੯. ਕਮ੍ਮਕਾਰਙ੍ਗਪਞ੍ਹੋ

੯. ‘‘ਭਨ੍ਤੇ ਨਾਗਸੇਨ, ‘ਕਮ੍ਮਕਾਰਸ੍ਸ ਏਕਂ ਅਙ੍ਗਂ ਗਹੇਤਬ੍ਬ’ਨ੍ਤਿ ਯਂ ਵਦੇਸਿ, ਕਤਮਂ ਤਂ ਏਕਂ ਅਙ੍ਗਂ ਗਹੇਤਬ੍ਬ’’ਨ੍ਤਿ? ‘‘ਯਥਾ, ਮਹਾਰਾਜ, ਕਮ੍ਮਕਾਰੋ ਏਵਂ ਚਿਨ੍ਤਯਤਿ ‘ਭਤਕੋ ਅਹਂ ਇਮਾਯ ਨਾਵਾਯ ਕਮ੍ਮਂ ਕਰੋਮਿ, ਇਮਾਯਾਹਂ ਨਾਵਾਯ ਵਾਹਸਾ ਭਤ੍ਤਵੇਤਨਂ ਲਭਾਮਿ, ਨ ਮੇ ਪਮਾਦੋ ਕਰਣੀਯੋ, ਅਪ੍ਪਮਾਦੇਨ ਮੇ ਅਯਂ ਨਾਵਾ ਵਾਹੇਤਬ੍ਬਾ’ਤਿ, ਏਵਮੇਵ ਖੋ, ਮਹਾਰਾਜ, ਯੋਗਿਨਾ ਯੋਗਾਵਚਰੇਨ ਏਵਂ ਚਿਨ੍ਤਯਿਤਬ੍ਬਂ ‘ਇਮਂ ਖੋ ਅਹਂ ਚਾਤੁਮਹਾਭੂਤਿਕਂ ਕਾਯਂ ਸਮ੍ਮਸਨ੍ਤੋ ਸਤਤਂ ਸਮਿਤਂ ਅਪ੍ਪਮਤ੍ਤੋ ਉਪਟ੍ਠਿਤਸ੍ਸਤਿ ਸਤੋ ਸਮ੍ਪਜਾਨੋ ਸਮਾਹਿਤੋ ਏਕਗ੍ਗਚਿਤ੍ਤੋ ਜਾਤਿਜਰਾਬ੍ਯਾਧਿਮਰਣਸੋਕਪਰਿਦੇਵਦੁਕ੍ਖਦੋਮਨਸ੍ਸੁਪਾਯਾਸੇਹਿ ਪਰਿਮੁਚ੍ਚਿਸ੍ਸਾਮੀਤਿ ਅਪ੍ਪਮਾਦੋ ਮੇ ਕਰਣੀਯੋ’ਤਿ, ਇਦਂ, ਮਹਾਰਾਜ, ਕਮ੍ਮਕਾਰਸ੍ਸ ਏਕਂ ਅਙ੍ਗਂ ਗਹੇਤਬ੍ਬਂ. ਭਾਸਿਤਮ੍ਪੇਤਂ, ਮਹਾਰਾਜ, ਥੇਰੇਨ ਸਾਰਿਪੁਤ੍ਤੇਨ ਧਮ੍ਮਸੇਨਾਪਤਿਨਾ –

‘‘‘ਕਾਯਂ ਇਮਂ ਸਮ੍ਮਸਥ, ਪਰਿਜਾਨਾਥ ਪੁਨਪ੍ਪੁਨਂ;

ਕਾਯੇ ਸਭਾਵਂ ਦਿਸ੍ਵਾਨ, ਦੁਕ੍ਖਸ੍ਸਨ੍ਤਂ ਕਰਿਸ੍ਸਥਾ’ਤਿ.

ਕਮ੍ਮਕਾਰਙ੍ਗਪਞ੍ਹੋ ਨਵਮੋ.