੫. ਨਕੁਲਙ੍ਗਪਞ੍ਹੋ

੫. ‘‘ਭਨ੍ਤੇ ਨਾਗਸੇਨ, ‘ਨਕੁਲਸ੍ਸ ਏਕਂ ਅਙ੍ਗਂ ਗਹੇਤਬ੍ਬ’ਨ੍ਤਿ ਯਂ ਵਦੇਸਿ, ਕਤਮਂ ਤਂ ਏਕਂ ਅਙ੍ਗਂ ਗਹੇਤਬ੍ਬ’’ਨ੍ਤਿ? ‘‘ਯਥਾ, ਮਹਾਰਾਜ, ਨਕੁਲੋ ਉਰਗਮੁਪਗਚ੍ਛਨ੍ਤੋ ਭੇਸਜ੍ਜੇਨ ਕਾਯਂ ਪਰਿਭਾਵੇਤ੍ਵਾ ਉਰਗਮੁਪਗਚ੍ਛਤਿ ਗਹੇਤੁਂ, ਏਵਮੇਵ ਖੋ, ਮਹਾਰਾਜ, ਯੋਗਿਨਾ ਯੋਗਾਵਚਰੇਨ ਕੋਧਾਘਾਤਬਹੁਲਂ ਕਲਹਵਿਗ੍ਗਹਵਿਵਾਦਵਿਰੋਧਾਭਿਭੂਤਂ ਲੋਕਮੁਪਗਚ੍ਛਨ੍ਤੇਨ ਮੇਤ੍ਤਾਭੇਸਜ੍ਜੇਨ ਮਾਨਸਂ ਅਨੁਲਿਮ੍ਪਿਤਬ੍ਬਂ. ਇਦਂ, ਮਹਾਰਾਜ, ਨਕੁਲਸ੍ਸ ਏਕਂ ਅਙ੍ਗਂ ਗਹੇਤਬ੍ਬਂ. ਭਾਸਿਤਮ੍ਪੇਤਂ, ਮਹਾਰਾਜ, ਥੇਰੇਨ ਸਾਰਿਪੁਤ੍ਤੇਨ ਧਮ੍ਮਸੇਨਾਪਤਿਨਾ –

‘‘‘ਤਸ੍ਮਾ ਸਕਂ ਪਰੇਸਮ੍ਪਿ, ਕਾਤਬ੍ਬਾ ਮੇਤ੍ਤਭਾਵਨਾ;

ਮੇਤ੍ਤਚਿਤ੍ਤੇਨ ਫਰਿਤਬ੍ਬਂ, ਏਤਂ ਬੁਦ੍ਧਾਨ ਸਾਸਨ’’’ਨ੍ਤਿ.

ਨਕੁਲਙ੍ਗਪਞ੍ਹੋ ਪਞ੍ਚਮੋ.