੩. ਬੀਜਙ੍ਗਪਞ੍ਹੋ

੩. ‘‘ਭਨ੍ਤੇ ਨਾਗਸੇਨ, ‘ਬੀਜਸ੍ਸ ਦ੍ਵੇ ਅਙ੍ਗਾਨਿ ਗਹੇਤਬ੍ਬਾਨੀ’ਤਿ ਯਂ ਵਦੇਸਿ, ਕਤਮਾਨਿ ਤਾਨਿ ਦ੍ਵੇ ਅਙ੍ਗਾਨਿ ਗਹੇਤਬ੍ਬਾਨੀ’’ਤਿ? ‘‘ਯਥਾ, ਮਹਾਰਾਜ, ਬੀਜਂ ਅਪ੍ਪਕਮ੍ਪਿ ਸਮਾਨਂ ਭਦ੍ਦਕੇ ਖੇਤ੍ਤੇ ਵੁਤ੍ਤਂ ਦੇਵੇ ਸਮ੍ਮਾ ਧਾਰਂ ਪਵੇਚ੍ਛਨ੍ਤੇ ਸੁਬਹੂਨਿ ਫਲਾਨਿ ਅਨੁਦਸ੍ਸਤਿ, ਏਵਮੇਵ ਖੋ, ਮਹਾਰਾਜ, ਯੋਗਿਨਾ ਯੋਗਾਵਚਰੇਨ ਯਥਾ ਪਟਿਪਾਦਿਤਂ ਸੀਲਂ ਕੇਵਲਂ ਸਾਮਞ੍ਞਫਲਮਨੁਦਸ੍ਸਤਿ. ਏਵਂ ਸਮ੍ਮਾ ਪਟਿਪਜ੍ਜਿਤਬ੍ਬਂ. ਇਦਂ, ਮਹਾਰਾਜ, ਬੀਜਸ੍ਸ ਪਠਮਂ ਅਙ੍ਗਂ ਗਹੇਤਬ੍ਬਂ.

‘‘ਪੁਨ ਚਪਰਂ, ਮਹਾਰਾਜ, ਬੀਜਂ ਸੁਪਰਿਸੋਧਿਤੇ ਖੇਤ੍ਤੇ ਰੋਪਿਤਂ ਖਿਪ੍ਪਮੇਵ ਸਂਵਿਰੂਹਤਿ, ਏਵਮੇਵ ਖੋ, ਮਹਾਰਾਜ, ਯੋਗਿਨਾ ਯੋਗਾਵਚਰੇਨ ਮਾਨਸਂ ਸੁਪਰਿਗ੍ਗਹਿਤਂ ਸੁਞ੍ਞਾਗਾਰੇ ਪਰਿਸੋਧਿਤਂ ਸਤਿਪਟ੍ਠਾਨਖੇਤ੍ਤਵਰੇ ਖਿਤ੍ਤਂ ਖਿਪ੍ਪਮੇਵ ਵਿਰੂਹਤਿ. ਇਦਂ, ਮਹਾਰਾਜ, ਬੀਜਸ੍ਸ ਦੁਤਿਯਂ ਅਙ੍ਗਂ ਗਹੇਤਬ੍ਬਂ. ਭਾਸਿਤਮ੍ਪੇਤਂ, ਮਹਾਰਾਜ, ਥੇਰੇਨ ਅਨੁਰੁਦ੍ਧੇਨ –

‘‘‘ਯਥਾਪਿ ਖੇਤ੍ਤੇ [ਯਥਾ ਖੇਤ੍ਤੇ (ਸੀ.)] ਪਰਿਸੁਦ੍ਧੇ, ਬੀਜਞ੍ਚਸ੍ਸ ਪਤਿਟ੍ਠਿਤਂ;

ਵਿਪੁਲਂ ਤਸ੍ਸ ਫਲਂ ਹੋਤਿ, ਅਪਿ ਤੋਸੇਤਿ ਕਸ੍ਸਕਂ.

‘‘‘ਤਥੇਵ ਯੋਗਿਨੋ ਚਿਤ੍ਤਂ, ਸੁਞ੍ਞਾਗਾਰੇ ਵਿਸੋਧਿਤਂ;

ਸਤਿਪਟ੍ਠਾਨਖੇਤ੍ਤਮ੍ਹਿ, ਖਿਪ੍ਪਮੇਵ ਵਿਰੂਹਤੀ’’’ਤਿ.

ਬੀਜਙ੍ਗਪਞ੍ਹੋ ਤਤਿਯੋ.