੧. ਗਦ੍ਰਭਙ੍ਗਪਞ੍ਹੋ

੧. ‘‘ਭਨ੍ਤੇ ਨਾਗਸੇਨ, ‘ਗਦ੍ਰਭਸ੍ਸ ਏਕਂ ਅਙ੍ਗਂ ਗਹੇਤਬ੍ਬ’ਨ੍ਤਿ ਯਂ ਵਦੇਸਿ, ਕਤਮਂ ਤਂ ਏਕਂ ਅਙ੍ਗਂ ਗਹੇਤਬ੍ਬ’’ਨ੍ਤਿ? ‘‘ਯਥਾ, ਮਹਾਰਾਜ, ਗਦ੍ਰਭੋ ਨਾਮ ਸਙ੍ਕਾਰਕੂਟੇਪਿ ਚਤੁਕ੍ਕੇਪਿ ਸਿਙ੍ਘਾਟਕੇਪਿ ਗਾਮਦ੍ਵਾਰੇਪਿ ਥੁਸਰਾਸਿਮ੍ਹਿਪਿ ਯਤ੍ਥ ਕਤ੍ਥਚਿ ਸਯਤਿ, ਨ ਸਯਨਬਹੁਲੋ ਹੋਤਿ, ਏਵਮੇਵ ਖੋ, ਮਹਾਰਾਜ, ਯੋਗਿਨਾ ਯੋਗਾਵਚਰੇਨ ਤਿਣਸਨ੍ਥਾਰੇਪਿ ਪਣ੍ਣਸਨ੍ਥਾਰੇਪਿ ਕਟ੍ਠਮਞ੍ਚਕੇਪਿ ਛਮਾਯਪਿ ਯਤ੍ਥ ਕਤ੍ਥਚਿ ਚਮ੍ਮਖਣ੍ਡਂ ਪਤ੍ਥਰਿਤ੍ਵਾ ਯਤ੍ਥ ਕਤ੍ਥਚਿ ਸਯਿਤਬ੍ਬਂ, ਨ ਸਯਨਬਹੁਲੇਨ ਭਵਿਤਬ੍ਬਂ. ਇਦਂ, ਮਹਾਰਾਜ, ਗਦ੍ਰਭਸ੍ਸ ਏਕਂ ਅਙ੍ਗਂ ਗਹੇਤਬ੍ਬਂ. ਭਾਸਿਤਮ੍ਪੇਤਂ, ਮਹਾਰਾਜ, ਭਗਵਤਾ ਦੇਵਾਤਿਦੇਵੇਨ ‘ਕਲਿਙ੍ਗਰੂਪਧਾਨਾ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਏਤਰਹਿ ਮਮ ਸਾਵਕਾ ਵਿਹਰਨ੍ਤਿ ਅਪ੍ਪਮਤ੍ਤਾ ਆਤਾਪਿਨੋ ਪਧਾਨਸ੍ਮਿ’ਨ੍ਤਿ. ਭਾਸਿਤਮ੍ਪੇਤਂ, ਮਹਾਰਾਜ, ਥੇਰੇਨ ਸਾਰਿਪੁਤ੍ਤੇਨ ਧਮ੍ਮਸੇਨਾਪਤਿਨਾਪਿ –

‘‘‘ਪਲ੍ਲਙ੍ਕੇਨ ਨਿਸਿਨ੍ਨਸ੍ਸ, ਜਣ੍ਣੁਕੇਨਾਭਿਵਸ੍ਸਤਿ;

ਅਲਂ ਫਾਸੁਵਿਹਾਰਾਯ, ਪਹਿਤਤ੍ਤਸ੍ਸ ਭਿਕ੍ਖੁਨੋ’’’ਤਿ.

ਗਦ੍ਰਭਙ੍ਗਪਞ੍ਹੋ ਪਠਮੋ.