੩. ਵੇਦਿਕਾਰਕਤ੍ਥੇਰਅਪਦਾਨਂ

੧੦. ‘‘ਨਿਬ੍ਬੁਤੇ ਲੋਕਨਾਥਮ੍ਹਿ, ਪਿਯਦਸ੍ਸੀਨਰੁਤ੍ਤਮੇ;

ਪਸਨ੍ਨਚਿਤ੍ਤੋ ਸੁਮਨੋ, ਮੁਤ੍ਤਾਵੇਦਿਮਕਾਸਹਂ.

੧੧. ‘‘ਮਣੀਹਿ ਪਰਿਵਾਰੇਤ੍ਵਾ, ਅਕਾਸਿਂ ਵੇਦਿਮੁਤ੍ਤਮਂ;

ਵੇਦਿਕਾਯ ਮਹਂ ਕਤ੍ਵਾ, ਤਤ੍ਥ ਕਾਲਙ੍ਕਤੋ ਅਹਂ.

੧੨. ‘‘ਯਂ ਯਂ ਯੋਨੁਪਪਜ੍ਜਾਮਿ, ਦੇਵਤ੍ਤਂ ਅਥ ਮਾਨੁਸਂ;

ਮਣੀ ਧਾਰੇਨ੍ਤਿ ਆਕਾਸੇ, ਪੁਞ੍ਞਕਮ੍ਮਸ੍ਸਿਦਂ ਫਲਂ.

੧੩. ‘‘ਸੋਲ਼ਸਿਤੋ ਕਪ੍ਪਸਤੇ, ਮਣਿਪ੍ਪਭਾਸਨਾਮਕਾ;

ਛਤ੍ਤਿਂਸਾਸਿਂਸੁ [ਬਾਤ੍ਤਿਂਸਾਸਿਂਸੁ (ਸੀ. ਸ੍ਯਾ.)] ਰਾਜਾਨੋ, ਚਕ੍ਕਵਤ੍ਤੀ ਮਹਬ੍ਬਲਾ.

੧੪. ‘‘ਪਟਿਸਮ੍ਭਿਦਾ ਚਤਸ੍ਸੋ…ਪੇ… ਕਤਂ ਬੁਦ੍ਧਸ੍ਸ ਸਾਸਨਂ’’.

ਇਤ੍ਥਂ ਸੁਦਂ ਆਯਸ੍ਮਾ ਵੇਦਿਕਾਰਕੋ ਥੇਰੋ ਇਮਾ ਗਾਥਾਯੋ ਅਭਾਸਿਤ੍ਥਾਤਿ.

ਵੇਦਿਕਾਰਕਤ੍ਥੇਰਸ੍ਸਾਪਦਾਨਂ ਤਤਿਯਂ.