੧. ਸਮਾਧਿਸੁਤ੍ਤਵਣ੍ਣਨਾ

੧੦੭੧. ਸਚ੍ਚਸਂਯੁਤ੍ਤਸ੍ਸ ਪਠਮੇ ਸਮਾਧਿਂ, ਭਿਕ੍ਖਵੇਤਿ ਤੇ ਕਿਰ ਭਿਕ੍ਖੂ ਚਿਤ੍ਤੇਕਗ੍ਗਤਾਯ ਪਰਿਹਾਯਨ੍ਤਿ, ਅਥ ਨੇਸਂ ਸਤ੍ਥਾ – ‘‘ਏਵਮੇਤੇ ਚਿਤ੍ਤੇਕਗ੍ਗਤਂ ਲਭਿਤ੍ਵਾ, ਕਮ੍ਮਟ੍ਠਾਨਂ ਵਡ੍ਢੇਤ੍ਵਾ, ਵਿਸੇਸਂ ਪਾਪੁਣਿਸ੍ਸਨ੍ਤੀ’’ਤਿ ਇਮਂ ਦੇਸਨਂ ਆਰਭਿ. ਤਸ੍ਮਾਤਿਹ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ‘‘ਇਦਂ ਦੁਕ੍ਖ’’ਨ੍ਤਿ ਯੋਗੋ ਕਰਣੀਯੋਤਿ ਏਤ੍ਥ ਯਥਾਭੂਤਾਦਿਵਸੇਨ ਕਾਰਣਚ੍ਛੇਦੋ ਵੇਦਿਤਬ੍ਬੋ. ਇਦਞ੍ਹਿ ਵੁਤ੍ਤਂ ਹੋਤਿ – ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਯਸ੍ਮਾ ਸਮਾਹਿਤੋ ਭਿਕ੍ਖੁ ਚਤ੍ਤਾਰਿ ਸਚ੍ਚਾਨਿ ਯਥਾਭੂਤਂ ਪਜਾਨਾਤਿ, ਤਸ੍ਮਾ ਤੁਮ੍ਹੇਹਿ ਚ ਸਮਾਹਿਤੇਹਿ ਚਤੁਨ੍ਨਂ ਸਚ੍ਚਾਨਂ ਯਥਾਭੂਤਂ ਪਜਾਨਨਤ੍ਥਾਯ ‘‘ਇਦਂ ਦੁਕ੍ਖ’’ਨ੍ਤਿ ਯੋਗੋ ਕਰਣੀਯੋ. ਤਥਾ ਯਸ੍ਮਾ ਚਤ੍ਤਾਰਿ ਸਚ੍ਚਾਨਿ ਤਥਾਗਤਸ੍ਸੇਵ ਪਾਤੁਭਾਵਾ ਪਾਕਟਾਨਿ ਹੋਨ੍ਤਿ, ਯਸ੍ਮਾ ਚ ਤਥਾਗਤੇਨ ਸੁਵਿਭਤ੍ਤਾਨਿ, ਯਸ੍ਮਾ ਚ ਤੇਸੁ ਅਪਰਿਮਾਣਾ ਵਣ੍ਣਾ ਅਪਰਿਮਾਣਾਨਿ ਪਦਬ੍ਯਞ੍ਜਨਾਨਿ, ਯਸ੍ਮਾ ਚ ਤੇਸਂ ਅਪ੍ਪਟਿਵਿਦ੍ਧਤ੍ਤਾ ਵਟ੍ਟਂ ਵਡ੍ਢਤਿ, ਤੇਸਂ ਪਟਿਵਿਦ੍ਧਕਾਲਤੋ ਪਟ੍ਠਾਯ ਨ ਵਡ੍ਢਤਿ, ਤਸ੍ਮਾ ‘‘ਏਵਂ ਨੋ ਵਟ੍ਟਂ ਨ ਵਡ੍ਢਿਸ੍ਸਤੀ’’ਤਿ ਤੁਮ੍ਹੇਹਿ ‘‘ਇਦਂ ਦੁਕ੍ਖ’’ਨ੍ਤਿ ਯੋਗੋ ਕਰਣੀਯੋ.