗਹੇਤਬ੍ਬ’’ਨ੍ਤਿ? ‘‘ਯਥਾ, ਮਹਾਰਾਜ, ਸਤਪਤ੍ਤੋ ਰਵਿਤ੍ਵਾ ਪਰੇਸਂ ਖੇਮਂ ਵਾ ਭਯਂ ਵਾ ਆਚਿਕ੍ਖਤਿ, ਏਵਮੇਵ ਖੋ, ਮਹਾਰਾਜ, ਯੋਗਿਨਾ ਯੋਗਾਵਚਰੇਨ ਪਰੇਸਂ ਧਮ੍ਮਂ ਦੇਸਯਮਾਨੇਨ ਵਿਨਿਪਾਤਂ ਭਯਤੋ ਦਸ੍ਸਯਿਤਬ੍ਬਂ, ਨਿਬ੍ਬਾਨਂ ਖੇਮਤੋ ਦਸ੍ਸਯਿਤਬ੍ਬਂ. ਇਦਂ, ਮਹਾਰਾਜ, ਸਤਪਤ੍ਤਸ੍ਸ ਏਕਂ ਅਙ੍ਗਂ ਗਹੇਤਬ੍ਬਂ. ਭਾਸਿਤਮ੍ਪੇਤਂ, ਮਹਾਰਾਜ, ਥੇਰੇਨ ਪਿਣ੍ਡੋਲਭਾਰਦ੍ਵਾਜੇਨ –

‘‘‘ਨਿਰਯੇ ਭਯਸਨ੍ਤਾਸਂ, ਨਿਬ੍ਬਾਨੇ ਵਿਪੁਲਂ ਸੁਖਂ;

ਉਭਯਾਨੇਤਾਨਤ੍ਥਾਨਿ ਦਸ੍ਸੇਤਬ੍ਬਾਨਿ ਯੋਗਿਨਾ’’’ਤਿ.

ਸਤਪਤ੍ਤਙ੍ਗਪਞ੍ਹੋ ਛਟ੍ਠੋ.