੧੦. ਦੁਤਿਯਰਾਗਸੁਤ੍ਤਂ

੬੯. ਵੁਤ੍ਤਞ੍ਹੇਤਂ ਭਗਵਤਾ, ਵੁਤ੍ਤਮਰਹਤਾਤਿ ਮੇ ਸੁਤਂ –

‘‘ਯਸ੍ਸ ਕਸ੍ਸਚਿ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਭਿਕ੍ਖੁਸ੍ਸ ਵਾ ਭਿਕ੍ਖੁਨਿਯਾ ਵਾ ਰਾਗੋ ਅਪ੍ਪਹੀਨੋ, ਦੋਸੋ ਅਪ੍ਪਹੀਨੋ, ਮੋਹੋ ਅਪ੍ਪਹੀਨੋ – ਅਯਂ ਵੁਚ੍ਚਤਿ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਨ ‘ਅਤਰਿ [ਅਤਿਣ੍ਣੋ (ਕ. ਸੀ. ਕ.)] ਸਮੁਦ੍ਦਂ ਸਊਮਿਂ ਸਵੀਚਿਂ ਸਾਵਟ੍ਟਂ ਸਗਹਂ ਸਰਕ੍ਖਸਂ’. ਯਸ੍ਸ ਕਸ੍ਸਚਿ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਭਿਕ੍ਖੁਸ੍ਸ ਵਾ ਭਿਕ੍ਖੁਨਿਯਾ ਵਾ ਰਾਗੋ ਪਹੀਨੋ, ਦੋਸੋ ਪਹੀਨੋ, ਮੋਹੋ ਪਹੀਨੋ – ਅਯਂ ਵੁਚ੍ਚਤਿ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ‘ਅਤਰਿ ਸਮੁਦ੍ਦਂ ਸਊਮਿਂ ਸਵੀਚਿਂ ਸਾਵਟ੍ਟਂ ਸਗਹਂ ਸਰਕ੍ਖਸਂ, ਤਿਣ੍ਣੋ ਪਾਰਙ੍ਗਤੋ [ਪਾਰਗਤੋ (ਸੀ. ਅਟ੍ਠ. ਸ੍ਯਾ.)] ਥਲੇ ਤਿਟ੍ਠਤਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ’’’ਤਿ. ਏਤਮਤ੍ਥਂ ਭਗਵਾ ਅਵੋਚ. ਤਤ੍ਥੇਤਂ ਇਤਿ ਵੁਚ੍ਚਤਿ –

‘‘ਯਸ੍ਸ ਰਾਗੋ ਚ ਦੋਸੋ ਚ, ਅਵਿਜ੍ਜਾ ਚ ਵਿਰਾਜਿਤਾ;

ਸੋਮਂ ਸਮੁਦ੍ਦਂ ਸਗਹਂ ਸਰਕ੍ਖਸਂ, ਸਊਮਿਭਯਂ ਦੁਤ੍ਤਰਂ ਅਚ੍ਚਤਾਰਿ.

‘‘ਸਙ੍ਗਾਤਿਗੋ ਮਚ੍ਚੁਜਹੋ ਨਿਰੂਪਧਿ, ਪਹਾਸਿ ਦੁਕ੍ਖਂ ਅਪੁਨਬ੍ਭਵਾਯ;

ਅਤ੍ਥਙ੍ਗਤੋ ਸੋ ਨ ਪਮਾਣਮੇਤਿ, ਅਮੋਹਯਿ ਮਚ੍ਚੁਰਾਜਨ੍ਤਿ ਬ੍ਰੂਮੀ’’ਤਿ.

ਅਯਮ੍ਪਿ ਅਤ੍ਥੋ ਵੁਤ੍ਤੋ ਭਗਵਤਾ, ਇਤਿ ਮੇ ਸੁਤਨ੍ਤਿ. ਦਸਮਂ.

ਦੁਤਿਯੋ ਵਗ੍ਗੋ ਨਿਟ੍ਠਿਤੋ.

ਤਸ੍ਸੁਦ੍ਦਾਨਂ –

ਪੁਞ੍ਞਂ ਚਕ੍ਖੁ ਅਥ ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਨਿ [ਅਤ੍ਥਿਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾ (ਸ੍ਯਾ.)], ਅਦ੍ਧਾ ਚ ਚਰਿਤਂ ਦੁਵੇ ਸੋਚਿ [ਸੁਚਿ (ਸ੍ਯਾ.)];

ਮੁਨੋ [ਮੁਨੇ (ਸ੍ਯਾ.)] ਅਥ ਰਾਗਦੁਵੇ, ਪੁਨ ਵਗ੍ਗਮਾਹੁ ਦੁਤਿਯਮੁਤ੍ਤਮਨ੍ਤਿ.