੧੧. ਪਞ੍ਚਸਤਿਕਕ੍ਖਨ੍ਧਕਂ

ਖੁਦ੍ਦਾਨੁਖੁਦ੍ਦਕਸਿਕ੍ਖਾਪਦਕਥਾ

੪੪੧. ਪਞ੍ਚਸਤਿਕਕ੍ਖਨ੍ਧਕੇ – ਚਤ੍ਤਾਰਿ ਪਾਰਾਜਿਕਾਨਿ ਠਪੇਤ੍ਵਾ ਅਵਸੇਸਾਨਿ ਖੁਦ੍ਦਾਨੁਖੁਦ੍ਦਕਾਨੀਤਿ ਏਵਮਾਦਿ ਏਕਸਿਕ੍ਖਾਪਦਮ੍ਪਿ ਅਪਰਿਚ੍ਚਜਿਤ੍ਵਾ ਸਬ੍ਬੇਸਂ ਸਙ੍ਗਹੇਤਬ੍ਬਭਾਵਦਸ੍ਸਨਤ੍ਥਂ ਪਰਿਯਾਯੇਨ ਵੁਤ੍ਤਂ. ਇਦਂ ਵੋ ਸਮਣਾਨਨ੍ਤਿ ਇਦਂ ਸਮਣਾਨਂ. ਪਦਪੂਰਣਮਤ੍ਤੇ ਵੋਕਾਰੋ.

੪੪੩. ਇਦਮ੍ਪਿ ਤੇ ਆਵੁਸੋ ਆਨਨ੍ਦ ਦੁਕ੍ਕਟਨ੍ਤਿ ‘‘ਇਦਂ ਤਯਾ ਦੁਟ੍ਠੁ ਕਤ’’ਨ੍ਤਿ ਕੇਵਲਂ ਗਰਹਨ੍ਤੇਹਿ ਥੇਰੇਹਿ ਵੁਤ੍ਤਂ, ਨ ਆਪਤ੍ਤਿਂ ਸਨ੍ਧਾਯ ਵੁਤ੍ਤਂ. ਨ ਹਿ ਤੇ ਆਪਤ੍ਤਾਨਾਪਤ੍ਤਿਂ ਨ ਜਾਨਨ੍ਤਿ. ਇਦਾਨੇਵ ਚੇਤਂ ਅਨੁਸ੍ਸਾਵਿਤਂ – ‘‘ਸਙ੍ਘੋ ਅਪਞ੍ਞਤ੍ਤਂ ਨ ਪਞ੍ਞਪੇਤਿ, ਪਞ੍ਞਤ੍ਤਂ ਨ ਸਮੁਚ੍ਛਿਨ੍ਦਤੀ’’ਤਿ. ਦੇਸੇਹਿ ਤਂ ਦੁਕ੍ਕਟਨ੍ਤਿ ਇਦਮ੍ਪਿ ਚ ‘‘ਆਮ, ਭਨ੍ਤੇ, ਦੁਟ੍ਠੁ ਮਯਾ ਕਤ’’ਨ੍ਤਿ ਏਵਂ ਪਟਿਜਾਨਾਹਿ, ਤਂ ਦੁਕ੍ਕਟਨ੍ਤਿ ਇਦਂ ਸਨ੍ਧਾਯ ਵੁਤ੍ਤਂ, ਨ ਆਪਤ੍ਤਿਦੇਸਨਂ. ਥੇਰੋ ਪਨ ਯਸ੍ਮਾ ਅਸਤਿਯਾ ਨ ਪੁਚ੍ਛਿ ਨ ਅਨਾਦਰੇਨ, ਤਸ੍ਮਾ ਤਤ੍ਥ ਦੁਟ੍ਠੁਕਤਭਾਵਮ੍ਪਿ ਅਸਲ੍ਲਕ੍ਖੇਨ੍ਤੋ ‘‘ਨਾਹਂ ਤਂ ਦੁਕ੍ਕਟਂ ਪਸ੍ਸਾਮੀ’’ਤਿ ਵਤ੍ਵਾ ਥੇਰੇਸੁ ਗਾਰਵਂ ਦਸ੍ਸੇਨ੍ਤੋ ‘‘ਅਪਿਚਾਯਸ੍ਮਨ੍ਤਾਨਂ ਸਨ੍ਧਾਯ ਦੇਸੇਮਿ ਤਂ ਦੁਕ੍ਕਟ’’ਨ੍ਤਿ ਆਹ. ਯਥਾ ਤੁਮ੍ਹੇ ਵਦਥ, ਤਥਾ ਪਟਿਜਾਨਾਮੀਤਿ ਵੁਤ੍ਤਂ ਹੋਤਿ. ਏਸੇਵ ਨਯੋ ਅਵਸੇਸੇਸੁ ਚਤੂਸੁ ਠਾਨੇਸੁ. ਸੇਸਮੇਤ੍ਥ ਯਂ ਵਤ੍ਤਬ੍ਬਂ ਸਿਯਾ, ਤਂ ਨਿਦਾਨਵਣ੍ਣਨਾਯਮੇਵ ਵੁਤ੍ਤਂ.

ਖੁਦ੍ਦਾਨੁਖੁਦ੍ਦਕਸਿਕ੍ਖਾਪਦਕਥਾ ਨਿਟ੍ਠਿਤਾ.

ਪਞ੍ਚਸਤਿਕਕ੍ਖਨ੍ਧਕਵਣ੍ਣਨਾ ਨਿਟ੍ਠਿਤਾ.