੪. ਦੀਪਿਨਿਯਙ੍ਗਪਞ੍ਹੋ

੪. ‘‘ਭਨ੍ਤੇ ਨਾਗਸੇਨ, ‘ਦੀਪਿਨਿਯਾ ਏਕਂ ਅਙ੍ਗਂ ਗਹੇਤਬ੍ਬ’ਨ੍ਤਿ ਯਂ ਵਦੇਸਿ, ਕਤਮਂ ਤਂ ਏਕਂ ਅਙ੍ਗਂ ਗਹੇਤਬ੍ਬ’’ਨ੍ਤਿ? ‘‘ਯਥਾ, ਮਹਾਰਾਜ, ਦੀਪਿਨੀ ਸਕਿਂ ਯੇਵ ਗਬ੍ਭਂ ਗਣ੍ਹਾਤਿ, ਨ ਪੁਨਪ੍ਪੁਨਂ ਪੁਰਿਸਂ ਉਪੇਤਿ? ਏਵਮੇਵ ਖੋ, ਮਹਾਰਾਜ, ਯੋਗਿਨਾ ਯੋਗਾਵਚਰੇਨ ਆਯਤਿਂ ਪਟਿਸਨ੍ਧਿਂ ਉਪ੍ਪਤ੍ਤਿਂ ਗਬ੍ਭਸੇਯ੍ਯਂ ਚੁਤਿਂ ਭੇਦਂ ਖਯਂ ਵਿਨਾਸਂ ਸਂਸਾਰਭਯਂ ਦੁਗ੍ਗਤਿਂ ਵਿਸਮਂ ਸਮ੍ਪੀਲ਼ਿਤਂ ਦਿਸ੍ਵਾ ‘ਪੁਨਬ੍ਭਵੇ ਨਪ੍ਪਟਿਸਨ੍ਦਹਿਸ੍ਸਾਮੀ’ਤਿ ਯੋਨਿਸੋ ਮਨਸਿਕਾਰੋ ਕਰਣੀਯੋ. ਇਦਂ, ਮਹਾਰਾਜ, ਦੀਪਿਨਿਯਾ ਏਕਂ ਅਙ੍ਗਂ ਗਹੇਤਬ੍ਬਂ. ਭਾਸਿਤਮ੍ਪੇਤਂ, ਮਹਾਰਾਜ, ਭਗਵਤਾ ਦੇਵਾਤਿਦੇਵੇਨ ਸੁਤ੍ਤਨਿਪਾਤੇ ਧਨਿਯਗੋਪਾਲਕਸੁਤ੍ਤੇ –

‘‘‘ਉਸਭੋਰਿਵ ਛੇਤ੍ਵ ਬਨ੍ਧਨਾਨਿ, ਨਾਗੋ ਪੂਤਿਲਤਂਵ ਦਾਲਯਿਤ੍ਵਾ;

ਨਾਹਂ ਪੁਨੁਪੇਸ੍ਸਂ ਗਬ੍ਭਸੇਯ੍ਯਂ, ਅਥ ਚੇ ਪਤ੍ਥਯਸੀ ਪਵਸ੍ਸ ਦੇਵਾ’’’ਤਿ.

ਦੀਪਿਨਿਯਙ੍ਗਪਞ੍ਹੋ ਚਤੁਤ੍ਥੋ.