੩. ਦੇਵਸਦ੍ਦਸੁਤ੍ਤਂ

੮੨. ਵੁਤ੍ਤਞ੍ਹੇਤਂ ਭਗਵਤਾ, ਵੁਤ੍ਤਮਰਹਤਾਤਿ ਮੇ ਸੁਤਂ –

‘‘ਤਯੋਮੇ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਦੇਵੇਸੁ ਦੇਵਸਦ੍ਦਾ ਨਿਚ੍ਛਰਨ੍ਤਿ ਸਮਯਾ ਸਮਯਂ ਉਪਾਦਾਯ. ਕਤਮੇ ਤਯੋ? ਯਸ੍ਮਿਂ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਸਮਯੇ ਅਰਿਯਸਾਵਕੋ ਕੇਸਮਸ੍ਸੁਂ ਓਹਾਰੇਤ੍ਵਾ ਕਾਸਾਯਾਨਿ ਵਤ੍ਥਾਨਿ ਅਚ੍ਛਾਦੇਤ੍ਵਾ ਅਗਾਰਸ੍ਮਾ ਅਨਗਾਰਿਯਂ ਪਬ੍ਬਜ੍ਜਾਯ ਚੇਤੇਤਿ, ਤਸ੍ਮਿਂ ਸਮਯੇ [ਤਸ੍ਮਿਂ ਭਿਕ੍ਖਵੇ ਸਮਯੇ (ਪੀ. ਕ.)] ਦੇਵੇਸੁ ਦੇਵਸਦ੍ਦੋ ਨਿਚ੍ਛਰਤਿ – ‘ਏਸੋ ਅਰਿਯਸਾਵਕੋ ਮਾਰੇਨ ਸਦ੍ਧਿਂ ਸਙ੍ਗਾਮਾਯ ਚੇਤੇਤੀ’ਤਿ. ਅਯਂ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਪਠਮੋ ਦੇਵੇਸੁ ਦੇਵਸਦ੍ਦੋ ਨਿਚ੍ਛਰਤਿ ਸਮਯਾ ਸਮਯਂ ਉਪਾਦਾਯ.

‘‘ਪੁਨ ਚਪਰਂ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਯਸ੍ਮਿਂ ਸਮਯੇ ਅਰਿਯਸਾਵਕੋ ਸਤ੍ਤਨ੍ਨਂ ਬੋਧਿਪਕ੍ਖਿਯਾਨਂ ਧਮ੍ਮਾਨਂ ਭਾਵਨਾਨੁਯੋਗਮਨੁਯੁਤ੍ਤੋ ਵਿਹਰਤਿ, ਤਸ੍ਮਿਂ ਸਮਯੇ ਦੇਵੇਸੁ ਦੇਵਸਦ੍ਦੋ ਨਿਚ੍ਛਰਤਿ – ‘ਏਸੋ ਅਰਿਯਸਾਵਕੋ ਮਾਰੇਨ ਸਦ੍ਧਿਂ ਸਙ੍ਗਾਮੇਤੀ’ਤਿ. ਅਯਂ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਦੁਤਿਯੋ ਦੇਵੇਸੁ ਦੇਵਸਦ੍ਦੋ ਨਿਚ੍ਛਰਤਿ ਸਮਯਾ ਸਮਯਂ ਉਪਾਦਾਯ.

‘‘ਪੁਨ ਚਪਰਂ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਯਸ੍ਮਿਂ ਸਮਯੇ ਅਰਿਯਸਾਵਕੋ ਆਸਵਾਨਂ ਖਯਾ ਅਨਾਸਵਂ ਚੇਤੋਵਿਮੁਤ੍ਤਿਂ ਪਞ੍ਞਾਵਿਮੁਤ੍ਤਿਂ ਦਿਟ੍ਠੇਵ ਧਮ੍ਮੇ ਸਯਂ ਅਭਿਞ੍ਞਾ ਸਚ੍ਛਿਕਤ੍ਵਾ ਉਪਸਮ੍ਪਜ੍ਜ ਵਿਹਰਤਿ, ਤਸ੍ਮਿਂ ਸਮਯੇ ਦੇਵੇਸੁ ਦੇਵਸਦ੍ਦੋ ਨਿਚ੍ਛਰਤਿ – ‘ਏਸੋ ਅਰਿਯਸਾਵਕੋ ਵਿਜਿਤਸਙ੍ਗਾਮੋ ਤਮੇਵ ਸਙ੍ਗਾਮਸੀਸਂ ਅਭਿਵਿਜਿਯ ਅਜ੍ਝਾਵਸਤੀ’ਤਿ. ਅਯਂ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਤਤਿਯੋ ਦੇਵੇਸੁ ਦੇਵਸਦ੍ਦੋ ਨਿਚ੍ਛਰਤਿ ਸਮਯਾ ਸਮਯਂ ਉਪਾਦਾਯ. ਇਮੇ ਖੋ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਤਯੋ ਦੇਵੇਸੁ ਦੇਵਸਦ੍ਦਾ ਨਿਚ੍ਛਰਨ੍ਤਿ ਸਮਯਾ ਸਮਯਂ ਉਪਾਦਾਯਾ’’ਤਿ. ਏਤਮਤ੍ਥਂ ਭਗਵਾ ਅਵੋਚ. ਤਤ੍ਥੇਤਂ ਇਤਿ ਵੁਚ੍ਚਤਿ –

‘‘ਦਿਸ੍ਵਾ ਵਿਜਿਤਸਙ੍ਗਾਮਂ, ਸਮ੍ਮਾਸਮ੍ਬੁਦ੍ਧਸਾਵਕਂ;

ਦੇਵਤਾਪਿ ਨਮਸ੍ਸਨ੍ਤਿ, ਮਹਨ੍ਤਂ ਵੀਤਸਾਰਦਂ.

‘‘ਨਮੋ ਤੇ ਪੁਰਿਸਾਜਞ੍ਞ, ਯੋ ਤ੍ਵਂ ਦੁਜ੍ਜਯਮਜ੍ਝਭੂ;

ਜੇਤ੍ਵਾਨ ਮਚ੍ਚੁਨੋ ਸੇਨਂ, ਵਿਮੋਕ੍ਖੇਨ ਅਨਾਵਰਂ.

‘‘ਇਤਿ ਹੇਤਂ ਨਮਸ੍ਸਨ੍ਤਿ, ਦੇਵਤਾ ਪਤ੍ਤਮਾਨਸਂ;

ਤਞ੍ਹਿ ਤਸ੍ਸ ਨ ਪਸ੍ਸਨ੍ਤਿ, ਯੇਨ ਮਚ੍ਚੁਵਸਂ ਵਜੇ’’ਤਿ.

ਅਯਮ੍ਪਿ ਅਤ੍ਥੋ ਵੁਤ੍ਤੋ ਭਗਵਤਾ, ਇਤਿ ਮੇ ਸੁਤਨ੍ਤਿ. ਤਤਿਯਂ.