੨. ਦੁਬ੍ਬਣ੍ਣਿਯਸੁਤ੍ਤਵਣ੍ਣਨਾ

੨੬੮. ਦੁਤਿਯੇ ਦੁਬ੍ਬਣ੍ਣੋਤਿ ਝਾਮਖਾਣੁਵਣ੍ਣੋ. ਓਕੋਟਿਮਕੋਤਿ ਲਕੁਣ੍ਡਕੋ ਮਹੋਦਰੋ. ਆਸਨੇਤਿ ਪਣ੍ਡੁਕਮ੍ਬਲਸਿਲਾਯਂ. ਕੋਧਭਕ੍ਖੋਤਿ ਸਕ੍ਕੇਨ ਗਹਿਤਨਾਮਮੇਵੇਤਂ. ਸੋ ਪਨ ਏਕੋ ਰੂਪਾਵਚਰਬ੍ਰਹ੍ਮਾ, ‘‘ਸਕ੍ਕੋ ਕਿਰ ਖਨ੍ਤਿਬਲੇਨ ਸਮਨ੍ਨਾਗਤੋ’’ਤਿ ਸੁਤ੍ਵਾ ਵੀਮਂਸਨਤ੍ਥਂ ਆਗਤੋ. ਅਵਰੁਦ੍ਧਕਯਕ੍ਖਾ ਪਨ ਏਵਰੂਪਂ ਸਂਵਿਹਿਤਾਰਕ੍ਖਂ ਠਾਨਂ ਪਵਿਸਿਤੁਂ ਨ ਸਕ੍ਕੋਨ੍ਤਿ. ਉਪਸਙ੍ਕਮੀਤਿ ਦੇਵਾਨਂ ਸੁਤ੍ਵਾ ‘‘ਨ ਸਕ੍ਕਾ ਏਸ ਫਰੁਸੇਨ ਚਾਲੇਤੁਂ, ਨੀਚਵੁਤ੍ਤਿਨਾ ਪਨ ਖਨ੍ਤਿਯਂ ਠਿਤੇਨ ਸਕ੍ਕਾ ਪਲਾਪੇਤੁ’’ਨ੍ਤਿ ਤਥਾ ਪਲਾਪੇਤੁਕਾਮੋ ਉਪਸਙ੍ਕਮਿ. ਅਨ੍ਤਰਧਾਯੀਤਿ ਖਨ੍ਤਿਯਂ ਠਤ੍ਵਾ ਬਲਵਚਿਤ੍ਤੀਕਾਰਂ ਪਚ੍ਚੁਪਟ੍ਠਪੇਤ੍ਵਾ ਨੀਚਵੁਤ੍ਤਿਯਾ ਦਸ੍ਸਿਯਮਾਨਾਯ ਸਕ੍ਕਾਸਨੇ ਠਾਤੁਂ ਅਸਕ੍ਕੋਨ੍ਤੋ ਅਨ੍ਤਰਧਾਯਿ. ਨ ਸੂਪਹਤਚਿਤ੍ਤੋਮ੍ਹੀਤਿ ਏਤ੍ਥ ਸੂਤਿ ਨਿਪਾਤਮਤ੍ਤਂ, ਉਪਹਤਚਿਤ੍ਤੋਮ੍ਹੀਤਿ ਆਹ. ਨਾਵਤ੍ਤੇਨ ਸੁਵਾਨਯੋਤਿ ਨ ਕੋਧਾਵਤ੍ਤੇਨ ਸੁਆਨਯੋ, ਕੋਧਵਸੇ ਵਤ੍ਤੇਤੁਂ ਨ ਸੁਕਰੋਮ੍ਹੀਤਿ ਵਦਤਿ. ਨ ਵੋ ਚਿਰਾਹਨ੍ਤਿ ਵੋਤਿ ਨਿਪਾਤਮਤ੍ਤਂ, ਅਹਂ ਚਿਰਂ ਨ ਕੁਜ੍ਝਾਮੀਤਿ ਵਦਤਿ. ਦੁਤਿਯਂ.