੪. ਘਰਕਪੋਤਙ੍ਗਪਞ੍ਹੋ

੪. ‘‘ਭਨ੍ਤੇ ਨਾਗਸੇਨ, ‘ਘਰਕਪੋਤਸ੍ਸ ਏਕਂ ਅਙ੍ਗਂ ਗਹੇਤਬ੍ਬ’ਨ੍ਤਿ ਯਂ ਵਦੇਸਿ, ਕਤਮਂ ਤਂ ਏਕਂ ਅਙ੍ਗਂ ਗਹੇਤਬ੍ਬ’’ਨ੍ਤਿ? ‘‘ਯਥਾ, ਮਹਾਰਾਜ, ਘਰਕਪੋਤੋ ਪਰਗੇਹੇ ਵਸਮਾਨੋ ਨ ਤੇਸਂ ਕਿਞ੍ਚਿ ਭਣ੍ਡਸ੍ਸ ਨਿਮਿਤ੍ਤਂ ਗਣ੍ਹਾਤਿ, ਮਜ੍ਝਤ੍ਤੋ ਵਸਤਿ ਸਞ੍ਞਾਬਹੁਲੋ, ਏਵਮੇਵ ਖੋ, ਮਹਾਰਾਜ, ਯੋਗਿਨਾ ਯੋਗਾਵਚਰੇਨ ਪਰਕੁਲਂ ਉਪਗਤੇਨ ਤਸ੍ਮਿਂ ਕੁਲੇ ਇਤ੍ਥੀਨਂ ਵਾ ਪੁਰਿਸਾਨਂ ਵਾ ਮਞ੍ਚੇ ਵਾ ਪੀਠੇ ਵਾ ਵਤ੍ਥੇ ਵਾ ਅਲਙ੍ਕਾਰੇ ਵਾ ਉਪਭੋਗੇ ਵਾ ਪਰਿਭੋਗੇ ਵਾ ਭੋਜਨਵਿਕਤੀਸੁ ਵਾ ਨ ਨਿਮਿਤ੍ਤਂ ਗਹੇਤਬ੍ਬਂ, ਮਜ੍ਝਤ੍ਤੇਨ ਭਵਿਤਬ੍ਬਂ, ਸਮਣਸਞ੍ਞਾ ਪਚ੍ਚੁਪਟ੍ਠਪੇਤਬ੍ਬਾ. ਇਦਂ, ਮਹਾਰਾਜ, ਘਰਕਪੋਤਸ੍ਸ ਏਕਂ ਅਙ੍ਗਂ ਗਹੇਤਬ੍ਬਂ. ਭਾਸਿਤਮ੍ਪੇਤਂ, ਮਹਾਰਾਜ, ਭਗਵਤਾ ਦੇਵਾਤਿਦੇਵੇਨ ਚੂਲ਼ਨਾਰਦਜਾਤਕੇ –

‘‘‘ਪਵਿਸਿਤ੍ਵਾ ਪਰਕੁਲਂ, ਪਾਨਤ੍ਥਂ ਭੋਜਨਾਯ ਵਾ [ਪਾਨੇਸੁ ਭੋਜਨੇਸੁ ਵਾ (ਸੀ. ਪੀ.)];

ਮਿਤਂ ਖਾਦੇ ਮਿਤਂ ਭੁਞ੍ਜੇ, ਨ ਚ ਰੂਪੇ ਮਨਂ ਕਰੇ’’’ਤਿ.

ਘਰਕਪੋਤਙ੍ਗਪਞ੍ਹੋ ਚਤੁਤ੍ਥੋ.